Se multipliciber. ſolatn
e multipliciImeā. Et xp̄us. Triſtitia vr̄a vertet̉in gaudiū¶ Solacij cauſa ē aliqn̄fuga ſolacij ſicut ecōuerſo q̄rere nimis ſolaciū p̄ſertim corꝑale impedit ſpūale ꝓpter hͦ pſalmiſta Renuittōſolari aīa mea memor fui dei etdelectatꝰ ſūMolaciū aliqd̓ interbtitudines. aliqd̓ int̓ fructꝰ. aliqd̓inter ꝟtutes ⁊ dona numerat̉ ſicutpax luctꝰ et pacia Solaciū ſolatio frequent̓ opponit̉ nec ſe mutuopatiunt̉ quēadmodum de carne etſpū notatū eſt Solatiū frequent̓impedit̉ a cōſolatōibꝰ aut cōſolarivolētibꝰ. alioqͥn nō dixiſſet Iob. cōſolatores oneroſi vos eſtis¶Solatiū quo fine q̄rat̉ expedit cognoſcere vt exinde bonitas ip̄iꝰ vel malicia moralis ſeu gratuita cognoſcat̉. cū finis ſit forma ꝟtutū ſi bonꝰ eſt. deformitas vitioꝝ. ¶ Solatiū q̄rendū ē pͥncipalit̓ ꝓpt̓ deū vthūiliꝰ timeat̉. feruētiꝰ diligat̉. ⁊ alatrius honoret̉. Sic agebat ꝓph̓aloquēs optabūdus deo. Letet̉ cormeū vt timeat nomē tuū Solatiūqͣre̓ p̄t hō ꝓpt̓ ſe nō tn̄ pͥncipalit̓ ſꝫſub deo ſic̄ inclinauit pſalmiſta corſuū ad faciēdas dei iuſtificationesin eternū ꝓpt̓ retributionē Solatiū ꝓpt̓ ſe pͥncipalit̓ q̄re̓ eſt tale ſolatiū quale docebat ⁊ q̄rebat Epicutꝰ hō ad ſe referēs om̄ia ⁊ ſe fruēs¶ Solatij media qͣlia nōt in epl̓isSeneca epicurū poſuiſſe vel ariſtipū cū ſectatoribꝰ laudabilia ſūt inmultis ſi ad verū fine ſolatij verterent̉. vt prudent̓ declinare nociuaneminē lede̓. fortit̉ ferre q̄ ncc̄itas
rbiVII. clI.affert. ꝯtemnē mortē. frugalit̓ viue̓.cupiditatibꝰ imꝑare. dilige pauꝑtatē. et ita de pl̓imis Solatiū Epicuri nō poterat adipiſci ſine luctu.dolore vel triſtitia. et hoc ꝓpt̓ innatā ſenſualitatis ⁊ cupiditatis vehemētiā qͣs vel repͥmē vel ſanare triſtitia ē ſꝫ ī repͥmēdo lāguor maior.MSolatiū qd̓libet in hac vita ſuſpectū eſſe dꝫ qd̓ nō luctui iūctū vl̓in luctū fūdatū ē. Hinc liber ezechieli traditꝰ habebat cū carmine ſolacij lamētatōnes et penalitatis etpcc̄i. olatioꝝ fines qͣles a mūdanis p̄ſtituūt̉ nō ꝯſolatōeꝫ ſꝫ deſolationē inducūt. ſil̓r et finis qͣlemſtoyci p̄ſtituebāt aut falſus aut impoſſibilis de imaginario quodamhoneſto ſine deo vero. ¶ Solatijcuiuſlibet laudabilis exēplar deditxp̄s tā actiue qͣꝫ paſſiue. et poſt euꝫbtā mr̄ ſua ab infātia vſqꝫ ad mortē in ſūma pauꝑtate ſpūs. ſūma mititate. maxīo luctu. vehementiſſimaeſurie et ſiti iuſtitie. ſūma mīa et miſeratōe puriſſima cordis mūditia.⁊ in trāquilliſſima pace Solatiūxp̄i ſequit̉ ſuo mō qͥ xp̄m induit. h̓eſt qͥ ſibi ſic̄ exemplari viuēdo ꝯformat̉. neqꝫ em̄ tali deerit āgelꝰ de celo ꝯfortās eū dū factꝰ erit in agonia. Quiſqͥs gͦ triſtat̉ aſpiciat hͦ exemplar ⁊ pſallat bono animo exultās ad gaudētē xp̄m et cū lamētate plāgēs qd̓ docuit ſb̓ ꝑabola pueroꝝ ſedētiū in foro ⁊ clamātiū coeqͣlibꝰ. Cecinimꝰ vobis et nō ſaltaſtis. lamētauimꝰ et nō planxiſtꝭ.Finis