Con. ediu. qeologieDe potentijs
Comnēdin̄ theſſe et obediētem volūtati et rōniSed ꝯcupiſcibilis ⁊ iraſcibilis cōiūgunt̉ rōni. et ꝓut ſūt in hominerōne frenant̉ ac regunt̉ virtutibꝰqͣ in ip̄is fūdant̉ vt tꝑantia q̄ ē inꝯcupiſcibili. et fortitudine q̄ eſt iniraſcibili ¶ Uis ſenſibilis motiua mouēs corꝑalit̓. diuidit̉ in virtutē naturalē. in vitalē. in aīalemPrima ſcꝫ naturalis motiua ē humoꝝ. mediātibꝰ arterijs q̄ radicātur in epate. et hͦ ꝑ ſpūm natura/lē Scd̓a ſcꝫ vitalis ē motiua pulſuū mediātibꝰ arterijs q̄ radicant̉in corde. et h̓ ꝑ ſpūm vitalem Tercia ſcꝫ aīalis eſt motiuā mēbrorūmediatibꝰ neruis. qͥ radicant̉ in capite. et hͦ ꝑ ſpūm aīalē Et ẜm iſtorū diuerſitateꝫ vt videt̉ dicit̉ ſpūsnaturalis vitalis. et aīalis. qͦ tamēvnꝰ ⁊ idē ē in ſb̓ſtātia. licꝫ ẜm ꝯꝑationē dictorum motuū diuerſificepotentijstur inrōne Dl̓ AIIIVI. aīe rōͣlis1St inſuꝑ ſciēdū ꝙ qͣntumad pn̄teꝫ materia ſpectatet ſufficit potētie aīe rōnalis ẜm ph̓m pͥncipalit̓ ſeu pͥmariadiuiſiōe diuidunt̉ in ꝯgnitiuā quātheologi intellc̄m vocāt. et in motiuam qm̄ theologi affc̄m noīantTūc em̄ potētia aīe intellc̄s dicit̉qn̄ ē apprehenſiua Et volūtas dr̄qn̄ ē motiua Atem ſciēdū ꝙ aīaqͣſdā vires habꝫ ſeꝑatas a corꝑeet ẜm qͣs nō innitit̉ corꝑi. licet eisvtat̉ vtēte corꝑe. vt ſūt velle ⁊ ītellige Quaſdā ꝟo hꝫ inſeꝑabiles acorꝑe maxime reſpc̄u hoīs qͣntumad oꝑationē. qꝛ ſcꝫ aīa extra cor-
De potentijspus eaꝝ oꝑatōnē exerce̓ nō p̄t vtſūt vires ſenſibiles d̓e qͥbꝰ ſupͣ Habet ec̄ aliqͣs qͦ ad ſe dūtaxat. vt ſt̓rō. volūtas libeꝝ arbitriū. Aliqͣsꝟo habet qͥbꝰ corꝑi ꝑmiſcet̉ vt ſūtvis naturalis. vitalis. et aīalis dequibꝰ ſupra tactū eſtanime rationaUis motill lis diuiditurET inſuꝑ ſciēdū ꝙ vis motiua aīe rōnalis diuidit̉ ꝑimꝑatiuā. in ꝯſiliatriceꝫ inaffectiuā. et in ꝯſiliatricē ⁊ affectiuaꝫ ſil̓ Prima eſt libeꝝ arbitriū etſinderiſis. ſcd̓a eſt rō. tertia ē volūtas. qͣrta dr̄ ip̄e intellc̄s practicusDe tribꝰ pͥmis ſolū exigit matēiapn̄s facere mentionē¶ De libero arbitrioIbeꝝ arbitriū ẜm Augꝭ.dr̄ facultas rōis ⁊ volūtatis qͣ eligit̉ bonū gr̄a exn̄teet malū gr̄a deſiſtēte In qͣ diffinitione pōit̉ rō vt ꝯſiliariꝰ. ⁊ volūtasvt imꝑās Rō em̄ dicit aliqͥd eē bonū vl̓ malū. et volūtas face̓ vl̓ nōface̓ imꝑat Ex qͣ ec̄ diffōne ac eēip̄a libe̓i arbitrij denoīatiōe clarūē ꝙ liberū arbitriū rōnē ⁊ volūtatē ꝯp̄hēdit Arbitriū ē ip̄iꝰ rōnis.libertas āt ē ip̄iꝰ volūtatis Eſt tn̄circa hͦ aduertēdum ꝙ libeꝝ arbitriū duplicit̓ ꝯſide̓ari p̄t Ino mōſimpliciter ẜm ſe et ſuaꝫ eſſētiā. ettūc liberum arbitriuꝫ nihil additſupra rationem et voluntatē Etiſto modo conſiderando non proprie ſibi competeret diffinitio ſupra poſita nec proprie tunc debēt