Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
XXXVIv
Einzelbild herunterladen
 

Sermo factus in Cōcilio Remēſi

eoꝝ ſum Et quis ego qui loquit̉?Dn̄s fortis et potens Ip̄e eſt paſtor bonus qui animā ſuam deditpro ouibus ſuis O certe pulcra ofelix hec et deo grata ſocietas. incuius medio dn̄s ille eſt cui angeliſeruiūt. cui ſol et luna famulantur.Nemo iam deſperet nēo trepidetex aſpectu vel occurſu tot luporuꝫrapaciū inſidiantiū quotidie gregi xp̄i. cōfidat potius vnuſquiſqꝫin verbo heliſei Plures pro nob̓ſunt qͣꝫ cuꝫ illis Adeſt quippe deꝰaſſunt et miniſtri eius milia miliuꝫet decies centena milia ſi tl̓espro nobis quis cōtra nos. Adeset tu pulcerrima dicam palesquā paſtorū deam gētilitas fabulatur. ſed ſūma veri paſtoris mat̓virgo miſericordie virgo benedc̄aAdes plane. nam vbi mater ſivbi filius inuenitur Adimus egonūc te cum fiducia que thronꝰ esgr̄e mater miſtricordie. vt gratiāet mīam inueniamus in auxilio oportuno. quod vt aſſequamur preſentamus illud angelicū Aue gr̄aplena dn̄s tecū ⁊cͣ. bonus paſtor animaꝫ ſuam dat pro ouibus ſuisfiat hoc fiat Congratulor tibi obone paſtor. cōgaudeo et gloriorin dn̄o. qm̄ video. vident et ceteriomnes hic p̄ſentes ſtudiū tuum zelum tuū quo ad imitationem veripaſtoris queris per hoc ſacratiſſi conciliū dare animā tuaꝫ proouibus tuis Et qualem animamAnimam ſane que triplici virtutepredita eſt Habꝫ itaqꝫ anima tua

ſicut et relique d̓e humana ſpecievim triplicem Habet vim rōnaleꝫreſpectu veri. vim iraſcibilē reſpc̄uardui Iim cōcupiſcibilē reſpectuboni Itaqꝫ bonꝰ paſtor dat hāctotam animā pro ouibꝰ ſuis. Fiathoc igitur fiat. quia tēpus faciēdidn̄e loquit̉ ꝓpheta ad dominum.Quare tēpus faciendi quia diſſipauerūt legem tuam Qualē legeLegem euangelicā naturaleꝫ canonicā Quibus modis; Innumeris et peſſimis Propterea ꝯuenitnūc eccleſia magna eccleſia totiushuius Remen̄ ꝓuintie cogicae̓ qͥdfacerent Et bene quid facerent qꝛtempus faciendi tēpus ponendimanus ad opus ad aratrū. alioquin quid ꝓderit nouas veteribꝰſuꝑ addere ſanctiones. ſi vetēsfiant nec noue; Apponat̉ manꝰ orineceſſe eſt hoc eſt oꝑatio locutiōine ſit vox quideꝫ vox iacob. manꝰautē manus ſint eſau Euitetur imꝓperiū quod vulgari ꝓuerbio melius ſonat. dictum optimuꝫ eſt. ſedquerite quis hoc aget Illud inſuꝑquod obiectū fuiſſe platōni ſenecarefert Aliter loqueris aliter viuisDeniqꝫ ſatis fuit mordax ī paſtores rn̄ſio femine cuiuſdam deuoteHec redibat de ſermone quodaꝫ turba multa Interrogatur abobuio quodā ſi ſermo factus eſſetnequaqͣꝫ inqͥt Porro duꝫ interrogans miraretur. ſueqꝫ reuerſionis hoīm hac copia cauſā requireret ex quo non erat ſermo factusSubintulit ip̄a Sermo vtiqꝫ dict