De verbisdomini Senite
Benignitas vero in hoc ꝙ ſuumiugum appellauit. et hoc nos trahere monuit. Quo modo benignitas eius in hoc commēdabilis appareat attēde. Tollite inqͥt iugummeū ſuꝑ vos. Meū inqͣꝫ. acſi dicat.Iugū qd̓daꝫ impoſui mihi. et ip̄miugum eſt caritas qua diligo vos.Hoc ego iugū meū tollite ſuꝑ vosid ē diligite me. qꝛ pͥor dilexi vosUidē hō ſi nō infinita h̓ eluceſcatbenignitas dei. qui deꝰ eſt et creator omniū ſeculoꝝ. Iugū dilectionis nō dedignat̉ trahere nobiſcuꝫnec ſufficere ſibi iudicauit vt eēt int̓nos et ſuꝑ nos ſue preſentia maieſtatis niſi deſcendēt ad nos et eſſetin nobis tanqͣꝫ vnꝰ ex nobis tū perpn̄tiā ſuſcepte hūilitatis. tū ꝑ graꝫmutue dilectionis. Nunqͥd tante actali benignitati imo vt ita dicā humilitati eiꝰ ingratꝰ eſſe poterꝭ. Ienerare fili Adā in ſaluatore tuo ſacratiſſimā eiꝰ ſublimitatē. ſꝫ nō minꝰadmirare ſinceriſſimā eiꝰ hūilitateꝫReuerere in illo ꝙ deꝰ noſter eſt etnihilominꝰ amplecte̓ ꝙ caro et frater nr̄ ē Trahe iugū dilectōis cū eoqd̓ nō ē aliud niſi vt ꝯtēdas redāmare eū qͥ amauit te. Cōtende dilige̓. certatim dilige. curre quantuꝫpotes. p̄curre̓ tn̄ nō potes qꝛ ab et̓nō dilectꝰ. et ampliꝰ dilectꝰ tn̄ adhuc minꝰ diligis. Dilige tn̄ creatorē tuū. redēptorē tuū. dilectorē tuūquātū potes ⁊ ex quāto debes. nāpotes parū ⁊ debes multū. vel potiꝰ debes ex multo .i. ex toto corde
tuo. ex tota aīa tua. et ex om̄ibꝰ viribꝰ tuis .i. ex om̄i qd̓ ſcis et es ⁊ potes. Terte ſi milies et milies tantuꝫeſſes et ſcires et poſſes quantū eset ſcis et potes. ex hoc totalit̓ totodilige̓ tenereris eū. Et ſi etiā ex toto hoc diligeres qͥd es tu ad deuꝫRn̄debo tibi inqͥt Heliū ꝙ maiorſit deꝰ hōie. Quis pͥor dedit illi etretribuet̉ ei? Quis ampliꝰ dilexit eūvel qͥs ſaltē eq̄ dilexit eū. Ip̄e nimirū nos p̄cedit diligēdi inchoatiōeſic̄ p̄cedit eternitate ip̄e nos p̄ceditdiligēdi intēſiōe ſic̄ p̄cellit maieſtatis immēſitate. Fac̄ gͦ o hō qd̓ potes. etſi quātū debes nō potes. Diligit ph̓s deū ꝓ eo ꝙ creatꝰ ab illo ē. Gr̄as agit pͥmo ꝙ voluerit eūpotiꝰ eſſe aliqͥd qͣꝫ nihil ſcd̓o ꝙ potiꝰ hōieꝫ qͣꝫ pecꝰ. tertio ꝙ virū magis qͣꝫ feminā. qͣrto ꝙ lr̄atū potiꝰqͣꝫ idiotā. Uide tu o xp̄iane ſi nonmulto ampliꝰ et excellētiꝰ gloriādūtibi ſit. Etem̄ te deꝰ tuꝰ creauit. aberrore paterni delicti ꝑ baptiſmūte abſoluit. fide ſua et ſacramētis teimbuit. ex multis etiā periculis teeruit et abſqꝫ vllis tuis meritis adſibi ſeruiendū te vocauit. et multate ſpūs ſuauitate ditauit. Quid ꝙan̄ hec om̄ia morte ſua et tali morte te redemit. ꝙ. ꝓ te cedi. conſpuiet crucifigi voluit vincula et alapas. ꝟbera et ſpinas. ſputa et blaſphemias pro te ſuſtinuit. Quantuꝫputas in hoc tibi benignitatis exhibuit. qͣꝫtū ꝓpt̓ hͦ a te amari ꝓmeruit. O qͣꝫ infelices qͣꝫ infidelibꝰ de-