Compēdiū cheologieDe ſeptē vicijs
Compēdiū cheologievirtuoſo ipſiqꝫ actui virtuoſo preſtitus ita ꝙ illud opus virtuoſumoperans ibi conſtituit finem vltimū ſui oꝑis Et ſic eſt vana gl̓apcc̄m mortale qꝛ tūc inheret̉ ei vtfini vltimo Circāqd̓ adhuc aduertendū ē ꝙ maiꝰ eſt pcc̄m gl̓ari debonis ſpūalibꝰ qͣꝫ de bonis tꝑalibus. qꝛ bona ſpūalia minꝰ hn̄t motiuū vaitatis et vane delc̄ationiseo ꝙ minꝰ apparēt ab exͣ qͣꝫ tꝑalia ¶ Si qͣrat̉ laus ꝑ t̓ciaᵇ oꝑa .ſ.indifferētia vt eſt hr̄e diuicias velveſtes p̄cioſas. tūc ſi illa oꝑa vlteriꝰ nō ꝓgrediant̉ in deteriꝰ. niſi jſolā laudē hn̄dā. vana gl̓a nō eritniſi veniale pcc̄m Si aūt talia opera vltra in deteriꝰ ꝓgrediant̉ deſeqꝫ ordinata vt ſint occaſio mortalis pcc̄i. vtputa qn̄ mulier ornatu meretriceo ad alliciendos homines animas qͣꝫ capiēdas ſe preparat. vl̓ ſint illa oꝑa de ſe indifferentia ex ꝓhibitiōe ſuꝑioris effc̄aillicita vt torneamēta ⁊ hmōi. ettūc vana gloria eſt pcc̄m mortaleiuidia ſit peccatūQualOo mortale. et qn̄ nōQuidia ex ſuo gene̓ eſt peccatummortale Cū em̄ inuidia ꝓut in ſuperioribꝰ dc̄m eſt ſit dolor de felicitate ſeu bono alteriꝰ. gaudiuꝫ qͣꝫde malo alieno. clarū ē ꝙ directeꝯtrariat̉ charitati. vt pͥma ad cor̄xiij. Charitati aūt nihil ē ꝯtrariuꝫqd̓ nō ſit pcc̄m mortale Eſt tn̄aduertēdū ꝙ interdū illud pcc̄mqd̓ ex ſuo gene̓ eſt mortale. p̄t ẜm
De ſeptē vicijsaliqͣs ſui qͣlitates ſolū eſſe venialeUtputa qn̄ in ſolo pͥmo motu cōſiſtit Uel ꝓpter aliqͣm aliā intētionē extra ſuā rōnē trahit̉ PPro qͦſciendū eſt ꝙ qͣdruplicit̓ pōt dolor de alieno bono homini accidere Primo mō ꝓut eſt pͥmo pͥmꝰmotꝰ ex natura ꝓueniens. qͥ interdū etiā ex ip̄iꝰ nature corruptiōein aliqͥbꝰ plꝰ et frequentiꝰ ꝓuenitSūt em̄ aliqͥ ex ſue corruptiōe inordinate nature magis proni admotꝰ inuidie qͣꝫ alij. vt in ſil̓i eſt videre inter diuerſos canes Et iſtedolor ſeu motꝰ inuidie nullo mō ēpcc̄m. qꝛ tales motꝰ pͥmo pͥmi nōſūt in ptāte nr̄a Et ita intelligēdūeſt reſpectū quorūcūqꝫ aliorū viciorum ſeu peccatoꝝ de omnibꝰ primo primis motibꝰ naturalibꝰ. vbitn̄ delectatio ſeu ꝯſenſus nō ſe adiūgerit. qꝛ tūc poſſet in pcc̄m vl̓ veniale vel mortale trāſire. Secūdo modo poteſt ille dolor ſeu rriſticia de bono alieno eſſe. ſcd̓o primus motus. quando ſcꝫ ſit in ſenſualitate ſine tamen completā deliberatione. etiam ſi tali dolore ſeupaſſione afficitur. quod ꝓprie contingit quando ille ſcd̓o primꝰ motus non ita cito ab inicio remouetur ſicut poſſet. remouetur tamenante plenum conſenſum. imo quodāmō diſplicere incipit Et tūc inuidia non eſt niſi veniale peccatūEt ita ꝙ bene aduertat̉ intelligendum eſt etiam generaliter in omnibus alijs vicijs ſeu peccatis