Ioh̓is garſon Cācellarij parſienſis

Sequitur alia epiſtolaRater ẜmcarnem ger eiuſdemmane. in chriſti tamē charitate germanior. Salꝰ et benedictioſuper te Tardiores ad te qͣꝫ ſperabam veniunt literule mee. non quiatui oblitus ſum ſcit veritas. ſed obſtitit irruens aliorum negociorumturba que ad ſe me trahens abduxit a te. Nunc dato paululuꝫ ad reſpirandum ſpacio valefacio curisalijs. et tibi qui animum meuꝫ prorſus habes manū et calamū preſtoFarebor in primis molliciem animimei indicatricem qͣꝫ nō ſatis adhuctotus ſim capax ⁊ amator celeſtiū.quantū preterea tentator nō deeſtmihi ſicut nec tibi ſcio. nec vlli penitus mortalium cuius vita eſt tentatio ſuper terram Itaqꝫ frater poſtqͣꝫ ab illa āgelica ſocietate in humanis corporibus exiſtente cui felicit̓adiūctus es ſeparati ſumus nos illi quos vidiſti. ſenſi equideꝫ tum invia. tum pariſius teneritudinem ergate quādam in corde meo vltraqͣꝫ alias ſim expertus. Iiſa ē mihitunc abſentia tua oneroſior. ⁊ ſorsdurior ſupra ſolituꝫ. Gemebā ad tevt bos ſeparatus a ꝯpare ſuo Dilaniabat inſuꝑ ⁊ nō abſqꝫ ſenſu magno doloris qͣdāmō lacerabat animam meam euulſio ſeparatioqꝫ tuia me. Atqꝫ inter cogitandum et loquendū de te procurrebāt non vocate lachryme ad ocl̓os ⁊ egre mihi erat. Toarguebaꝫ me vicio in ſeer etis anime mee. increpaham qͦqꝫ

ipſam hanc eneruationē meam ſtultam que cōdolebat felici tuo ſtatuicui congaudere ſciebam eē iuſtiusSciebam dixerim qm̄ me ſciebamqn̄ ſcꝫ ad me rediens dicebaꝫ in lumine fidei et experientie ꝙ nihil eſtvita preſens. quemadmodum ipſaeſt ad modicū parens. et omnis caro velut fenum et om̄is gloria eiusqͣſi flos feni. et multa ſimilia exindeꝯſiderabā Conſurgēs intrabā ſanctuariū dei ⁊ ꝯſiderabā viuacit̉ nouiſſima iuſtoꝝ dies antiqͦs et ānoseternos. Tunc ꝟo tu mͥ felix. ꝓ qͣnto felicitateꝫ hic ſpes inchoat. tu ſalubriter poſitus. tu in portū quādāſecularium fluctuū atqꝫ procellarūnauigare videbaris Magnificauitanima mea dn̄m. et exultauit ſpiritmeus in deo ſalutari meo. Ita frater mihi erat dum bn̄ erat et dominabat̉ ratio. Sed ex aduerſo viciſſim de repēte inſurgebat tumultusingens carnalium affectionū. q̄ tuāapud me obiectabāt imbecillitatēin corpore. penam intolerabilem inauſterilitate religionis tue cōclamabant. Querulabat̉ apud me de meipſo ſenſualitas ſtolida. me durumincrepans. me culpabilē inſuſurrāsꝙ parū fraternaliter et pie olim tetractaſſeꝫ. et nunc velut vnū ex aduenis et extraneis a me procul abijcerem Fuiſſꝫ inquit neceſſaria tibiet iocundā ſocietas eius. fuiſſet etiam ſibi cum ſalute anime ſue tecumminor aſperitas vite Ita perſtrepabat in auribus meis ſenſualitas improba que ceca eſt. tm̄ mō preſentiavix aſpiciēs. et de ſola corporis vo

r L