De pccō in ſpūmſāctūCōpendiū theologie
in pcc̄o q̄rit et inuenit Cuiꝰ ꝯſide̓atio inducere ſolet homine ad hocꝙ eius volūtas in pcc̄o nō firmet̉Et cōtra hͦ peccat hō ꝑ qͣrtā ſpēciem pcc̄i in ſpūmſc̄m ſcꝫ per obſtinationē Et intelligant̉ iſta duo ſane. nō em̄ hic ſumit̉ impenitētia ꝓut dicit ꝑſeuerātiā in pcc̄o mortali vſqꝫ ad mortē incluſiue. qꝛ iā nōeſſꝫ ſpēale pcc̄m. ſꝫ q̄dā pcc̄i circūſtantia q̄ eſſꝫ et ꝯtinge̓ poſſꝫ in qͦlibet pcc̄o vt aliqͣlit̓ ſupra in ſcd̓aacceptiōe pcc̄i in ſpūmſc̄m tactumeſt Sed accipit̉ hic impn̄ia ẜm ꝙimportat ꝓpoſitū nō penitēdi et ēꝓprie reſpcū p̄teritoꝝ Sil̓iter obſtinatio nō capit̉ hic ꝓ ꝑſeuerātiaſeu ꝯtinuatiōe in pcc̄o. ſꝫ qn̄ hō ſuum ꝓpoſitū in hͦ firmat ꝙ vult peccato inhere̓. et ē ꝓprie reſpectu futuroꝝ Iuxta illud Hieremie viij.Nullꝰ eſt qͥ agat pn̄iam .i. agē velitſuꝑ pcc̄o ſuo dicēs. quid feci qͣntūad pͥmū Oēs ꝯuerſi ſūt ad curſumqͣſi equꝰ impetu vadens ad pliumqͣntū ad ſcd̓m Eſt etiā aduerte/dū ꝙ Bernardꝰ. in li. de p̄cepto ⁊diſpēſatiōe ponit. ꝙ nolle obedire ē reſiſte̓ ſpūiſc̄o Gloſa etiā ordinaria leuitici vij. dicit. ꝙ ſimulatapn̄ia ē blaſphemia ſpūſſc̄i Sciſmaetiā recte ꝯtra ſpūmſc̄m ꝯmitti videt̉. nāqꝫ ꝑ eū ecc̄ia vnit̉ Que trianō vident̉ ſub ſex ſpēbꝰ pcc̄i in ſpm̄ſc̄m ſupͣ declaratis ꝯp̄hēdi Sꝫ q̄bn̄ ꝯſiderat p̄dc̄a tria ſub ip̄is ſpēciebꝰ effectualit̉ ꝯtinent̉ ⁊ ꝯp̄hendunt̉. et ad ip̄a reduci pn̄t Itpu
De nccā in ſpūmſāctūIta nolle obedire ꝑtinet ⁊ reduciturad obſtinationeꝫ Simulatio pn̄iepertinet ⁊ reducit̉ ad impenitentiam ⁊ ſub ea ꝯtinet̉ Sciſma ꝑtinetet reducit̉ ad inuidētiā fr̄ne gre.quaꝫ gr̄am mēbra ecc̄ie vniunt̉Quare irremiſſibile ¶Eſt etiānotādū ꝙ pcc̄m in ſpūmſc̄m dicit̉cōit̓ irremiſſibile iuxta illud ꝟbuꝫxp̄i Qui peccauerit ī ſpūmſc̄m. nōremittet̉ ei in hͦ ſeculo. neqꝫ in futuro Qd̓ ſic pōt intelligi Et ẜm oēstres acceptiōes pcc̄i in ſpūmſcmſupͣ poſitas Iuxta em̄ ſcd̓am acceptione q̄ eſt Augꝭ. clarū eſt ꝙ finalis impn̄ia quaꝫ ponit pcc̄m̄ inſpūmſc̄m realit̓ ē irremiſſibilis. qͥanullo mō remittit̉ Qūo em̄ remitteretur pcc̄m̄ mortale. in qͦ vſqꝫ admortē ꝑſeuerat? Nō em̄ hic in hacvita cū de eo nulla pn̄ia habita etfacta ſit. nec etiā ī vitā futura. vbinullꝰ locus eſt mīe. ſꝫ pure iuſtitie.vbi etiā qͦs meritorie penitere nonp̄t Scd̓m aūt alias duas acceptiones ſcꝫ pͥma ⁊ t̓tia dicit̉ ec̄ pcc̄min ſpūm ſc̄m irremiſſibile Nō quianullo mō remittit̉. ſꝫ qꝛ qͣntū ē deſe et ſui natura habꝫ meritū nō remiſſionis. meret̉ qꝫ ꝙ nō remittat̉Et hͦ duplicit̓ Uno mō qͣntū adpenā Alio mō qͣntum ad culp amQuātū eī ad penā certū eſt. ꝙ qͥ exignorantia vel infirmitate peccatminorē penā meret̉ maioremqꝫ qͦdāmō excuſationē habꝫ. vnde eiꝰpena minui debeat. qͣꝫ qͥ ex certamalicia peccat It gr̄a exēpli. ad