de nouo gā̓ma myſtico et morali cxxiiij

vſtiiudicaui me ſcire aliqͥd inter vos niſi Ih̓m xp̄m et hūc crucifixū qui ⁊bucinabat om̄ibꝰ. de cetero nemomihi moleſtꝰ ſit. Ego em̄ ſtigmataIh̓u in corꝑe meo porto Suus qͦꝫcoapl̓s petrus. xp̄o ait paſſo ī carne. et vos eadem cogitatiōe armamini Naꝫ crux lignū ſalutare ē qd̓ad primā dignitatē renouauit oīaSic pollicitus fuerat xp̄us dicensiudeis. Ego ſi exaltatꝰ fuero a terra om̄ia trahā ad me ip̄m. In quatu benigniſſime ⁊ innocentiſſime Ieſu perpendiſti vbi fuit extenſū tuicorporis organū inſtar tympanivbi ceciniſti verba ſalutis nr̄e vbiqͥnqꝫ plagis capitalibꝰ quaſi totidem notulis vel caracteribus te inſigniuiſti et ꝓprij ſanguinis miniorubricaſti vbi tu piſcina ꝓbatica ſalutaris qͦnqꝫ porticus vulneꝝ habēs. dediſti haurire aquas in gaudio de fontibus ſaluatoris. p̄cipuetibi preſenti te qꝫ videnti tibi concinēti o beata beatarū. tu digitulosillic ꝯplodebas quos ſemꝑ ad bellum ſpiritus docuerat. Benedictꝰdeus. Qui mirra ſtillabat ꝓbatiſſima. qui apprehenderūt fuſum protunica viri ſui et filij Ih̓u quē cibauerat. quē cōtrectauerat. cuiꝰ lacrimas ſiccauerāt et nūc deſcribebātſibi cū ſenſibus alijs quinqꝫ vocesinenarrabiles cāticordi quales inquirimꝰ. ¶ Gamma myſticum fasnobis eſt ad quinqꝫ notulas ſeu voces vel litterulas puncta vel caracteres figurare. Sic licet homo no

Ivſter vetus crebro nobis aduerſus.nihilominꝰ loquebat̉ de ip̄o myſticus ſermo ꝓphete. Tu vero vnanimis dux meus et notus meus Quiſiml̓ mecū dulces capiebas cibos.in domo domini ambulauimꝰ cumconſenſu. Tunc recolens diſſidiumper demones ingeſtū. cōuerſus adillos imprecatur venire mortē ſuꝑillos. Ex hoc aūt tante latitudinismyſterio hoc vnū trahimꝰ ad rempreſentem ꝙ vetus homo dux eſtnoſter qꝛ neceſſe ẜm ph̓m quēcūqꝫintelligentem fantaſmata ſpeculariet a ſenſibus cognitioneꝫ accipere.Conſentaneū eſt igitur vt gammanoui hominis cōſonet ad gammāveteris. etſi non ſit in om̄ibus prorſus idem. hoc aūt gammia qd̓ manuale pueris inſtituit̉ ſex vocibꝰ diffinit̉ licet ẜm fraſim et theſim multimode repetitis que ſunt. vt. re. mifa ſol la ¶ Tereamus proinde ẜmph̓icaꝫ diſciplinam ꝙ omnes veteris hominis voces ſeu notule paſſionū reducunt̉ ad quattuor notatas a poeta cui conſonat apud boetiū philoſophia. Tu quoqꝫ ſi vislumine claro ⁊cͣ. Deniqꝫ complectitur illas eccleſia mater noſtra dumcanit in proſa. Confuſa ſūt hic oīaſpes metus meror gaudium. Eccequatuor voces expreſſas quas enumerando dedit eccleſia quintaꝫaliam intelligi dum confuſas eſſenotat. quaſi videlicꝫ vna ſit ex om̄ibus aut multis cōpoſita. reſultāsqꝫ ſicut ex quatuor elementis ſim-

q 4