Duodecim note
cxxi.
ſus clauſū teneat ſꝫ ad exteriora deducat. nec eſt opꝰ inqͦrendo longeꝓgredi Cōuertimini intuitu adcorpꝰ eiꝰ organicū ph̓icū qd̓ om̄inō ꝯtꝑatū fuit. Et ita ꝓrſus elongatū ab om̄i fomite rebellis diſſonātie ꝙ nec ec̄ minima potuit oꝑationū notula ſibi diſcors eſſe Glorioſū plane dixerimꝰ organū talead oēꝫ armoniā formabilē ſummediſpoſitū. Celeſte dixerimꝰ illud organū potiꝰ qͣꝫ terreſtre non naturaſꝫ gr̄a. Teleſte ꝓrſus ob quādā ſtabilis mutabilitatis effigiē ob inerrabilē obediētie ſuo ſpiritui legemCuiꝰ viciſſitudines in motibꝰ ſuisnō plꝰ fuerūt a recto deuiabiles qͣꝫorbiū celeſtiū giratōes. Poſtremovide̓ erat in organo marie corporeo motū ꝓportionatū pͥmo mobili celeſtiMotū velut obliquū curſuiplanetaꝝ nō oīo diſſil̓eꝫ. motū ꝓinde rectū ad exēplar elemētoꝝ grauiū et leuiū. ⁊ hec oīa cū ſūmo ordine ꝯcētu numero et ponde̓ mēſurata fuiſſe crediderꝭ. Accepiſti ſub breuibꝰ qͣle fuerit cāticordū ſpūs marie in multis ſil̓e ſpiritibꝰ angelicisAdiunctū ē de organo corꝑis ſuitꝑatiſſimo ⁊ ꝯmenſuratiſſimo in qͦet ꝑ qd̓ ſpūs iſte et aīa marie poterat imꝑatiue cantica ſpiritui ꝓportionatā foris ꝯcinē nō ꝓut experimur in organis diſtꝑatiſſimis corpoꝝ nr̄m qualia ſepiſſime luxit etplanxit apl̓s nr̄ ꝓfitēs nō ſe poſſebonū qd̓ volebat. ſꝫ tyrāniſari ſublege pcc̄i q̄ ē ꝯcupīa. volebat eī nō
ꝯcupiſcē. ſꝫ poſſe inqͦt non inuenio.qꝛ vanitati ſubiecta ē om̄is creatura nō volens. iſta tn̄ excepta quaꝫimpleuit totā calitas et huilitas vtlocū ī ea nō hr̄et vāitas et cupiditas Tanticordū marie vocibusinnumēis muſicalibꝰ reſonabat dūin corde ſuo ꝯferebat oēꝫ ſecū euāgelicā veritateꝫ. dū p̄te̓a cantabatcanticū nouū qd̓ nullꝰ alt̓ ſpūs cātare poterat aut poterit. Itaqꝫ ſitot in cordibꝰ nr̄is ſpiritalibꝰ cogitatōes et affectōes poſſumꝰ eliciendo formare qͦs corpora corrupta.qͦs ꝓprie iniqͥtates ſuꝑgreſſe caputnr̄m grauāt obtundūt obnubilātmergūt. Cōiecturet pius et ſolersanimꝰ qͥd in illa ſcāꝝ ſc̄a ſpūs ſapientie ſanctꝰ et multiplex oꝑabaturquo ſapie ſpū in tantū plena ſic̄ etgr̄a bn̄dictiōe qꝫ celeſti fuit. qd̓ abvl̓i ecc̄ia nō ſapiens ſꝫ antonomatica qͣdaꝫ appropͥatōe ſapīa ſuis cūp̄conijs eſſe cantat̉ vt ꝙ eſt mr̄ pulcre dilectōis et timoris et agnitōiset ſancte ſpei. in qua gr̄a oīs vie etꝟitatis. oīs ſpes vite et ꝟtutis. qͣmqͥ audit nō ꝯfūdet̉. qꝛ vox ſua dulcis a dilecto p̄dicit̉. ¶ Tanticordūmarie poſſumꝰ ad paucas vocesreduce̓ pͥncipales ſub qͥbꝰ et ad qͣsoēs affectōnes ſeu paſſiones ph̓iatheologiaqꝫ reducūt q̄ ſunt amorſeu gaudiū timor odiū ſeu dolor.et qͦnta quaſi ꝯplexa fit ꝯpaſſio.Sciet qͥſqͥs fuerit ſcriba doctꝰ in regno celoꝝ ꝓferre de theſauro ſuonoua hec ⁊ vetera. de theſauro ſcꝫ
q i