Sermō in die ſancri

cauſa precipua ſue deſolationis exprobrauit inconſiderationē quia ſicognouiſſes ⁊ tu inquit Lu. ix. Optime et diuine hec et ſimilia animo reanēs ꝯſideraſti o glorioſiſſime RexLudouice. atqꝫ ſtuduiſti vt te et regnū tuū ꝑ virtutem conſideratiōisregeres et eſſes tanqͣꝫ alter arguscentoculus. velut etiam Ianus quiSartem ſpectat vtranqꝫ. et ſicut animalis illa prophetica que in circuitū erant plena oculis Ezech̓. i. Deiqꝫ tanqͣꝫ tibi tuisqꝫ ſimilibus audires dn̄m aſſidua exhortatione ꝑionantem primū thematis verbumConſiderate. Et vtinam in hac caſamitate noſtra non ſolū terreni pͥncipes ſed ip̄i precipue eccleſiaſtici qͥregende preſunt eccleſie hoc modoconſiderarent. hoc modo ſaperentet intelligerent aut nouiſſima prouiderent. potius qͣꝫ turpi deſidia autturpioribus curarum terrenarū occupationibus mācipati ambularetvnuſquiſqꝫ poſt prauitateꝫ cordisIii. quaſi poſt catenam qua circum/ſtrictus trahitur. non ita res om̄esfedā labefactione corruerunt. nonita miſeris et luctuoſis modis om̄ediuinum et humanū nephas infauſtum confūderet. Non poſtremo viri conſideratiui vel cordati qui velſoli vel precipue̓ ipſi dicendi ſūt homines vtentes ratione. non inquaꝫſpernerent̉ aut irriderent̉ ꝓ phantaſticis a talibus vaniſſimis hominibus. imo. non iaꝫ hominibus ſedmonſtris et portentis nihil de homine retinent preter exterioreꝫ corporis effigiē retinentibꝰ. Ita ē nō

mentior neqꝫ muto ſententiā. talesnihil de hoīe retinet p̄ter exteriorēformā corꝑis. q̄ peregrinis adhucindumentis deformata. cum intusvere beluina et diabolica ſint om̄iaQuoniam alij porcū viuunt. alij canem. alij leonem aut aliquam ex beſtijs abſqꝫ humana conſiderationeSed querelam hanc ſolitaꝫ linquētes. quia etiam de eis que ab iſtisconſiderandā eſſent ſcripſit diffuſeBernardus vbi ſupra videamus ſiforte beatiſſimus Rex Ludouicusquodam ſpecialiori modo ſuꝑ alios reges ⁊ principes trāducere poterat ad ſui conſiderationē nō vnicam thematis particulā primam ſꝫipſum thema integrū cum dictum ēConſiderate lilia agri ⁊cͣ. Ierū priuſqͣꝫ vltra progrediar incidit vnuꝫdicere quod ex conſideratione magna vel prorſus maliuola geſtum ēHeri ſicut accepi affixe ſunt ceduleplurime que preter morem maiorūnoſtrorū publicarent ſermoneꝫ iſtūet quemadmodū de Rufino cōqueritur beatus Hieronymus tl̓es vident̉ me aut potius onerare laudibus proprijs. ſed ex modo faciendivere ſunt infamationes ⁊ honorifice contumelie. Conſtat ꝙ a zelantibus vel collegium iſtud venerabilevel me vel vtroſqꝫ proceſſerunt hecedule. Sed refert quō zelo. Daꝫ ſibonus fuit. plane tamen nō ẜm ſcientiam ⁊ conſcientiaꝫ. Si malignꝰet liuidus. certe non ẜm charitateꝫIgnoſcendū eſt igitur vel miſerandū vel contemnendū vel orandumHanc veritatem quam teſto hoc ze