aibſtinentia carniūDe nū elij ſeu
De nū elij ſeugatū Augꝭ. paſce fame morientē. ſinō pauiſti occidiſti. nec ad ſe minꝰqͣꝫ ad alios p̄ceptū hoc extendit̉.Prete̓a ꝯſuetudo aut cōſtitutio generalis eccleſie de non comedendocarnes in die veneris nō obligaretad ſui obſeruatione in caſibꝰ pͥoribꝰextreme ncc̄itatis. imo nec excuſaētaliquē ab homicidio qͥ cū poſſꝫ ſaluare vitā ꝑ eſum carniū ſe vel aliūmori ſpontanee ꝑmittēt abſtinēdoSecludendo tn̄ ſꝑ caſum grandisſcādali in fide de quo dicet̉ poſteaPorro de votis idē eſt argumētū.Eſt āt fundamentū radicale pretacte rōis in hͦ qm̄ a lege diuina nll̓alex aut obligatio pure hūana pōtabſoluere aut exciꝑe vel inſtituereꝙ nō obſeruet̉. Sed hec eſt lex diuina. Non occides. a qua lege nonlegit̉ per aliqd̓ aliud diuinū ius facta exceptio iſta vt ꝓ obſeruationeꝯſtitutōis aut obligatōis pure humane ſuꝑueniētis eā tranſgredi licēt et ſe mori finere fas eſſet Inderecluſus aliqͥs qͥ vouit non egredividens alique in extrema neceſſitate famis aut ꝑiculi mortis ſi nō exeat et ſuccurrat cū poſſit / ꝓ occiſorecriminabit̉. quāto magis ſi ſibimetin articulo mortis vel tal̓ nc̄itatisſubuenire ꝯtēpſerit. Proinde ꝯfirmatio eoꝝ q̄ dicta ſt̓ ſumit̉ ex hͦ ꝙnulla ꝯſtitutio ꝯtra caritatē p̄t robur obtinere. qm̄ lex ꝓ caritate ſꝑfert̉ dū bn̄ fert̉ qꝛ eſt p̄cepti finis ⁊plenitudo legis ẜm apl̓m. Eſt aūtꝯtra caritatē cū in deteriorē vergitexitū ſe vel aliū dimittere mori mo-
aibſtinentia carniūdis tactis qn̄ ex ꝯceſſione diuina licitꝰ ad vitā patet exitꝰ. Deniqꝫ p̄ceptū inferioris ſeu ꝯſtitutio p̄iudicare poſſet p̄cepto ſuꝑioris. dei videlicet. iubentis ne qͥs ſe perimat qd̓qͣꝫ falſū ſit nō videt nemo. Obijcietforte aliqͥs de machabeis qͥ priuselegerūt horridā mortē perpeti qͣꝫcarnibꝰ ſuillis veſci. Similit̓ de quibuſdam alijs in veteri teſtamēto etnouo qͦ vel ad exemplū virtutis vl̓ad euitandū dei iniuriā. vel ꝓ caſtitate ſeruanda. aut in vltione inimicoꝝ vt ſamſon. ſemet ip̄os perimerūt. Sed ad multa iſtoꝝ reſpondetAugꝰ. diffuſe. jͣ. de ci. dei. Cuiꝰ ſnīafinalis ē ꝙ niſi ex reuelatiōe diuinaaut ex ſpeciali inſtinctu dei diſpenſante (habet em̄ deꝰ ptātem vite etmortis) nō pōt quiſqͣꝫ manꝰ licent̓ſibi inijcere. qͣꝫuis de caſtitatē ſeruāda ſpecialior eſt difficultas que tanget̉ inferiꝰ. De machabeis inſuperalia eſt ratio. qm̄ lex diuina ip̄ostūc obligabat nō comede̓ carnesporcinas. Ideo fatendū eſt ꝙ citiꝰmortē qͣꝫ eſum talē debebant elige̓Nō em̄ trāſgrediēda ē lex dei ꝓ corꝑalis vite ſaluatōe. Secꝰ ē tūc vbitalis legalis obſeruatio ceſſat. Secus p̄terea vbi nō ꝯſurgit obligatio niſi ex ꝯſtitutōe pure hūana. Intelligite vigilant̓ ꝙ dico de ꝯſtitutōe pure huana Fiunt em̄ qͦtidie leges de malefac̓toribꝰ occidēdis. ſꝫnō ſūt ſolū humane. imo fūdamētūpͥncipale et auctoritatis robur ſortiunt̉ a lege diuina. iubēte vt ppl̓usſuus tollat malū de medio ſui ⁊ mē