Sermo factus in ſolennitate

in luctu pro ſtatu preſenti. Itaqꝫ dici nequit ꝙ felicitas nr̄a ſit in voluptate niſi comitante Non em̄ ip̄a eſtfinis vltimus ſed ſolus deus ꝑ dilectionem et cognitionē apprehenſusComitat̉ aūt pari modo de neceſſitate felicitatem iſtam luctus conſuigēs ex apprehenſione maloꝝ vt inhoneſta ſunt vel honeſtatis impepeditiua. Dicere em̄ ꝙ cuꝫ vitijs eterroribus poſſit haberi vera voluptas et pax animi. eſt ponere incōpaſſibilia. Dn̄s erat qui dixit. Noneſt pax impijs. qm̄ natura ꝑ os ſyndereſis iugit̉ vitijs obmurmurat. ⁊ꝑ intelligentiaꝫ erroribus. quemadmodum lapis extra locum poſitusinquietꝰ quodāmodo eſt cuiꝰ ſignūaccipimꝰ qd̓ p̄mit obſtantia. Hinccollaudandus eſt eraclitus queꝫ referunt Iuuenalis et Seneca continue fleuiſſe. collaudandus ſi flebateo fine et circūſtātijs quibus oportebat ¶ Tertia conſideratio Lugētes qui habitant in ſepulcris qͥ moriunt̉ tota die ſicut oues occiſionisqui exaſperāt in ſe ip̄is. qui renuūtꝯſolari vt conſolent̉. qui deſcendūtin infernū viuentes. hoc eſt ꝯſiderādo illū ſibi p̄cauent. ſuſcipiunt etiaꝫin hac vita maiorem conſolationeꝫqͣꝫ qui conſolationibus carnalibꝰ ⁊indignis ſe totos precipites dant.qm̄ ibi mox delectatio effluit et ſtimuli graues et hami incluſi fixi manent infelicem animā corrodentes.adeo ꝙ longe maioris vite ſt̓ bonipluriqꝫ. cum ſit in eis ſecura et letamens quali iuge ꝯuiuiū. animus ve

ro gaudens etatem floridaꝫ facit.Quarta conſideratio. Hominescorrupti ſenſus ſpiritualis per ſapientiam terrenā animalem et diabolicam non plus audiendi ſunt. nonplus conſulendi aut credendi ſi contra ea que diximus de luctu et beatitudine et conſolatōne latrauerintqͣꝫ ſi porcus laudaret voluptatemculpatis mundicijs. Aut qūo febricitans vel mulier pregnans vel aliter leſus audiret̉ ſi contra ſenſatōeseoꝝ hominū qui ſani ſunt diſceptarent. Utrobiqꝫ em̄ par eſt ratio deceptionis non credendo. corruptioſcꝫ iudicij ex corruptione potentieapprehendentis iudicantis. Propterea de conſolatione et beatitudinenoſtra plus aliqn̄ credendū eſt ſimplicibus idiotis tanqͣꝫ plus in hocvere ſapientibus. ⁊ per experientiāintimā philoſophantibꝰ. et qui proꝯſuetudine et luctu et gratiā puroshabēt ſenſus exteriores qͣꝫ alijs qͣntūlibet eruditis cū ſuis corruptiuiset fedis deſiderijs obnubilantibuset amaricare deſipereqꝫ facientibꝰomnē ſenſū rationis. cuiꝰ corruptionis manifeſtū ſignū ē ꝙ dolere neq̄unt de pcc̄is. Quid dico nequeūtLetant̉ etiā cū malefecerint. exultātin rebꝰ peſſimis. Adeo ſenſus eorūa ſanctitate et a vita bona lōge abeſt. adeo ꝓrſus obtorpuit. Et qm̄tanta occurrit nobis hodie teſtiumturba ſanctoꝝ ſanctaꝝ qꝫ oīm nobis teſtificātiū cū xp̄o beatos eſſequi lugent qm̄ conſolabunt̉. Profecto nō minus eis in hoc qͣꝫ ph̓is in