Druckschrift 
4 (1484)
Entstehung
Seite
XXv
Einzelbild herunterladen
 

In cena

Sermodationis reꝑationis ac pulcrificationis Dōne inductꝰ eſt apl̓s dice̓de xp̄o paſſo deꝰ exaltauit illūet dedit illi nomē qd̓ eſt ſuꝑ om̄enomē. vt in noīe ih̓u om̄e genu flectatur celeſtiū terreſtriū et inferno. in ſignum vl̓is dn̄ij ad phil̓. ij.Habemꝰ e̓go titulos enumeratos tres ī xp̄o d̓ine filiatiōis mutue redamationis. et ſtremnue debellationis. ꝓpter qd̓ rite dictū eſt om̄ia dedit ei pr̄ in manus Itaſentitis de xp̄o o ſapientiſſimi viriIta iugit̓ pia fidei ſinceritate deoꝓpicio ſentietis Quāobrē nec hēonc̄e in ꝑſuadēdo ampliꝰ ꝟba ꝑdē̓aut oꝑa ꝯſumere. nec iſtū ſoleꝫ ꝟitatis p̄fulgidū ingerere debeo vobis ip̄m cernētibus et de xp̄o ſciētibus oīa dedit ei pr̄ in manusPropte̓a traducat̉ ſermo nr̄ a lr̄aad myſteriuꝫ. a fidei ſoliditate admoꝝ puritatē. et a d̓ina filiationenaturali ad ꝑticipataꝫ filiationisadoptiue generationē. Pertractemus quo pacto ſpūs qͥlibet xp̄ianus xp̄i fr̄ et amicus ſit aūt eſſe debeat pͥnceps oīm Cōtēplemur qͣnta et qͣꝫ ſuꝑeffuſa liberalitate oīadede̓it nob̓ pr̄ in manus ſi volumꝰQuis pr̄. Pr̄ ille qui poſſedit fecit et creauit nos deut̓. xxxij. qui anobis pr̄ agnoſci pr̄ vocari altiſſima ꝓrſus et obſtupeſcenda dignatōne voluit monuit atꝫ iuſſit Mat.vi. Quid enim mirabiliꝰ Quid adaudiendū iocūdius qͣꝫ vt vnꝰ quiſqꝫ fideliū inſtar xp̄i monarcha ſit

oīm ſi placet. et ita eſt tn̄. vnꝰ qͥſqꝫſpūs vere fidelis monarcha ē oīmet multiplici vno ſed t̓plici iureet titulo ad exemplar chriſtiIus vnū dat filialis adoptioIus alteꝝdat triūphal̓ debellatōIus t̓tiū redamatōnis viciſſitudoErigite aures dilc̄iſſimi. hilare ſcatfacies. ſerenent̉ oculi. oīs exurgataffectio. gr̄aꝝ reſonet actiōes Oslinguā mēs ſenſus vigor ꝯfeſſiōmiubilū bn̄dictionē et laudē ꝑſonetQue; Que tātoꝝ nouitas gaudioꝝ. magͣ valde p̄clara. inſignisnihil ſupͣ. qꝛ non vno ſed triplicititulo xp̄ianꝰ monarcha ē. xp̄ianoom̄ia dedit in manꝰ. xp̄ianū fas ēdicere potētiſſimū Audebo dicereet oīpotētiſſimū arguar blaſphemie ſi hoc apl̓us ſil̓is nobis deſe dixerit Om̄ia poſſū Omnipotesſū exponit Gernardꝰ In eo meꝯfortat xp̄ūs ad phil̓. iiij Si ꝑ̄uaeſt apl̓i aucͣcoritas tibi ſatꝭ. ſit illaxp̄i qui ait Credēti nihil ē impoſſibile Math̓. xvij. Si qͥs adhuc heſitat et libito nos fingere putatdicimꝰ ſuꝑ hoc vinculi dn̄io. audiat apl̓m ad rhoͣs. iiij. Qui ꝓprio filio peꝑcit ſed nobis oībꝰ tradidit illū qͣnto magis etiā cuꝫillo nob̓ oīa donauit? Ecce qualit̓o fidelis aīa ꝑſpicuū habes apl̓iteſtioniū imo argumētū oīa dedit tibi pr̄ in manꝰ De pr̄e idēſcribēs. ad thi. vi. aſſerit p̄ſtatnobis abunde om̄ia ad fruenduꝫHoc dn̄ium hieroꝰ ad paulinū ſcri