Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

Suddeciū. IA1.

cxxi

IIIſolertior tradere poſſet indagoCāticordū nouū ſeu muſicū p̄t habere gāma breuiꝰ in notulis ſeu figuris vel lr̄is qͣꝫ ſit gāmā manualeConferamꝰ muſicā ſenſualē vl̓ oris muſica cordis et voces vniꝰvocibꝰ alteriꝰ. Habet hoc muſicaoris p̄t ẜm fraſim ẜm theſim ẜmꝓportionalē inſuꝑ ꝯtinuationēalijs variare voces ſuas. Oꝫ potiſſimū vbi diſcantāt et cantāt in choro plurimi ſimul. Eſt āt in vocibusoris aut alijs melodijs ip̄a fraſiseleuatio vel depreſſio penes acutūet grauē accentū. Theſis attendit̉in ꝓductione aut breuiatione notūlarū ſyllabaꝝ et vocū. Cōbinatioꝓportionalis d̓r multoꝝ ad inuicēcantantiū et ꝯtracātantiū ꝯſonantia. Ecce aūt deficit hec tertia adico in mulica cordis ſaltem hic invia et arte danda. ei ſatis ēfactibile vt ꝯueniāt iſta duo ſubportionali ꝯbinatōne latentiū affectionū ſicut in auditis et viſis.ma tn̄ manuale multiplicatōne ſuāpotiſſime neceſſariā hꝫ in hac cauſa. Teteꝝ quo ad fraſim et theſim dicimꝰ vtiqꝫ reꝑiunt̉ in affectionibꝰ. Sūt em̄ qualitates in qͥbꝰph̓ia ponit extenſionē ꝯtractionē eſt theſis. Intenſionē qͦꝫ et remiſſionē eſt fraſis. Cōcludit̉ hoc exmotu venaꝝ pulſatiliū cordis materialis medicos. Sꝫ in affectionibꝰ ſpūs vbi tenēt eas in ſe ceſſethec cognitio medicinalis qͣꝫuis ſitin ip̄is theſis et fraſis. et in qualita

rtibꝰ vitalibꝰ de quibꝰ nimis apparet. ſit extenſio ſit et intenſio ẜmtres dimenſiones. altitudinis latitudinis et ꝓfunditatis Cāticordi voces poterāt in Maria. pn̄t etin nobis multis modis agnoſci.Cognoſcit̉ iſta vox pͥmo introrſusin corde ſonante. ſi in cor ſonare dubitauerꝭ. Iſaias te doceat vbilegit̉. Cor meū ad mōab ſonabit.Fit tn̄ vt auertat̉ a ſe et quodāmodo raptꝰ fiat. Sit igit̉ ſermo nr̄hic de illis qͥbꝰ loquit̉ deꝰ qui conuētunt̉ ad cor Nōne queſo ſcit corſe arnare. ſe gaude̓. ſe dolere. ſe ꝯpati. et ita de reliqͥs. Scit inqͣꝫ peropinionē. ſolā fidē. ſꝫ experimētalē notitiā qualē in alterā trāſfunde̓ fas habet niſi forſā in citationē quādā et ꝯmonitione pernotas verboꝝ vel ſignoꝝ Cognoſcit̉ rurſus hmōi vox non eſt dubiū a deo et ab om̄ibꝰ quibꝰ ip̄e voluerit reuelare. et hoc vel in verbovel in ꝓprio gene̓ vel inſuꝑ natura/li quodaꝫ lumine quēadmodū credimꝰ fieri ſepiꝰ in beatis mutuoloquentibꝰ qͣꝫ nr̄a deſideria audirēt Cognoſcit̉ ampliꝰ hec vox quaſdā opiniones ſeu ꝯiecturasqn̄qꝫ aucͣtoritatē dicētis de ſe nobis vel ſcribētis vel innuētis. qn̄qꝫ ſil̓es in nobis affectiōes genitasab obiectis vtriuſqꝫ ſil̓ibꝰ pn̄tatis. incōtinētes duo reſpiciūt ꝟgi foris pulcerrimā ſi libidinoſa ſitin corde cuiuſpiā fas eſt argumentari ſit aūt eſſe poſſit in altero.

q Z