Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
XCIIIv
Einzelbild herunterladen
 

in die

Sermopuniēdū Sꝫ tu ꝟgo digniſſima abhorre pcc̄ores. ſine qͥbꝰ nūqͣꝫfores tali digna filio. qui licet exte genitus eſt. attamen nobis natus et eſt datꝰ Adimꝰ ergo fiducia te et filiuꝫ tuū In qͥbꝰ talisapparuit gr̄a dei. vt tu mr̄ dei fiēsinueniēdo gr̄am apud deū. et ipſehomo filiꝰ dei diceret̉ Ita vt nondubitauerit Augꝰ. aſſere. nullaꝫ inrebꝰ tēpꝰ ortis. maioreꝫ iſta eſſegr̄am. verbū caro factū ē. deverbo locuturus det ip̄a gratuitabenignitate verbū efficax fructuoſuꝫ. meritis p̄cibus tuis virgogl̓oſa ab angelo vocata es gr̄aplena atonomatice. et diuina ſalutatiōe qͣm repetimꝰ dicētes Aue ⁊cͣApparuit gra dei et ſaluatoris noſtri. et reliqͣ. Exhilareſce tn̄ perieras miẜande erige aures audi.et gr̄as age. qm̄ apparuit gr̄a dei.datū certe optimū et donū ꝑfectūqm̄ grā dei vitā eterna. et ſi dominus dat gr̄am dabit gloriāigit̉ inuanū hāc dei gr̄aꝫ accipias ingratitudinē in huiꝰ āni pͥncipio enceniū inſigne ꝑuipedasEt attēdas vigilant̓. qꝛ non dixitapl̓s. apparuit ſapīa dei. apparuitiuſticia dei apparuit potētia Illasqͥppe magis extimabat reꝰditor et dānatꝰ. qͣm deſiderabat.Qm̄ ſapiētia accuſabat. et habebat locum negatio. nec valebatexcuſatio Adā vbi es ⁊cͣ Si voluerit mecū ꝯtende̓ dicebat Iob afflictꝰ. potero reſpōdē vnū mil

le Iuſticia accuſatū ꝯdēnabat. et inueniebat̉ appellatio. qꝛ audiſti vocē vxoris tue ⁊cͣ Propte̓a idēIob verebat̉ oīa oꝑa ſua. ſciēs parcēt delinquēti Hinc quoqꝫeſt ꝓphetica ſupplicatio. intresin iudiciū ſeruo tuo do. qꝛ iuin con. tuo om. viuēs. Potētia deniqꝫ accuſatū ꝯdēnatū puniebatet erat euaſio. A facie manꝰ tueego defeci plorabat pſalmiſta Etrurſus qͦs nouit poteſtateꝫ ire tueet timore tuo. i. t. dinumerare? Etnemo eſt de manu tua poſſit erūere ergo q̄rebamꝰ ſapiētiā accuſantē iuſticiā ꝯdēnantē. nonpotētiā exequēteꝫ ſn̄iam demādātem atqꝫ ſeuientē. Ibi ſeuientem;Seuiētē nūc in celo cōtra apoſtatas angelos. nūc in paradiſo ꝯtraparētes pͥmos. nūc in turri babel cōfuſionē linguaꝝ. nūc in terra diluuiū aqͣrū multaꝝ nūc intapoli peccatrice. ſubuerſionemꝑuerſoꝝ Tādē ī īferis īcluſionēomniū Sed ſolā gr̄am miſerantēet abſoluēteꝫ petebamus. qua ſalui eſſemꝰ non ex operibꝰ iuſtitiefecimus nos Et hec hodie nobisapparuit. celauit deus potentiāin infirmitate. ſapiētiā in infantia.iuſtitiā in pietate. et circūciſiōis ſatiſfactione Tanqͣꝫ impoſuerit deſilentium eis. et dederit audientiātotam miſericordie Ita ſuperatisom̄ibꝰ dat̉ triūphꝰ gr̄e Et hec apparuit hodie nobis valde nc̄aria. qͥd agēt ſe vertet ꝯdēna