De canticordoThomꝰ certius
vel muſicis inſtrumentis exempluꝫ¶ Gāma nouū multiplicat̉ ẜm theſim ꝓductionē ſcꝫ et breuiationemꝑ pauſas inſuꝑ ⁊ diapſalmata Rōſil̓is eſt ad p̄cedentē ſignificationēquam vocales recipient ẜm ꝙ inanteriora fiet punctuatio plus autminꝰ. Hoc aūt face̓ nō eſt oīm ſedꝯtemplatiuoꝝ et meditatiuoꝝ quiꝓ ꝯſuetudine exercitatos ſēſus habent. Ueꝝ attēdendū eſt illud ph̓iFabricando fabri fimꝰ Ita de cantico. Spectaculū iſtud grauiſſimūcerne̓ erat apud deū et marie ſpm̄Quanta putas interciſione vociscordis. quantis cū interuallis nūccelerioribꝰ nunc tardioribꝰ cantatdilecta de dilecto. Dilectꝰ inqͥt meꝰmihi. O qͦt dedit intelligi vocē frāgens repͥmens et ſecū multa volutans pͥus qͣꝫ ſubiūgēt. Et ego illi¶ Gāma myſticū canticordi recipit ꝯſonātias intelligibiles a ſpūcantante ī ordine ad exteriora cantica vel cordis vel oris vel operis.Teneamꝰ in pͥmis certū de mariacanticū libeꝝ mentis deriuabatꝑ imꝑiū in organū cordis carnis.Probabile eſt inſuꝑ imo certum exeuangelio ꝙ cecinit cantico oris.dū ꝯſonans iubilatōni Eliſabet etſue voci clamoſe et magne. Beataq̄ credidiſti Laxauit os vt caneretſecū. Aagt aīa mea dn̄m. Quid ſiaddiderimꝰ ꝯſonantiaꝫ pueri Ih̓uſi Ioſeph virginalis ſponſi imo melodias ſpūs angelici qualit̓ ꝯceſſūeſt marie magdalene. qualit̓ Igna
Thomꝰ certiustio. qualit̓ vincentio. et ita de plurimis audire Quibꝰ ꝓbabile eſt illudeueniſſe ꝯſonando ſibi. In ꝯſpectuangeloꝝ pſallam tibi. Audi quidAgnes de agno ſuo philocaptagloriat̉. Cuiꝰ inqͥt organa mͥ modulantibꝰ vocibꝰ cantat ¶ Dōne tibiꝑſuaſū eſt Mariaꝫ duꝫ fuit ꝓximamorti cigneum aliqd̓ ſuauiſſimū inſua reſolutiōe cantaſſe. Sic de xp̄od̓t pſalmꝰ. Aſcendit deꝰ in iubilo. ⁊dn̄s ī voce tube. Fallor ſi nō adde̓fas habemꝰ ad ꝯſonantiaꝫ Mariecarmina oīa celeſtiū terreſtriū ⁊ infernoꝝ Qualit̓ ecc̄ia hymniſat dicens. Nurora lucis rutilat. celū laudibꝰ intonat. mundꝰ exultans iubilat. gemens infernꝰ vlulat Ꝙ ſi mirabiliter aliqͥs poſſe ſtridoe̓s inferni fletꝰ. vlulatꝰ et ve ꝯcinere celo etſanctis eiꝰ. attendat quo pacto fitvt letet̉ iuſtꝰ cū viderit vindictam.Quo pacto rurſus p̄t hō etiā viator reꝑare videlꝫ carmē ſuū qͣntūcūqꝫ diſſonū pͥus ꝑ obſtrepentemmalaꝫ volūtatē. dū tradit ſe ad penitentē affectū vt qui pͥus erat ſubtenore damnantis iuſtitie nūc fiatſub molli cantu cōpatiētis ⁊ indulgentis mīe. Expectet tn̄ quiſqͥs eſthmōi lamentatōes et ve canedasſibi eſſe. qm̄ mandauit dn̄s in nocte culpe vel pene canticū eiꝰ Diſſonant venialia plurima ſed ip̄m carmen non obrumpunt. Reſartiuntpotius aſſiduis ſuſpirijs ingemiſcēdo nunc ꝑ. v. nunc ꝑ. o. nūc ꝑ. i. ſperando deniqꝫ vel gaudēdo ꝑ. e. a.