Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CXLIIIr
Einzelbild herunterladen
 

articulis fidet̉

Cxliij

re viuos et mortuos Inde ſcꝫ idē poſtmodū Uel inde. i. de cel̓ qͦsaſcēdit vēturus eſt ſcilicꝫ in die iudicij iudicare viuos et mortuos.Ad lr̄am qꝛ tunc et viui et mortuireꝑient̉ iudicādi vt innuit Npl̓usad theſſal̓. iiij. Et mortui in xp̄oſūt reſurgēt pͥmi. deinde nos viuimus qui relinqͦmur ſimul rapiemur illis in nubibꝰ obuiā xp̄oin aera ⁊cͣ. Illi tn̄ viui qui reꝑient̉morient̉. ſꝫ ſtatim in momēto reſurgent. iudiciū cum reſuſcitatis recepturi. vbi putet̉ tractū et mo tꝑis ſingl̓oꝝ examinationē fie̓iſed vno eodē qꝫ momēto et mēitaſinguloꝝ diſcutiet et diſcuſſa iudicabit In̄ augꝰ eſt in illo iudicio ſinguloꝝ hoīm viciſſim oꝑanda diſcuſſio ſꝫ mom̄taneo diſcūſſuſiml̓ oīa ſic̄ et fecit ſic et iudicabit.Uel alit̓ Ienturꝰ eſt iudicare viuos ſcilꝫ vita gre et mortuos ſcilꝫmorte culpe Ibi noͣ aliud ſymbolū addit iſta ꝟba gl̓ia. qꝛ licet xp̄ūs in foͣr ſerui in qua iudicatus ē ſit ip̄e iudicaturꝰ tn̄ in formagl̓ioſa apꝑebit in carne gl̓ificata Uel gl̓ia .i. ſocietate gl̓ioſa elc̄oꝝ ſiml̓ iudicātiū. qꝛ vt dicit̉yſa. iij. Dn̄s ad iudiciū veniet cuꝫſenioribꝰ ppl̓i ſui pͥncipibus eiusEx quo patꝫ qͥdā ibi iudicabūtet iudicabunt̉. vt ꝑfecti qui oīaꝓpter xp̄m reliq̄rūt et ſecuti ſūtqui xp̄i in iudicādo aſſeſſoe̓s erūtAlij iudicabūt ſꝫ iudicabūturſcꝫ fideles qui ẜm oꝑa ſua rcipiētiuxͣ diſcuſſionē de qua habet̉ mat.xxv. Eſuriui dediſtis māducā

re ⁊cͣ. alijs ibidē reſpc̄u electo qͣꝫ reſpc̄u re ꝓboꝝ expoſitis Iudicabūtur enī quidā eoꝝ ad gl̓aꝫet qͥdā eoꝝ ad penā Alij nec iudicabūt nec iudicabūtur. ſcilꝫ infideles qꝛ iudicati ſūt Un̄ Ioh̓. iij.Qui credit iam iudicatus eſtoctaui articl̓i fideiExpoſitioIinqꝫ aūt articuli ſequētes ꝑtinēt ad ſp̄m ſc̄min ſe qͣꝫ in donis ſuis Inſe dico qꝛ in octauo articulo in ordine oīm duodecī articuloꝝ. pͥmoꝟo in ordine iſtorū qͥnqꝫ exprimit̉ꝑſonalitas ſua Et ē iſte Credo inſp̄m ſc̄m Et circūlocutiue loquit̉.Qn̄ enim hec vox ſpūſſc̄us capit̉dictionalit̓ hinc ſolū tertiā ꝑſonāin t̓nitate deſignat Qn̄ aūt vi orōnis tenet̉ eēntialit̓ ſumit̉ et ꝯuenittoti t̓nitati ſcꝫ deo Et noͣ ī alioſymbolo ad maiorem exp̄ſſionemiſtiꝰ articuli adducūt̉ plura ſcꝫ inſp̄mſc̄m dn̄m et viuificantē. qui expr̄e filio qꝫ ꝓcedit. qui pr̄e filio ſimul adorat̉ et cōglorificat̉.locutꝰ eſt ꝓph̓as Et ꝓpter qͣſdam hereſes poſtea pullulauer̄tImpijſſimi enī neſtoriꝰ euticiꝰ dixerūt ſp̄mſc̄m eſſe ẜuū pr̄is filijet eis obedire ſicut virtus quedāaliena ab eſſentia eorum nec darevitā gratie nec inſpirationem. etideo additū eſt dn̄m et viuificātē.Et ad equalitatē ſignificandā appoſituꝫ eſt qui ex pr̄e filioqꝫ ꝓcedit. qui pr̄e et filio ſiml̓ adorat̉et cōglorificat̉ Montanꝰ aūt qͥdāhereticꝰ porphyriꝰ qͥdā aliꝰ poſt