omniū ſanctorū

oſa. vel ab offenſaꝝ diuinaꝝ reliqͦis aut occaſionibus liberari deſiderat7 Secunda conſideratio. Noneſt inopinabile ẜm eandem animāſimul et ẜm idem diuerſis tamē reſpectibus lugere et conſolari inſtarxp̄i. Si em̄ ꝯcedimꝰ animā ſimul intelligere recte et reflexe ⁊ de iudicioſuo formidoloſo certitudinalit̓ iudicare non videt̉ repugnātia ꝙ deluctū actuali tanqͣꝫ d̓ obiecto ſimulhabeat̉ actual̓ ꝯſolatio Nec aliqͥdapparet obſtare niſi ꝙ motus horūactuū ſunt ad ꝯtrarios effectꝰ. vnꝰad fugā. alius ad ꝓſecutionē. vnꝰad dilatationem cordis. alius adconſtrictionem. ſed hoc vltimuꝫ deluctū et conſolatione in ſenſualibꝰverum eſt ita non ſe habere. in ſpiritualibus forte non eque. Tuius reiſatis vident̉ exꝑientiā dediſſe ſanctoꝝ plurimi quoꝝ vita cū in luctuꝯtinuo eſſet. facies tam̄ ſerenaᵇ ⁊ iocunda et inter medias lacrimas mira leti hominis ſuauitate et trāquillitate reſperſa fulgebat vt in Martinō. Dat exemplū climacꝰ de pueroſimul flente et clare ridente Et venerabilis Richardus tradit in eodēhomine cōtemplatiuo ſimul eſſe raptū mētis ad diuina exemplo moyſi poſiti intra caliginem in monte etſimul fieri rebellionē in ſenſu moreidolatrantiū in valle. Ad hoc pōttrahi illud de EneaMens immotamanet lachryme voluūtur inanes.Uel dicamꝰ. vt om̄is calumnie tollat̉ occalio. ꝙ luctus et conſolatioeandē anima tanta celeritate alter-

natim inuicē afficiūt quantā diſcernere non valemꝰ Et ꝯſequenter ponet̉ motꝰ cordis quaſi tremulus etmixtus ex ꝯſtrictione ⁊ dilatationeforte ſimilis motui campane dū tremit. et corde cithare dū reſonat. etita mirabilis armonia fit in cordenoſtro ex hac mutua percuſſione luctus et conſolationis qualeꝫ armoniam explicare ſicut difficile eſt itaexperiri facile. Hunc tremorem nōtabat exhortatio ꝓphetica exultareiubens deo cū tremore. Exultatioquippe ſola dilatando facile euaneſceret. ſi luctus reprimens nō induceret hunc tremore. Quo tremoretandē exercitatā anima more alaude volitando cantantis cadit in felicem ſpaſmū. et in illā extaſim rapitur vbi dicat cū filentio Bonū eſthic nos eſſe. Et illud. In pace in idip̄m dormiā ⁊ requieſcā. Deniqꝫ ꝑdicta elucent veritates quas inopinabiles rident carnaliter ſapientesdū apl̓us precipit eſſe ſicut triſtes.ſemꝑ aūt gaudentes. Et ꝓph̓a. ẜmmultitudinē doloꝝ meoꝝ in cordemeo ꝯſolationes tue letificaueruntanimā meā ¶ Tertia confideratioAduerſitates corꝑales et luctꝰ ſenſuales trahūt de ꝑ accidens ad luctum bonū. Ex ſe em̄ indifferentiaꝫhabent ad honeſtū vel inhoneſtuꝫita ꝓſperitates et vana gaudia exoppoſito vehementer impediunt. ꝓpterea fortuna moderate aduerſaſecurior eſt regulariter et optebilior qͣꝫ multum proſpera. Hec quidēdeduxit certa ratione Roetius. Et