Compendiū theologiede ſeptē virutibus
Compendiū theologiedubiū eſt apud qͦſdā Dicūt enī aliqui ꝙ nec an̄ aduētū nec pꝰ aduētū xp̄i tenebantur homines ſcireomnes articulos fidei explicitenec etiaꝫ oēs explicite credere niſiin qͣntū docti erāt a maioribꝰ Etillā doctrinā in intellectu caꝑe poterāt Sed tn̄ adhuc illi qui p̄ceſſerūt minꝰ tenebant̉ ꝓpter vmbramque tūc erat Iſti aūt plus ꝓpt̓ doctrinā et veritatē exp̄ſſā In̄ nūcqͥlibet qͣntūcūqꝫ ſimplex qui hūa.nam habꝫ diſcretionē tenet̉ ad minus explicite ſcire et credere pͥmūarticulū Et reliquos nullatenusdiffiteri. ſꝫ in generali credere quicqͥd ſc̄a et vl̓is credit ecc̄ia Et tenetur p̄ter hoc ſe ꝑatū exhibere adampliꝰ diſcendū cū doctorē catholicū habuerit Et qm̄ obtuſū ſenſūhn̄t ſimpliciores nō credo ꝙ teneantur ita explicite ſcire ſic̄ explanatur eis. qꝛ ſufficit ꝙ ip̄i accipiātexplanationē ẜm ſuā ptātem intelligēdi. ⁊ nō ẜm volūtatē aut facultatē explanatoris Si aūt pͥmū articulū vel pl̓es eriā alios explicite crederēt. vni tn̄ ꝑtinaciter condicerēt heretici iudicarent̉ Quiahoc fieri nō poſſet niſi egreſſi iudiciū ecc̄ie pueruli hereticoꝝ iā perdoctrinā ꝑuerſā eſſe inciꝑent Secus tn̄ eſt de ſapiētioribꝰ qui tenētur explicite oēs articulos ſcire Etmaxīe p̄lati aut quicūqꝫ alij qui ſefatent̉ doctores. cū ignorātia iurꝭ.nō cadat in pͥncipē aut doctorem.De pirtute ſpei et per-
de ſeptē virutibustinentibus ad ipſamEquit̉ aliqͥd dicere de ſpePrīo qͥd ſit ſpes An ſpespoſſit eſſe malarū rerumQuoꝝ ſit ſpem hr̄e An ip̄a ſimulcū fide euacuabit̉ Et qͥd ſuccediteisQuid ſit ſpe̓s diffinitet quōIffinit̉ aūt ſic ſpes ab auguſtino Spes eſt certa expectatō future btītudinisꝓueniēs ex grā et meritis p̄cedentibus Quā ſic expone Spes ē certa qd̓ dicit ꝓpter heſitationē Nāſpes vſqꝫquaqꝫ abſqꝫ fluctuatōneheſitationis eſt Expectatio qd̓ dicit ad dr̄am ꝯp̄henſionis que eritin pr̄ia. vbi nihil expectabit̉ ſꝫ omnia pn̄tialiter habebuntur Futurebtītudinis quod dicit ad dr̄am timoris ſeruilis. qui ē expectatio future miſerie Expectatio dico ꝓueniens ex gr̄a id ē benignitate deiꝯſiderata Quod enī dicit̉ ex benignitate dei cōſiderata dicitur addr̄am deſꝑationis que ſeueritatētm̄ dei ꝯſiderat Et ex meritis precedētibus quod dicit ad dr̄am p̄ſūptionis. que ex dei benignitatetm̄ ꝯſiderata et nō cū hoc ex meritis btītudinē adipiſci credit. Etſic diffinit̉ hic motus ſpei Alit̓ ſiccōiter a magr̄is diffinit̉ Spes eſtaudaācia mētis de largitate dei cōcepta habēdi vitā eternā ꝑ bonameritaeſſe malarūAn ſpes poſſit/ rerum