Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
XCIv
Einzelbild herunterladen
 

in die

Sermo factusnos deſpicere poterit. frat̓ em̄et caro nr̄a ē. naturalis qͥppe vſushabꝫ vt caro ſil̓em ſibi carnē diligat Iuxta illud Ecc̄i. Om̄is caroad ſil̓em ſibi ꝯiūget̉ Hec ē illaiūctio. illa pax. illa cōcordia. illa ſocietas. tꝑalē pacē figurāta eſtin vniuerſo orbe tūc habitātē. qͣminſuꝑ ꝓphetauēat pſalmiſtā dicēsOriet̉ in diebꝰ eiꝰ iuſticia abūdātia pacis Inde ē iocūdiſſimū illd̓et omni armonicaruꝫ modulatio ſuauitate p̄ſtātiꝰ angelicuꝫ car. gloria in altiſſimis deo in terra pax hominibꝰ bone volūtatisEt heu qͣꝫ bone volūtatis eſſeꝯuincimur ſciſmātibꝰ vndiqꝫ etvndiqꝫ diſſētiōibꝰ agitamur Ier inqͣm caro factū eſt. cur ita:tinꝰ videlicꝫ ad ip̄m omnis caroveniat. vt videat omnis caro ſalutare dei. vt dicat qͥlibꝫ gl̓abundāvoce ꝓph̓a Cor meum et caromea exultauerūt in deū viuū Corruperat itaqꝫ omnis caro viā ſuāGen̄. vi. ꝓpter ea carnem incorruptam ſanare decreuit Nec alia veniēdi cauſa fuit ẜm atteſtationesſc̄orū quas omitto. qͣꝫ peccatoresſaluos face̓ Neqꝫ cauſa incarnationis fuit ꝑfectio vniuerſi. creaturarū in deū reductio. manuductioᵐ ad capeſcēdum trinitatismyſteriū. alie hmōi cauſe a quibuſdā curioſe forſā magis qͣꝫ pieaut fidelit̓ aſſignate. ſꝫ vnica incarnatiōis aut p̄cipua fuit carnisnr̄e purgatio O glorificāda ꝓrſꝰdei caro originalē ab omni car

ne ſufficient̓ diluit corruptionē Minus hic amor. pietas eximia Erubeſcat hominis caro pcc̄oꝝ ſordibꝰ inqͥnari. verbū caro fc̄meſt. qͥn etiā bn̄dicat om̄is caro nomini ſc̄o eiꝰ Et qūo bn̄dicat? Utiqꝫ pie ſc̄e qꝫ viuedo et ſpurciſſimacarnaliū libidinū inqͥnamēta declinādo Quod egerit ſecura mēteillā decātabit ꝓphete vocem. caromea reqͥeſcet in ſpe Felix ſpēs. ſꝫ requies lōge felicior. quaꝫ nec in futuro nec in pn̄ti qͦdē adipiſcitur caro in brutalē carnē degenerat (adeo cm̄ charā habuit) ver caro factum ē Penes me eſt. qͣꝫmulto plurima de ſcd̓e natiuitatis myſtēio dici poſſt̓. imo diſcuſſioni vltro ſeſe offerūt et ingeruntqͥbꝰ p̄tergreſſis. nec em̄ aūt ptāsaut volūtas eſt omnia ꝓſequi. adtertiā xp̄i in cordibꝰ nr̄is ſpūalemnatiuitatē me trāſfero Et quēadmodū pͥma natiuitas eſt a nobiscolēdā et deſiderādā. qꝛ ex eiꝰ viſione beati erimꝰ āgelis Et ſcd̓seſt nobis celebrādā qꝛ illaꝫ viſitati ſumꝰ in terris Sic tertia eſt anob̓ eligēdā et ꝓcurādā qꝛ ex illiꝰfecūditate amici erimꝰ affines diuinitatis. Neqꝫ em̄ alid̓ ē dei filiūſpūalit̓ gigni vel naſci in cordibꝰnr̄is. qͣꝫ tanqͣꝫ ſpūalē amicū adiutorē protectorēqꝫ et viuificatorem in aīa nr̄a nouit̉ ſuſciꝑe et inhabitatorē poſſidē Et ne abſonūtibi forte videat̉ deū nr̄is ī cordibꝰ gigni dico qͣſi illiꝰ mr̄es exiſtamus. audi ipſum qui Math̓. xij. ait