Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCCXXIr
Einzelbild herunterladen
 

Ap dCarthnſienſes. cccxxi.

uritip̄i carth̓. cur non magis attollant̉laudibꝰ ſuꝑ eorū charitate. qn̄qꝫa ꝓprijs peccatis immunes expurgati. nihilominꝰ ferūt ſuꝑ ſe crimina alioꝝ in abſtinētijs et infirmitatibꝰ plurimis. et quodāmō animaꝫſuā alijs ponūt. Collaudādifecto ſt̓ obtrectatores eoꝝ opprobrio digni. preſertim ſi eccleſiaſticiſūt que impietas eſt eos illudin alijs inculpare qd̓ ſuū deberet eſſe officiū; exercere ſeiet ip̄os in talibus abſtinetijs et om̄ino taliterſꝫ ſalute fideliū et diuīa placatione ꝓmerenda aduerſis ptātibusdebellandis. Naꝫ arma clericorumſūt ieiunia. planctꝰ et lachryme.Ceteꝝ in quarta ratione poſuimꝰeuitationē ſcandali quo non dico mala valitudo ſꝫ ip̄a etiā morsſubeundā nōnunqͣꝫ eſt. Audiamusapl̓m. Si eſca inquit ſcādaliſat fratrē meū manducabo carnes ineternū. Sit ẜm hoc aliqͥs poſitꝰ invltima neceſſitate famis coraꝫ idolatris alijs cibis veſci ꝑmittūt qͣꝫ idolothitis. nunqͥd ſb̓ibit tal̓priꝰ mortē ferēs qͣꝫ cōmedat in ſcādaluꝫ ſue fidei apud idolatras autapud fratres xp̄ianos ſimplices ſiex hoc eſu pati ſcandalū ꝓbabilit̓formident̉: Puto inſuper ꝯpl̓m nisgis ad euitationē ſcandali puſillo qͣꝫ ad ꝓpriā corꝑis refrenatiōeꝫaſpexiſſe dixit. Caſtigo corpusmeū et in ſeruitutē redigo Cur hocagis Paule? Ne inqͥt alijs p̄dicauero ip̄e reprobꝰ inueniar. Nolo di

LL. v3ſ556cant auditores mei. Iſte plenꝰ ventre de ieiunijs predicat Iſte repletaburſa aut arca argento auro et veſtibꝰ plurimis. frugalitatē nobis liberalitatēqꝫ et indumētoꝝ ꝑcitatēſuadē conat̉ Medicꝰ ē curet pͥmo ſeip̄m Uidetis hic mgr̄i et fr̄es qͣꝫneceſſaria eſt amplior vite auſteritasin p̄dicatoribꝰ p̄latis et curatis qͣꝫin alijs. et ſi ob aliud ad hoc tn̄qꝛ alioqͥn inefficax reddūt ꝟbū ſuūaut oblocutōes a ſubditis ſuis patiūt̉. Nec excuſant̉ penitꝰ qͣꝫuis edomitā ſētiāt carnē ſuā. aut ſi obindepati vite carnalis diſpendiū ꝑtimeſcāt Traducamꝰ nc̄ ad tractatrōeꝫ hmōi. Sit aliqͥs carthuſien̄.vir ꝓbatꝰ in vltima egritudine conſtitutꝰ a qua libe̓abit̉ ſi carnibꝰ vtat̉ ſciat ip̄e ſeu reuelationē ſeumedicoꝝ finalē atteſtatōeꝫ. ſeu qꝛtale eſt ſuū dictamē ꝯſcie. Niaduertat nihilominꝰ quēadmodū veriſimile eſt comeſtione ſua fr̄es alijvel pn̄tes vel abn̄tes ad qͦs famavolauerit ſcandaliſabunt̉. qꝛ inſolitū eſt. qꝛ ſufficient̓ erūt infoͣrti de caſu ncc̄itatis ſue extreme.Deniqꝫ qꝛ temptabūt vehementerad exemplū illiꝰ aſſumē carnes incibis etiā ſi p̄ter et extra ncc̄itatemextremā eſt. formidabit ꝓinde virhmōi abſqꝫ ratione ne rigor ordinis paulatim laxatus tandē funditꝰ euaneſcat neqꝫ remedij locꝰ habeat̉ Que; qꝛ nimiꝝ ſemel lapſar̄ligio vt exꝑti ſcripſerūt nūqͣꝫ vixreꝑari p̄t Noua faciliꝰ a fundamē-