omniū ſanctoꝝ
lxxxiiij
te Idcirco beati qui habitāt in domo tua dn̄e in ſecl̓a ſeculoꝝ laudabūt te. et cantabūt canticū nouū inchoro et tympano cordis et organo. Totus p̄terea mūdꝰ cōcinet auribus beatoꝝ carmen pulcerrimuꝫet armonia numeroſam ſuauēqꝫ reſonabit. Ita etiā vt qd̓ mireris infernales gemitꝰ ſtridoe̓s horridoset rabidi vlulatꝰ demonioꝝ concurrunt ad integritate melodie hmōidulciſone. qͥa in inferno tenor eſt iuſtitia et in celo mollior cantus miſericordia. Iuxta illud Miſericordiāet iudiciū cantabo tibi dn̄e. Quodꝓfunde notatū eſt in hymno paſchali. Cū̄ em̄ p̄mittit̉ aurorā lucisrutilat ⁊cͣ Sub infercͣ pro integritatecarminis gemens infernus vlulatAmpliꝰ eſſentialis beatitudo ſcōꝝinſtar tenoris cuiuſdā inenarrabil̓ꝑſeuerāt. Accidentalis vero inſtardiſcantus varij. Nunc intenſior accreſcit alteriꝰ nūc remiſſior depreſſius ſonat. Qua in re nihil eſſe dicitdeuotus Bern̄. ꝙ magis ſtatū glorie celeſtis repſētet qͣꝫ alacritas deum laudantiū eiqꝫ iubilantiū ⁊ exultantiū hilaritas. Hilaritate intellige nō petulantē. effrenā dſſiolutāet neſcio quo lenocinio notulaꝝ. laſciuā et eiuſdē repetitione faſtidioſam. quali ꝑſtrepūt magnatū tēpladomꝰ ſiue ꝯuiuia. Hec nempe hilaritas in ſe plus libidinoſe et veſanediſſolutionis qͣꝫ ſpiritualis ſuauitatis quicquam habet. Ip̄a vero hilaritas deuotorum ſobria eſt. grauis modeſta et miro ieffabiliqꝫ dulcore rapiens animū dilatans et ab
ſorbens. vt ſe iā nō capiat in ſe deficiat. fiatqꝫ neſcio quis ſpaſmꝰ extaſis vel exceſſus. vt alaudā et philomenā videre eſt cadendo deficere.Uel tunc exultat animus .i. extra ſeſaltat ꝑ geſtus corꝑis decoros tn̄et iubilat inenarrabiliter Hūc veromuficalē ſuccentū non admittit niſipuritas cordis. verūqꝫ illud. Lausiocūdā decorā qm̄ voci concanorapuritas eſt cordiū. Ex his et alijsque circa facultatē artiū agunt̉ perque quid agit̉ in celis vtcūqꝫ ꝯgnoſcimꝰ Colligite p. d. et .f. qͣꝫ rationabiliter exhortat̉ nos rector vniuerſitatis illius dicens Exultate ⁊cͣ Shͦſequenter obijcit̉ noſtre conſiderationi facultas medicine cuius finiseſt ſanitas. res omniū quē hic optātur deſideratiſſima. qͣnqͣꝫ innumerabiles ſint morboꝝ ſpecies qͥbꝰ mederi ars humana nō ſufficit. Satisqꝫ ad hanc rem ꝓbationis affertipſum ſenium quod vlla nequit arte reſtaurari. Quid aūt in celis vbinec languor nec ſeniuꝫ. non mors.non eſtus febrium. ſed perpetuo vigore iuuentutis qͣttuor dotes corpus ipſum ornant perficiunt conſolidant. vt ſit p̄fulgidū. agile. peruiūpulcruꝫ. impaſſibile. Exultate ergoquibus cura eſt ſanitatis quoniaꝫmerces veſtra copioſa eſt in celis.Sed eſt fortaſſe quiſpiaꝫ cui regnorum ⁊ principatuū placeret regimēleges decretaqꝫ cognoſcere. cognitas ad ciuiū pacem et amorem dirigere. et ꝑ has coercere flagicioſos⁊ premijs iuſtos allicere. ꝯformiteregregij poete qd̓ pro ſingulari lau
4