Sydomini. Gentrevernis

SyFvvel certe de preſentia potentie quavbiqꝫ eſt veniēs ad pn̄tiā gr̄e quanūc adeſt nūc abeſt trāſit. Eſt tn̄ etaliud qd̓ de aduentū eiꝰ ſicut ⁊ dereceſſu eius figuraliter dici poſſit.Uenit ſiquidē ad nos duobꝰ modis. et duobꝰ modis recedit. venitcū accedit vel apparet. recedit cumabit vel euaneſcit Quodcūqꝫ venitvel recedit de loco ad locū gradātim tranſit Quod vero apparet veleuaneſcit ex improuiſo ſe nr̄is aſpectibꝰ ingerit vel eripit. Euaneſcereaūt eſt. nō ad nihilū redigi ſed abaſpectu repente ſubtrahi ſic̄ de dn̄oſcriptū ē. Et ip̄e euanuit ab oculiseoꝝ. Ienit itaqꝫ dn̄s ad nos cumdiuino nos exercitio ad ꝟtutes erudit. Apparet nob̓ cū intelligētiā ſacre ſcpͥture qn̄qꝫ ec̄ nō meditātibꝰinuehit. ſiue cū ſb̓ito lumē mire ſuauitatis infundit. Euaneſcit cū nosinopinate in manibꝰ aduerſarij derelinqͥt. Cū euaneſcit mons cadēsdefluit et ſaxū trāſfert̉ de loco ſuoqꝛ robuſtus quiſqꝫ qui monti ꝓpt̓virtutū altitudinē. et ſaxo ꝓpter firmitatē ꝯꝑabilis erat. magnā et ſb̓ita temptatione ꝓſternit̉. Cū recedit paulatim terrā alluuiōe ꝯſumit̉qꝛ infirmꝰ terre ꝓpter deiectionemvite ꝯꝑabilis. exigua ſꝫ aſſidua tribulatione frangit̉ Ieniēs aūt ſiueapꝑarens ſubito letificat cor hōis.et ꝓ multitudine miſerationū ſuaꝝimplet om̄e animal bn̄dictiōe. et expectat ſuis ſanctis monitis factisnos reſponde̓ debere. In̄ neceſſe

domini. Gentreeſt fr̄es cariſſimi vt occurramꝰ obuiā ei. Ecce audiſtis qualit̓ ad nosvenit. qualit̓ nos vocat. qualē miſericordiā miſericordis indignis p̄rogat. Ecce nūc tꝑus acceptabile.ecce nūc dies ſalutis et tꝑs miſerēdi eius. Scriptū quippe ē. Benignꝰeſt em̄. ſpūs ſapiētie. benignꝰ ⁊ ſuauis eſt ſpūſſanctꝰ. ſpūs tuus o ſapiētia q̄ ex ore altiſſimi ꝓdiſti diſſimulās pcc̄a hōim ꝓpter penitētiaꝫ etdelens ea ꝓpter penitētiā. Sꝫ qͥdSi benignꝰ eſt nunqͥd in eternū benignꝰ erit? Erit quidē ſꝫ nō illis quiaudituri ſūt. Itē maledicti in igneꝫeternū. Nā ſubiecit ſcpͥturs. Et nōliberabit maledictum a labijs ſuisQuiſqͥs em̄ maledictū extremū ſb̓ierit qꝛ benignitatē ſpūſſancti in pn̄ti ꝯtempſit. deinceps vero ꝑ ſpiritū ſapiētie. nec ꝑ ip̄aꝫ liberabit̉ ſapientiā. qꝛ nec paſſio xp̄i. nec infuſio gr̄e ſpūſſancti illi vnqͣꝫ ꝓderit.Quaꝓpt̓ dilectiſſimi ſi vocē eiꝰ audieritis nolite obdurare corda veſtra. nolite ſpernē eiꝰ monita. nolitenegligere tꝑs gr̄e qd̓ preſto ē. Pēſate fr̄es penſate qͥ multitudinē miſericordie p̄rogauit quantā iudicijdiſtrictionē qn̄qꝫ exercebit. Qui nc̄ſinū pietatis penitētibꝰ aꝑit tūc ianuā regni celeſtis cōtemptoribꝰ ineternū claudit. qui nūc ſalubrit̓ clamat. Uenite ad me omnes qͥ laboratis et onerati eſtis et ego reficiāvos. Tūc terribilit̓ intonabit. Itēmaledicti in ignē eternū qui ꝑatꝰ ēdiabolo et angelis eius. O qͥ ma