Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CLXXVIv
Einzelbild herunterladen
 

Compendiū theologieAm de charitate aliqͥd dicatur Et pͥmo quid ſit caritas Que ſint diligendacharitate Et quis ordo ſit obẜuādus in diligēdis An om̄es teneātur ad dilectiōꝫ inimicoꝝ Et iteꝝde qͦdā alio ordine diligendoꝝQQuid eſt caritasAritas ẜm magr̄m in. iij.ſn̄iaꝝ eſt dilectio qua diligitur deus ꝓpter ſe. et ꝓximus ꝓpter deū vel in deo Nec hicdiffinit̉ idē per ſe ip̄m ſcꝫ charitasper dilectionē. qꝛ dilectio qͦdāmōgenus eſt ad charitatē. et ea qͥdēcōior. qͣꝫuis in frequēti vſu ſcripture vnū alio aliquotiens ponat̉Alia dicit̉ ab auguſtino in lib̓ demoribus ecc̄ie Tharitas ē affectōanimi recta ꝯiungēs nos deo. Etſciendū qͣntū ad pͥorē diffinitionem eadē eſt dilectio qua deus etꝓximꝰ diligitur. qꝛ qn̄ vnū ꝓpteraliud amat̉ vnico vtrunqꝫ amoreamatur Sicut idem eſt amor quoamat̉ vinū et dulcedo vini Geminata dicit̉ hec dilectio ꝓpter duodilecta ſcꝫ deū et ꝓximū ꝓpter qd̓etiā dicunt̉ duo mandata de dilectione Primū de dilectōne dei qd̓ꝯtinet tria pͥma p̄cepta ſeu mādata decalogi pertinētia ad deū velqͥbus ordinamur ad deū Scd̓meſt de dilectione ꝓximi continensſeptē alia decalogi p̄cepta ſeudata. que nos ordinant ad proxi. ſic̄ in ſuꝑioribus declaratū eſtQue caricate diligen

Iꝑtem virutibusda ſint et quo ordineEterū vt ſciamꝰ que charitate diligēda ſūt Attendamus doctrinā auguſti.lib̓. de doctrina xp̄iana Quatuor eniꝫ ẜm diligēda ſūt Inumqd̓ ſupͣ nos eſt ſcꝫ deus Alteꝝ qd̓nos ſumꝰ ſcꝫ anima Tertiū quodiuxta nos eſt .ſ. ꝓximꝰ Quartū qd̓infra nos eſt .ſ. corpus De ſcd̓oaūt et qͣrto nulla p̄cepta ſpēaliadata ſūt Quantūcunqꝫ enī homoexcidat a charitate ſemꝑ tamē illiremanet affectio ad ſe ip̄m et adcarnē ſuā Sed quis ordo ſeruandus eſt in his diligēdis Utrū videlicꝫ in aliquo caſu extranei p̄ponēdi ſint ꝯſanguineis. Itē an̄ filijꝑentibus Itē an vxor parētibusIn pͥmo quidem caſu diſtinguūtquidā. qꝛ aūt bn̄ficiū ꝯferēdū eſtſpūale aut tꝑale Si eſt ſpūale cuꝫbn̄ficiū ſpūaſe ad nemine iure conſanguinitatis deuoluat̉ debet extraneus melior p̄ferri ꝯſāguineominus bono Si aūt ſit tꝑale putade bonis adqͥſitis vel iure hereditario poſſeſſis Dicūt cōſanguineo ꝑiter indigēti etiā minꝰ bonopͥus eſt ſubueniēdū qͣꝫ exͣneo. In̄ſi vnus eſt cōſanguineꝰ et alteret vtriqꝫ dandū ſufficeret. tuncdandū eſt conſanguineo Si verovtriqꝫ ſufficiat. vt̓qꝫ accipiat. ſꝫſanguineꝰ pͥor Reſpec̄ū ꝟo ſcd̓iſcꝫ an filij ꝓponēdi ſūt ꝑentibꝰ ſcꝫpatri et mr̄i Dicūt pl̓es. ꝑenteet filio in equali nc̄itate cōſtitutispͥus eſt ſubueniēdū parēti qͣꝫ filio