pedicat̉ btītudo an .ſ. ip̄aEAllO virtꝰ vel id qd̓ ꝓmittit̉Ciendū eſt aūt ꝙ beatitudo duplex eſt ſcꝫ vie ⁊ patrie Beatitudo aūt vie cōſiſtit in ꝑfecta euacuatiōe vniꝰ miſerie ſcꝫ culpe. et quo ad eſſentiā. etquo ad occaſiōes Un̄ qꝛ iſte virtutes de quibꝰ infra euacuant culpam ⁊ culpe occaſiōes. diſponuntqꝫ ad beatitudineꝫ pr̄ie. ideo dicipoſſūt et dicunt̉ beatitudines Beatitudo aūt pr̄ie conſiſtit in omnimoda euacuatiōe vtriuſqꝫ miſerieſcꝫ et culpe et pene Et iſto mō dicuntur ꝓprie beatitudines p̄mia p̄dictis virtutibꝰ reſpōdentia Sicuteſt illud. ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝ Ul̓illud ip̄i ſaturabunt̉ ⁊cͣ Et ſic varisrōne et ꝯſideratiōe poteris dicereꝙ virtutes ille ſt̓ beatitudines Etꝙ ſimilit̓ p̄mia eis correſpondētiabeatitudines ſunt¶ Qualiter ſe habeantbeatitudīes ad dona ⁊ ad ꝟtutesUaliter aūt ſe habeāt iſtebeatitudīes ad dona ⁊ advirtutes. hoc ſcito ꝙ ſcd̓mgloſaꝫ ſuꝑ iſto paſſu Math̓. v. pervirtutes ad dona et per dona adbeatitudines ꝑuenitur In̄ virtutes dicūt iniciū oꝑatiōis bone eteuacuationē culpe quo ad eſſētiaꝫDona aūt dicūt bonū et expeditū ꝓgreſſum. qꝛ donū expeditumreddit actum virtutis vt expediteoperetur. Beatitudines auteꝫ dicut ꝯſūmatiōes ſiue terminū qͣte-
Clxxxv.nus in via haberi p̄t. ita vt omnēculpam euacuet et omnē culpe delectationē Et bonū delectabiliteroꝑetur qͣntū face̓ poſſibile eſt viatori et ideo dicūtur iſte beatitudines virtutes purgati animi Quiaſcꝫ animā purgant vltima purgatione viatori poſſibili¶ Quare vltime beatitudini idē redditur premium ſicutprimeLtime aūt beatitudini idēpͥmiū reddit̉ qd̓ et primeſed nō eadē rōne. quia regnū celoꝝ duo in ſe cōprehenditſcꝫ exaltationē et abundātiaꝫ Inbeatitudine aūt que pͥma poniturque eſt pauꝑtas ſpūs eſt ſūma rerū abdicatio ſiue abiectio. et ideoꝓmittit̉ ei regnū inqͣntū dicit abūdantiā In beatitudine vero q̄ vltima ponitur que eſt ꝑſecutionempati ꝓpter iuſticiā. ē ſūma deiectioet ideo ꝓmittit̉ ei regnū inqͣntumnominat exaltatione In̄ qͣꝫuis regnū celoꝝ oībꝰ beatitudinibꝰ debeatur. iſtis tamen ſolum ꝓmittit̉quia per qͣndā appropͥationē iſtismagis debeturDe beatitudinibus inſpeciali Et cū quo dono cōueniātEt pͥmo de pͥmaInc attēdēdū eſt ad aliqualē ſingularem determinationē Prima igitur virtus ſeu beatitudo eſt pauꝑtas ſpiritus que adaptat̉ dono timorisA i
A i