Sermo de ſancto

ſuis. cuius amoris ad precedenteꝫranta eſt quanta eſſe poteſt diſparilitas. Primus vnit diuiſos. iſte ꝯiūctiſſimos diligit. Primus nō queritq̄ ſua ſūt. Iſte etiam aliena diripit.vtrūqꝫ ꝯcōmitat̉ ꝯt̓tio ⁊ meditatioSed contritio et infelicitas hoc eſtinfelix contritio in vijs iſtius meditatio quoqꝫ iniquitatis ī cubili ſuo.que aſtare facit omni vie nō boneet maliciam non odire Ac perindeno in ꝯtemplationem cadit hec meditatio ſꝫ tota in confuſione verſat̉horrendo ſciſmate qd̓ chriſtianitatem lacerauit Amor iſte ad ſe ipſuꝫqm̄ homines ſe ipſos amātes vt ſine federe ſint ꝯmune ē. qui quoniaꝫad ſe ipſū ꝯtrahit̉ ſe vel alios quodilataret. Inde preterea ire contētiones rixe. animoſitates contumelie. vnde cōſuetudines babyloniceˢnoli quere cauſam alterā p̄ter ꝯmorem ſui. Sed accendit. dn̄antibꝰ ātpaſſionibus quid mali deeſſe/ quidadeſſe boni ſꝑabit̉? Adde ꝙ amorſui qꝛ meditari neſcit legem dei. ſedvel nu̓mi vel cereris et hacchi et veneris. nullus ad hec mala pellendapatet exitus. ꝯuoluant̉ fere omniatenebris. multi quoqꝫ. qꝛ nec ꝓpriānec alioꝝ voceꝫ intelligunt in hͦ negocio turbido. et ceco luctuoſiſſimiſciſmatis tumultuant̉ iniurijs agūthoſtes a domeſticis nō ſecernūt ⁊quod deuenire ſolet pugnantibusin tenebris. Cuius rei prebet argumētis epiſtola quedā grandis nuper edita que tota probris. tota ꝯtumelijs ſcatet tota vicioſiſſimo ꝓrſus confutationis genere ꝯfundit

Nunc igit̉ inter hec negocioꝝ ponderā inter amoris huiꝰ vincula. ſperes amori dei ſperes contemplatōni locuꝫ eſſe. Speres ꝙ recogitentcū deuoto Bernardo illi qui talesit̓ dies antiquos ⁊ annos eternosin mentem habeant. Propterea defolata ē oīs terra. quia nemo eſt qͥrecogitet corde. Poſtremo heu malorū omniū cumulus iam malorumſeminaria iacta ſunt. Et hinc verendum eſt ne ſeges infeliciſſima hereſum radicitus pullulet et ineuuiſibiliter occupet agros eccleſie. vt ip̄aiure nunc obſecret Fulcite me floribus ſacrorū eloquioꝝ non defloratorū. Stipate me malis ſolidaꝝ orordinatarūqꝫ aſſertionū. qꝛ amorelangueo. Et ne quefiueritis qͥd langͣuet Caput languet. pectꝰ languetventrem languet. quid partes enumero A planta pedis vſqꝫ ad veriticem vix eſt in eo ſanitas. Et qͣꝫqͣꝫpeſſima ſint que patit̉. deteriora tn̄niſi miſereat̉ ex alto ſpōſus ⁊ amator ſuus expaueſco Ueꝝ omittamᶠtalia. forſan digitus dei eſt h̓. et neceſſe eſt vt veniant ſcandala. Propterea ſaluberrimū eſt ꝯſiliū vt ſaluet vnuſquiſqꝫ aīaꝫ ſuā. Et vt pauliſper ad priora redeamꝰ. amor deiille qͥ nos ſaluaē poteſt. qui nos inomnibꝰ ꝯſolari p̄t Geatꝰ Bern̄ reihuiꝰ manifeſtū eſt argumentū. quiantecedens amore hoc vallatꝰ int̓media ſciſmata ſecurus inceſſit. Sꝫꝓfecto rara eſt nunc talis auis interris. pauci admodū qui amoremiſtum dei ad tale robur ꝑduxeruntConſideranti autem mihi in ea qui