Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCXCVIv
Einzelbild herunterladen
 

De exercitijsdeuotoꝝ ſcuqͣliter

benedicta ſi affuerit ſe aſꝑgendoHis ꝑactis ſit ꝯtentus et noncuret de eis ampliꝰ multū nec litiget vltra illa vice nimis eiſd̓ſed ꝯtēnat. et ſic citius euaneſcenta mēoria Suꝑ p̄miſſis habemexēplū de qͦdā mocho in heremoqui talibꝰ turpibus cogitatōibusvexabat̉. xx. annis nemini audebat aꝑire tentationē hāc ꝓpter eiꝰabominationē Tandē tn̄ cuidamātiquo exꝑto pr̄i ore ex ve̓cūdia ſed ſcpͥto detexit Qui ridēsait pone manū tuā ſuꝑ caput meūqd̓ ille feciſſꝫ. ait idē pr̄ Suꝑ caput meū ego accipio totū iſtd̓ peccatū tuū et om̄e pōdus eiꝰ. ergo tu āplius inde ꝯſcīam aliquaꝫhēas aūt moͣchus ſuꝑ hoc miraret̉ cām hꝰ q̄reret Rn̄dit pr̄rēdo Placuit ne vnqͣꝫ tibi iſta turpis cogitatio Abſit inqͥt ille Nammaxime ſꝑ diſplicuit Et ait ſc̄uspr̄ Manifeſtū eſt ergo tu eaꝫagis. ſꝫ pateris atiqͥ hoſte ꝓcurante et te vt deciꝑe tandē per deſꝑationē poſſet iea fatigāte Nuncergo fili mi audi ꝯfiliū meū Etiteꝝ inuaſerit talis turpis cogitatio dic Tibi et ſuꝑ te inimice neqꝫſit hec tua blaſphemia. ego nihil īea hr̄e volo. ſꝫ dn̄m deuꝫ meū egoadoro et veneror in ip̄mqꝫ credoExpoſt ꝟo iſte fr̄ nūqͣꝫ habuit ampliꝰ hāc grauē tentationē conſilioſenis adiutꝰ. Et noͣndū ꝑſōadeuota hmōi tentationes graues dꝫ ꝯfiteri indr̄nter cuicunqꝫ ſacerdoti qͣꝫqͣꝫ pl̓imū lr̄ato ne forteoccaſionē deſꝑationis hēat ꝓpter

uqͣliterFmultoꝝ inexꝑientiā. ſꝫ recurſuꝫ habeat ad viros deuotos r̄ligioſosdiſcretos Nec eſt opꝰ in ſpēali nimis declarare in ꝯfeſſione talemturpitudinē. ſꝫ ſufficit ita dicē̓ vtfeſſor intelligat mentē cōfitētis. ethoc ſemel. Si āpliꝰ vexauēit. ſatis eſt eidē ꝯfeſſori ampliꝰ ſimpl̓rin genere eandē dicere.xalis de cogiRegula Ielle̓cariōibꝰ matRo illis p̄miſſa ſunt notet̉ regl̓a genē̓ali. qͣleſcūqꝫcogitatōnes male occurrerit ſiueſint de carnalitate. ſiue de inuidiaira ſuꝑbia ⁊cͣ. fiat diligentia vt abintra eis ꝯſentiat̉ et vt ab exͣimpleant̉ et ſecurꝰ erit nll̓o hmōi erūt pcc̄a mortalia. imecōit̓ eis ita reſiſtit̉ erūt magneꝟtutis. in futuro remūeratōisſingl̓arꝭ. mat̓ia ſeu occaſio Ex hūilitate tn̄ p̄t de eis ꝯfitēi in ſpēſꝫ ī gene̓ali dicēdo ſic Tl̓es malascogitatōnes habui. tn̄ dei gr̄aꝫip̄e nūqͣꝫ placuer̄t Timeo nihilominꝰ cito eas impugnaueriſic̄ debuiſſē et dei auxilio potuiſſē Nondū āt ē ſi ī his adueniret qd̓ abſit delc̄atio cōſenſu. Boīno expreſſe et ſpecifice eēt ꝯfitē. etſi in oꝑatiōeꝫ ꝓcederet̉ tuncadhuc ml̓to āpliꝰ. qꝛ foe̓t gͣuiusHuic regl̓e generali videt̉ adden. ſi ꝑſōa deuota fue̓it ex naturali qͥdamō īclinatōe nimis ꝓnaad aliqd̓ pcc̄m ſeu vicium ſit irainuidia. male loqͥ de alijs. aut alid̓qd̓cūqꝫ. ita vt qn̄ꝫ ec̄ cadat morlit̓. nll̓o ꝓpt̓ deſꝑet. ſꝫ cordia-