Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
LXIIv
Einzelbild herunterladen
 

Collatioeiuldem

quaſi vehiculū aliquod in occultaꝝ reꝝ ſcꝫ conſcientie et glorieprehenſionē facilius eleuamur. Hecme conſideratio ꝑmouit vt poſt litteraleꝫ thematis nr̄aꝫ domū de eapoſtmodū allegoriā tanqͣꝫ de eccleſia diſſererē. multis qͥdeꝫ verbisſꝫ rei magnitudine ac etiā dignitate indigniſſimis vel pauciſſimisNunc qꝛ in me eadē cogitatio eſt ſicut pollicitus ſum de adeundā. ordinanda. ornandaqꝫ cōſcientie domo tranquillior ſermo tranſcurratqui ad nos ip̄os nos reuocet retorqueat atqꝫ reuerberet. Recto ſiquidem ordine poſt incitationeꝫ ad regimen ecclene. de exhortatōne componende cōſcientie ordit̉ oratio qꝛvt apl̓us ait pͥme thimotꝭ. ij. Siqͥsdomui ſue preeſſe neſcit qū̄o eccleſiedei diligentiā habebit. Iiſdem ve̓overbis quibus preceptor meus dominus cameracenſis tractatū ſuumde anima exorſus eſt. incipe. veterūtradit auctoritas diuinū illud fuiſſe apollinis oraculum. Noſce te ip̄ꝫInde eſt illud Io. Iuuenalis. Ecelo deſcendit notis electos figenduꝫet memori tradendū pectore. Huicconformis eſt perſij monitio. Tecūhabita vt noris qͣꝫ ſit tibi curta ſupellex. Et iterum. Nec te queſiuerisextra. Hanc eandem qꝫ ſententiamthema noſtrum ſi ad mores deflexeris inſinuat. Nempe quid aliud ēdicere. vade in domū tuaꝫ. qͣꝫ habita tecum. teqꝫ ip̄m ꝯgnoſce. Suntitaqꝫ plurimi qui a ſemet longe pe-

regrinantur. et vt hiſtrionū. paraſitoꝝqꝫ mos eſt nullibi rarius qͣꝫ indomo ꝓpria moram faciunt. nullibimoleſtius Mirabile dictu. Eos citiꝰin alia quauis regione qͣꝫ apud ſeip̄os reperies. modo per curias diſcurſant cum adulatione. ambitionedetractione. nūc inter muliercularūgreges volūtant̉ cum libidine. frequentiſſime vero inter auri argentive cumulos incedunt ductrice cupiditate. nauigāt maria. aera p̄teruolant. humi repunt ꝓut ſtimulantiūcuraꝝ varietas trāſuerſos p̄cipitauerit Qui apud ſe ſi querat̉ illd̓ habebit̉ Rn̄ẜ. ꝓuer. vij. Non eſt vir indomo ſua. Hoꝝ qͥlibet vt in domūſuā eat nec ſe deſerat monēdus eſt vocem xp̄i ſalutiferā. vade in do tuā At quidā forſitan oppoſitiones hominū volunt̉ inepta extorta qꝫ appellatione domū dici. imovide queſo qͣꝫaptiſſima ratione. Meminiſti opinor quēadmodū ph̓usin politꝭ. li. pͥmo. ca. pͥmo. cōmunitates inſtituturꝰ diffiniuerit domū preſtantē ex viri et mulieris ſerui qͦꝫ etliberoꝝ ſociali cohabitatōe ꝯponiSicubi āt ſerui deſint bouē eſſe poſuit pauꝑibus miniſtro. Et ita exhac ſocietate tres ordinat pͥncipatꝰnuptialē int̓ viꝝ et vxorē. diſpoſitū ſeruilē ſuꝑ ſeruū. paternū vl̓ rega pr̄is ad filiū. Singulis pꝰ hec ſingula tribuit officia. Nolo aūt credas ſi oīa hec eadē ī hōie mōſtrauēo. ſi aucͣtē mauis aucͣtoritate ēAugꝰ. in de ſpū et aīa. c. xxxij. Si rōi