Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCLXIXv
Einzelbild herunterladen
 

De perbisdomini Senite

corporis et animi ſeruāt. carnisterūt ſuꝑbiā. potus cibiqꝫ parcitate. dum modicum quid laborant eterna requie et infirmitates ml̓tas p̄ter intentionē deuitāt. et vitāetiā nolentes ꝓtelant. Poterat itēdixiſſe ſaluator. Iugū em̄ incū honorificū eſt et onus meū venerabile Sepe etem̄ videmꝰ plus honoriset veneratōis apud potētes ſeculihabe̓ pauꝑes monachos qͣꝫ diuites ſuꝑbos. Oīa tn̄ hec ꝯp̄hendiſſedeꝰ intelligit̉ dixit Iugū em̄ meūſuaue eſt ⁊cͣ. Eſt vnū tn̄ in quo valde durū iugū eiꝰ videt̉. et onus eiꝰoneroſū. moleſtia videlꝫ impugnātiū vitiorū. Em̄uero puritatis et caſtitatis amatori nihil durius. nihilgrauiꝰ occurrit turpiuꝫ infeſtatiōecogitationū Sꝫ eſt tibi in hmōideſperādū. in talibꝰ em̄ temptat tedeꝰ ſi vere diligas vt filiꝰ. ſi nondeſeras in tꝑe malo et nota fiātque ſunt in corde tuo. Doli tm̄ abire ī ꝯſilio impioꝝ. noli ꝯſētire ſuggeſtionibꝰ demonū. reſiſte et certaviriliter; ip̄e tribuit victoriā certāti coronā retribuet vincenti. Suꝑhmōi tn̄ ꝯturbari infirmoꝝ eſt qui ꝯſiderāt quāta vtilitas temptatione generet̉ ſeu quanta ꝯſolatiotemptationē ſubſequat̉. Ut aūt aqͥbuſdā ꝯſideratū eſt ſex nobis vtilitates generat temptatio. Primavt reminiſcamur multimo de noſtrefragilitatis. ſcd̓a vt agnoſcamꝰ qͣꝫneceſſariū nobis ſit diuinū auxiliū.tertia vt appareat ſi vere deum dili

gamꝰ ꝓpter quē talia ſuꝑare ꝯtendimꝰ. quarta vt occaſionē huiꝰ tentationis etiā alia vitiā corrigamde quibꝰ an̄ multū curabamus.qͦnta vt modo ſit nobis pcn̄a etquaſi ſatiſfactione qd̓ olim fuitin turpi delectatione. ſexta ne donis gre que accepimꝰ ſuꝑbiamus.qd̓ forſitan accideret ſi ſꝑ ſine temptatione viueremꝰ. Plane temptationē aut maior aūt ſaltem equaliscōſolatio ſequi ſolet. aliquandoequalis cōſolatio ſequatur indicatpͣs qui ait. Scd̓m multitudineꝫ doloꝝ meorum in corde meo ꝯſolationes tue letificauerūt aīaꝫ meam. aliqn̄ maior ꝯſolatio temptationē ſequat̉ teſtimoniū habemꝰ exſcriptura dicente. Et reddidit dn̄som̄ia fuerūt Iob duplicia. Quiem̄ percuſſo cuncta que abſtuleratduplicata reddidit. aꝑte innotuit nōnunqͣꝫ temptatos vberiꝰ conſoletur qͣꝫ percuſſerit. Hinc eſtquidā perfectiores diſcretione magiſtra dolent ſi vel ad modicū ſinequantulacunqꝫ temptatione ſint videlicet ne cum diutius in tranquillitate militant. ex ip̄a tranquillitatisre quie ſecurius torpeſcant Magnaquippe nobiſcum diſpenſatione pietatis agit̉ vt aduerſis laceſſamur.quia ex vitio aliquo pulſamur.contra illud iuuante domino fortius accingimur. Hinc eſt vt putocuilibet anime duo angeli deputatiſunt ad cuſtodiā. bonꝰ et malꝰ. Etde bono quidem ꝑſpicuū eſt ad