Sermo in ceua

gelica ꝓfeſſio altiſſimaqꝫ pauꝑtas Studioſos remitto ad ſcpͥtaniſi plꝫ phariſeacas de ꝑfectioneꝯtētiones magis ſpernē qͣꝫ inſpicere Perfectio xp̄iana eſt dei dilectio. in qua qui feruētior eſt hic etꝑfectior iudicat̉. ¶ Quarta ꝯſideratio Iudas ad extremū referēstriginta argenteos dixit Peccauitradens ſanguinē iuſtū Sed dicāhic qd̓ ſentio Iox iſta nō penitētis eſt. ſed ꝓditoris ꝓditionē ſuāad cōplenientū deducētꝭ. Quo pacto inqͥes. Nōne Iudas hic et ꝯfitetur peccatū. et ablatū reſtituit ⁊magr̄o ſuo iuſtitie tituluꝫ aſcribitQuomō vox iſta ꝓditionis erit n̄cōtritionis. Ponat igitur volo iudas mecū rationē Appello te o iuda Si iuſtus eſt ille que tradidiſtiſicut iuſtum nomīas. verax fueritneceſſe eſt. debuiſti credere que docuerat te. que ve p̄dicanda tradiderat Docuerat autē dn̄s dicensUeni animas nō ꝑdere ſꝫ ſaluae̓Iuſſerat inſuꝑ ꝙ fratri peccāti dimitteret̉ peccatū non tm̄ ſepties ſꝫvſqꝫ ſeptuageſies ſepties Cur ergo de tam verati miſericordi qꝫdoctore deſperas Porro ſi tantaeſt iniquitas tradidiſſe ieſum curhoc pͥus quaſi diſſimulādo paruipēdebas. Hec plane fuit diabolica fraus que te poſſederat te volēte Ille enim ꝓditor et homicidādiabolus peccata pͥuſquā fiāt qͦſinulla eſſe ſuadet vt preſumat hō.dum vero ꝑpetrata fuerint illa nimis exagerat vt deſperet Inde ē

forſan ꝙ in vocem cayn erumpiso iuda perfide dicens Maior ē iniquitas mea qͣꝫ vt veniam merearUeniā merearis o iuda Iis igitur gr̄am dei Vis eius mīaꝫ meritis emi Uis eam operū tuorummercede conduci; Hoc ꝓrſus eſtquod dico Tu a mercenaria cogitatione tua nō diſcedis Compleseam potius dum iuſtitiā tuam cōſtituere volens per merita tua. nōes iuſticie dei ſubiectus. illi inquāiuſtitie cui vox tua teſtimoniuꝫ ꝑhibet dicens Peccaui tradēs ſanguinem iuſtum? Sed cor negat. ſuſpendiū condicit Quomō iuſtus ſiſperantes in ſe. ſi penitētes abijceret ⁊ damnaret Sed quis erā inqͥes qui facere poſſem irritū ꝟbumdei dicentis Ie tamē homini illiper quem trādar Melius erat illiſi natus nō fuiſſꝫ homo ille Comminatio hec erat o iuda quātenꝰreſipiſceres. non neceſſitatis inductio Alioquin petrus neceſſitatepeccaſſet nec iam peccaſſet ſi neceſſitatus Alioquin p̄terea plurimisnunqͣꝫ poſt ꝓpheticas minas ſalꝰpatuiſſet. Mutaſſes voluntatē penitendo. mutaſſet ſentētiā indulgēnō Sed irriſerunt inquies ſacē̓dotes iudeoꝝ ſpem auferentes. et dicentes Quid ad nos tu videris.Hunc ergo cognoſcis cū qualibꝰmercatus es. quia cum odioſis ⁊perfidis nihil ſolatij. irriſionis ꝟoplurimū afferentibus Proptereacur eorū ſubſamnationes iuſta viciſſitudine non irriſiſti. fugiens p̄