An monachus proſtudio lectionis
¶ Incipit apologeticaſiue rn̄ſiua venerabilis magr̄i Io.GGarſon ſacre theologie doctorisegregij et cancellarij pariſien̄. adquendā monachū domꝰ carthuſiemaioris querenteꝫ. ¶ Utrū licitūforet ꝓ ſtudio lectōnis et exercitijſpūalis cōuentū et ꝓlixitatē d̓iniofficij dimittere Et qui libri eſſentfructuoſius frequentandi In quaquidē rn̄ſiua pͥmo epl̓aris p̄mittit̉ꝓlogus poſt ſubnectunt̉ decem ⁊octo ꝯſiderationes In qͣrū pͥmisxij. ſuadet̉ cenobitica ſtabilitas. etarguit̉ ſuſpecta loci ſeu ꝯuentꝰ mutatio p̄textu ſeu colore maioris qͥetis et ꝓfectus In reliquis ve̓o ſepcōſiderationibus agit̉ de libris amoͣcho in d̓ino officio et regularibus obſeruātijs cōtinue occupatofrequētandisra vobis et paxSSi inimicos iubemurdiligē qͣnto magis eosqui nos diligūt in veritate et ſince̓itate ſalutis Nihil quippe ita debitū. nihil plus nature cōſentaneūnihil efficacius ad diligi qͣꝫ redanies ſi amaris. et ames vt amerishoc eſt enim amatorium poculumSenecā teſte ſine veneficijs ſiue carie .ſ. Si vis amari ama. Durū idcirco videri potuit verbū illd̓ vr̄echaritatis de me et ad me Quis ꝓhibet etiā nō amante diligere. Sꝫfuerit hoc dictum licētia ſermonisamoroſi. qui legem neſcit. nec ſe capit ſepe ¶ Ueniā ad alia ſuꝑ qui-
bus ilico rapuit animꝰ me ſtilo currente. ꝯſiderationes videlꝫ aliqͣsānotare pn̄tibus annexas Suppetebāt alie ꝯſiderationes plures. ſꝫlaſſitudo corꝑis et formido tedijꝯpeſcuerūt ſcribētē Sane ſuadeopͥmū totū religionis ſtudiū trāſireī affectū cordis. nō tn̄ accipio ꝑ hͨaffectū qualēcūqꝫ ſed ſanctū ⁊ caſtum Nā tranſibant illi de quibuspͣs loquit̉ in affectuꝫ prauū. dumꝓdijt quaſi ex adipe iniquitas eorū Habet aucͣtor de ſpū et aīa breuem inter ceteras magnas ml̓raset laudabiles cōſiderationē iſtamAffectus inqͥt qui eſt ſpontanea etſuauis inclinatio ad aliud tripliciter in nobis attendit̉ ſcꝫ in ſuꝑiori ꝑte rōnis. ⁊ in inferiori. ⁊ in imaginationē Si ſpūs nr̄ ſequit̉ affectum pͥmū dicit̉ homo ſpūalis. ſiſcd̓m dicit̉ homo rōnalis. ſi tertiūdicit̉ hō aīalis Poteritis in originali ſi placet videre latius Itē qꝫin epl̓a beati bernardi ad veſtrosfr̄es de mōte dei Fuit opinio celebris ꝙ tota theologia nr̄a deberet magis cēſeri affectiua qͣꝫ ſpeculatiua Rōeꝫ aſſignat vnus validam Quia iubemur redigere oēmintellectū in captiuitatē in obſeqͥūxp̄i Plus eſt igit̉ om̄is intellectustheologice ad cultū xp̄i ꝑ charitatis obſequiū. qͣꝫ ad ſpeculādū maxime cū finis legis ſit caritas Rurſum circa monitionē infra de lc̄ura doctrinaꝝ Placꝫ hic addere ꝙſermones magr̄ales qui fiunt ſuccincte per diſtinctiones. valde illumināt intellectū. ⁊ ſine labore gro