quas debet habere princens
Clxix
Prima ꝑticula in quacontinet̉ oratio pro recognitioneꝓprie cōditionis ⁊ gr̄arū actione.petēdo ſapīam ex ꝟbis ſalomōisEx reguꝫ Ieſubenigniſſime pͥncepsrpacis per quē regesregnāt et in cuiꝰ manu ſūt om̄ia iura regnoꝝ. deꝰ vnꝰin trinitate ꝑfecta cum pr̄e et ſpūſancto initium et finis cuiuſqꝫ rei.creator ⁊ aīator generis humani.atqꝫ ip̄ius poſtqͣꝫ ꝑierat miſericordiſſimus per paſſionē tuā reꝑatordeus mīaꝝ et totius ꝯſolationis.deus meꝰ et rex meus. Recordorobſecro in gr̄aꝝ actione quemadmodū liberaliſſimo ꝓuidentie tuedono ſapiētiſſimo ꝓuidentie tue ꝯſilio dignatus es formare me portionē aliquā creature tue cuꝫ noneſſet. et educere gementē et nudumex vtero mr̄is mee ancille tue dāspoſtea renaſci denuo feliciꝰ in gremio ecc̄ie ſponſe tue mr̄is omniūpie viuētiū. et hoc ꝑ lauacrū regenerationis in baptiſmate. faciensde filio ire filiū adoptionis et gr̄eper infuſioneꝫ ſpūſic̄i in fide ſpe etcharitate cū ceteris v̓tutibꝰ et donis aīam meā ornantibꝰ atꝫ firmātibus Dediſti p̄te̓a mihi pupillo ⁊aduene tuo in loco ꝑegrinationishuiꝰ velociſſime tranſeūtis corpuſculū vegetū et ſanū cū integris ſeſibus ad ſubſeruiēdū aīe capiti ſuiip̄iꝰ ꝓ cōſecutione finis ſui in dili-
gendo te ex toto corde tota mētetota qꝫ ꝟtute per obedīam mādatorū tuoꝝ. Originē inſuꝑ tribuiſtiregalē atqꝫ clariſſimā iuxta nomēmagnoꝝ qui ſūt in terra. et ẜm fugitiuos ſeculi ꝑeuntis honoēs deducēs ad me iura pͥmogeniture ꝓregnādo tandē ſucceſſione legitiaapud xp̄ianū ppl̓m francie. qͦ tibi ēinter cete̓os cultū quodā ſacraciore dicatꝰ Et qͥbus hec meritꝭ. meistalia tāta qꝫ ſuꝑ ceteros hoīm cōſodales ⁊ fr̄es meos. Tu ſcis dn̄edeus meꝰ et rex meus. qm̄ ex ſoladignatione miſericordis gr̄e tue.Nā qͥd meruiſſē dū nō eſſem vl̓ dūinfans eſſē Et ecce nūc ꝓut ꝯfitebat̉ tibi rex ſalomō pacificꝰ qͦndāamabilis tibi et ſortitus aīam bonam. ego ſū puer. paruulꝰ et ignorans egreſſū et introitū meū. ⁊ ſeruus in medio eſt ppl̓i quem elegiſtippl̓i infiniti et qui dinumerari nonp̄t et ſupputari p̄ multitudinē Dabis ergo ſeruo tuo cor docile. vtpoſſit iudicare ppl̓m tuū. et diſcernere int̓ bonū et malū Quis enimiudicare p̄t ppl̓m iſtū populū tuuꝫhūc multū; Deꝰ ergo pr̄m meorūet dn̄e mīe. qui feciſti oīa ꝟbo tuoet ſapīa tua ꝯſtituiſti hoīeꝫ vt dominaret̉ creatura q̄ eſt a te fc̄a. vtdiſponat orbē terraꝝ in eqͥtate etiuſtitia. et in directione cordis iudiciū iudicet. da mͥ ſediū tuaꝝ aſſiſtricem ſapīam. et noli me reꝓbare apueris tuis qm̄ ſeruꝰ tuus ego ſuꝫ⁊ filiꝰ ancille tue. homo infirmus ⁊exigui tꝑis et minor ad intellectūiudicij et legum Etſi quis erit con
I