ad me omnes quilaboratis¶ Cllii

pſalmo ſic Uirgā ꝟtutis tue emittet dn̄s ex ſyon Ac ſi aꝑte dicaturHumanitatē tuā o xp̄e qͥ es virtꝰpatris naſci faciet dn̄s ex iudaicoppl̓o Que virga bn̄ aurea dicitur.qꝛ xp̄i hūanitas ſplēdore ſapiētieſingularis rutilare credit̉ Rex ergo virgā manu tenet ſꝫ eā reginaoſculat̉. qꝛ humanitatē quā deuspat̓ ſibi in ꝑſona filij vniens quaſimanu ſtrinxit. hanc ecc̄ia fideliumcōfeſſionis ſue labijs dulcit̉ tāgitAd hūc igit̉ locū charitatis hocē ad ſe ip̄aꝫ. charitas ip̄a nos vocat vt in charitate radicati et fundati charitatē teneamꝰ et charitatem diligamꝰ Dicit ergo Ienitead me om̄es qͥ laboratis Uox iſtaeſt vocantis inuitantis. ſuadentishortātis. rogantis. et hͦ totū pronr̄a ſalute Cū em̄ bonoꝝ nr̄orumnō egeat. vult tn̄ ſuā nobis demōſtrare charitatē et beatitudinemcōicare Inde eſt ꝙ nos vocat adregnū. inuitat ad cōuiuium. qd̓ electis omnibꝰ ꝑatum eſt ab originemūdi Iocat elongatos. inuitatieiunos. ſuadet volentibꝰ. iubet nolētibꝰ. hortat̉ laſſos. cogit inuitosOmnibꝰ ergo in cōmune dicit Uenite ad me om̄es ⁊cͣ O qͣꝫ ſtupēdapietas. qͣꝫ mͤra dei dignatio Quērogare d̓buimꝰ. vt nos reciꝑe dignaret̉. ab ip̄o rogamur vt ad eūvenire dignemur Quā in re qͥͦd aliud qͣꝫ pͥma illa gratia. quā nullushominū ꝓmereri p̄t cōmendatur.Primā gr̄am dico. que ꝑfidos et

nō credētes reducit ad fidē. ꝑuerſos et male viuētes cōuertit ad religioneꝫ. ꝑteſos et negligētes accendit ad deuotionē Ip̄a ē gratuitū beneficiū dei ꝓflues ex illa ineffabili benignitate dn̄i Ieſu. et exintimis viſceribꝰ charitatis eiusIp̄a eſt cui nulla ſcelera horrida.nulla pcc̄a magna. nulla conſuetudinū vincula dura. nulla difficultatu clauſtra inuia ſunt Ip̄a nosp̄uenit vt bonū velimꝰ. ip̄a ſubſeqͥtur vt poſſimꝰ Ip̄a ſtantes roborat ne cadāt. ip̄a currētes expeditvt alacriꝰ currāt. ip̄a iacentes cōpellit vt ſurgant de lacu miſerie etde luto fecis Ipſa quatriduanuꝫmortuum non ſolum reſuſcitat. ſꝫeius etiam ſorores id eſt anime affectus cōcitat vt ꝓ fratre reſuſcitando intercedāt Ip̄am nulla volūtas. nullū meritu. deuotio nullap̄cedit. ſꝫ ſponte venit. indebita venit ac ꝑ hͦ totū hominē iure vēdicat ſibi Oꝑtꝫ nāqꝫ vt accepto deibeneficio tā gratuito ⁊ tā magnovt totū hominē innouauerit et qͣſialterando mutauerit ex eo ꝙ eratin id qd̓ an̄ nō erat. hͦ ē de iniuſtoin iuſtū de nō ſācto in ſc̄m. de peccatore in innocētē. totū et ex totoſe hō ad gr̄as repēdendas ꝯuertat ⁊ neqͣqͣꝫ gr̄e dei ingratꝰ ꝑmaneat Gratū aūt veracit̓ exiſte̓ eſt adbona agenda ſe inceſſanter exercere Minus enim gratus eſſe conuincitur. quiſquis mādatis eius qgratiamᵇ dedit adhuc reluctatur