De canticordoThomꝰ ſcijs
latio eſt introrſus vel in corde mentis vel mente cordis quēadmodūyſa ē pſaltes nr̄a ma̓ia ī ſuo cāticocanticoꝝ ꝓrſus nouo. qꝛ nouū fecerat dn̄s ſuꝑ terrā dū iaꝫ mulier circūdabat virū. Ait nēpe. Fec̄ potentiā in brachio ſuo. Certe nouo. certe ꝟbo dei. Diſꝑſit ſu. men. cor. ſui.Ecce mentē cordis ſiue referas addeū diſꝑgentē qͥ alio loco d̓r tactꝰdolore cordis int̓nſecꝰ. Et alibi loquit̉. Inuēi virū ẜm cor meū. Siuemagis libeat ad ſuꝑbos ꝯiungereqͣtinꝰ enormitas ꝓfūda ſui ſuꝑbiemaiori ex aggeratōe dānet̉ ¶ Canticordū nr̄m nouū deſcribit̉ eē voxnumeroſa mēte cordis ad dei gloriaꝫ elicita libe̓ quā ſolꝰ nouit qͥ accipit. hoc nimiꝝ ē myſteriū qͣle loq̄bat̉ apl̓s abſcōditū. Et ẜm dion̄.ſolis ꝓprijs xp̄ianis. hͦ eſt nomē nouū ī calculo cādido ſcpͥtū .i. in corde puro qd̓ nemo nouit niſi qͦ accipit. qm̄ in exꝑimētali notitia tactꝰſpūalis poſitū ē. Hinc apl̓s. Quishōiꝫ ſcit q̄ ſūt hōis. niſi ſpūs hōisqͥ in ip̄o ē. Eſſe ꝟ̓o voces aliqͣs numēoſas in corde ſola cordis aureꝑceptibiles niſi deo et qͥbꝰ deꝰ voluerit. reuelae ꝯuincit̉ exēplo moyſi cui forinſecꝰ tacenti d̓t dn̄s. Curclamas ad me. Et in pͣs. Deſidēiūpaupeꝝ exaudiuit dn̄s. preꝑatōeꝫcordis eoruꝫ audiuit auris tua. Finis cāticordi noui ponit̉ eē dei gloria ad dr̄aꝫ veteris cuius finis eſtamor ſui vſqꝫ ad ꝯtemptū dei. Teteꝝ libe̓tas electōis tenet locū formē iūcta maxīe gr̄a xp̄i q̄ mādatū
Thomꝰ ſcijsꝟbi dei nouū de dilectione formatet implet. Diſcernit̉ ex hac ꝑticulaq̄ dic̄ elicita libe̓ cāticordū ab om̄iꝓrſus cantico intꝰ vel exteriꝰ tm̄ imꝑato Tāticordū hmōi fuit excellētiſſime in illa btā q̄ cecinit Magͣtaīa mea dn̄m. Et exul. ſpūs meꝰ indeo ſa. meo. Preponimꝰ hanc btāꝫin exēplar pulcerrimū et in teſtimoniū ꝓ dicendis certiſſimū ne dicataliqͥs iſta nos ꝯfinge̓ d̓ corde nr̄oNe p̄terea cogamur interim ꝑ eqͥuocatōeꝫ vel alit̓ in aliena ſeu vetera cantica labi. Sꝫ in ſola anagogia nouꝰ ſermo verſet̉ ꝯcinat et loquat̉ Aſſis igit̉ nobis o gr̄a plenadignare te nos laudare et laudando diſciplinaꝫ nouaꝫ ſꝫ certaꝫ ⁊ veraꝫ aꝑire. Tu inqͣꝫ cuiꝰ in corde qꝛſcus et nouꝰ amor ſingularit̓ ardebat ſpūſſanctꝰ in carne ꝟginali mirabilia faciebat. et cor eructabatꝟbū illd̓ bonū. Magnificat aīa meadn̄m Mtōne tibi videt̉ ex hoc ſtatim cantico facta fuiſſe mirabil̓ illanouitas ī Maria tympaniſtria nr̄aq̄ nouitas appellat̉ ab apl̓o diuiſio aīe et ſpūs quaꝫ effice̓ p̄t ſolusſermo dei viuꝰ et efficax et penetrabilior om̄i gladio ācipiti ꝑtingēsvſqꝫ ad diuiſionē aīe et ſpūs. cōpagū qͦꝫ et medullaꝝ et diſcretor cogitationū et intētionū cordis. Uldeat̉ ſuꝑ hac diuiſiōe aucͣtor de ſpiritu ⁊ anima quid conformiter adRichardum de verbo ad verbumtradiderit. qm̄ elucidatio ꝓ nobisē in grāde ſtupēdūqꝫ miraculū necatteſtatōe nr̄a ſola ſatis credibile