Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CCIIv
Einzelbild herunterladen
 

Tupendiū theologienent̉ Nā ip̄a qͣtuor q̄ ſic ponit Iſidorꝰ nō ſūt niſi qͥdā iordinari actꝰexteriores. et adhuc p̄cipue ad locutōnē ꝑtinētes. que ex ip̄a vi ꝯcupiſcētie luxurie oriunt̉ In qͣ locutione pōt ex vi ip̄iꝰ luxurie aliqͥd iordinatū eē qͣdruplicit̓ vel ꝓpter materiā. vel ex ꝑte cauſe. vel qͣntū adfine. vl̓ qͣntū ad ſn̄iaꝫ. Si qͣntū admateriā tūc ſūt turpilo qͥa Cū eī exabūdātia cordis os loquit̉. luxurioſus cuiꝰ cor turpibꝰ ꝯcupiſcentijs eſt plenum de facili in turpiaverba ꝓrūpit. qd̓ ꝓprie ꝑtinet adinconſiderationē Ex ꝑte ꝟo cauſeCū vt dictū eſt ꝯcupiſcentia luxurie maxime incōſiderationē ⁊ p̄cipitationē cauſet. cōſequēs eſt ꝙ ꝓrūpere faciat in verba leuit̉ et incōſiderate dicta. q̄ ſcurrilia dicunt̉Quātū vero ad finē Cū luxurioſꝰex vi ſue ꝯcupiſcētie delectationeꝫq̄rat. ꝯſequēs eſt vt verba ſua adimmo deratā delectationē ordinetet ſic in verba ludicra ꝓrūpat. q̄ ꝓprie ioculatoria dicunt̉ ad luxuriāmaxime ꝑtinentia7/ Qd̓ ꝓprie adamore ſui ꝑtinere videt̉ Quātūvero ad ſn̄iam ſeu grauitatē ꝟborū. cū cōcupiſcentia luxurie incōſiderationē mētis qͣndā cauſet. conſequēs eſt ꝙ rectū iudiciū debitāqꝫ grauitateꝫ in verbis impediatex quo fit vt luxurioſꝰ in ſtultiloqͥaꝓrūpat. vtpote verbis ſuis delectationes qͣs appetit. qͥbuſcūqꝫ aliis rebꝰ p̄ferēs ſeu p̄ponēsQūohic capit̉ amor ſui Eſt etiaꝫ ad-

pe ſeptē vicijsuertēdūq amor ſui nō capit̉ hicſub qͣdā ſui generalitate. qͣntū ſcꝫſe extendit ad quecūqꝫ bona quealiqͥs ſibi ip̄i appetit. qꝛ iſto reſpectu amor ſui nō ē filia luxurie. imocōmune oīm pcc̄oꝝ pͥncipiū Sedcapit̉ hic qͣdā ſpēali acceptiōe ſcūꝯſideratiōe In qͣntū ſcꝫ aliqͥs ꝓpt̓ſuā ꝯplacētiā et delectationē iordinate appetit et ꝯcupiſcit delectabilia. carnis venerea. et tūc eſt proprie filia luxurie Sil̓iter incōſtantia in qͣntū opponit̉ cōſtantie. ꝓutip̄a ꝯſtātia ē pars fortitudinis. ⁊circa ardua et terribilia verſaturnō eſt filia luxurie Sed hic ponit̉filia luxurie in qͣntū opponit̉ ꝯſtētie q̄ habet̉ in abſtinēdo a delc̓ationibꝰ venereis. q̄ ꝓprie ꝑtinet adꝯtinētiā. que ponit̉ pars tꝑantieEt iſto mō incōſtātia ponit̉ ꝓpriefilia luxurie. in qͣntū ſcꝫ ex ip̄iꝰ luxurie ꝯcupiſcētia orit̉ et cauſat̉. et ꝑeā emollit̉ cor hominis ⁊ effeminatum reddit̉ Et ita de alijs ſupͣ tactis ſuo mō Quia vt ſupͣ tactū eſtnon refert aliqͣ vicia ex vno viciooriri ẜm appetitū finis. et eadē vicia ad genera alioꝝ vicioꝝ ꝑtinē Species vero luxurie cōiter aſſignant̉ ſeptē. ſcꝫ ſimplex. fornicatio. ſtuprū. adulteriū. ſacrilegiū. inceſtꝰ. raptꝰ. pcc̄m contra naturamQuarū ſpērum nūerus ſeu ſufficiētia ſic ſumi p̄t Peccatū luxurie inhoc ꝓprie ꝯſiſtit. ꝙ aliqͥs delectation venerea vtit̉ nō ẜm rectā rōnem et debitū modū. Quod qͥdeꝫ