de pluribꝰ dubitationi
cxui
bitaſpūs hūanꝰ cū angelis in apice mētis. ita et brutalis ꝯgnitio cū hōisimaginatiua virtute Mlaceat vltra ꝓgredi. videbimꝰ ꝙ nulla penitꝰ oꝑatio in vniuerſo quātūcūqꝫnaturalis habeat̉ qͥn relata ad primū pͥncipiū dicat̉ et ſit libera tāqͣꝫab eo liberrime ꝓducta. Et ita q̄libet oꝑatio laudabilis ē et collaudādā Sic̄ eleuati ꝓph̓e ꝯſiderātesoīa ī ordine ad ſuū pͥncipiū collaudare dixerūt ip̄m deū ⁊ ad collaudandū et bn̄dicēdū ꝯgratulandoꝯplacēdoqꝫ ſūt hortati. Que cōſideratio qͣꝫ late pateat ad canticacordis nr̄i ſciet cor illiꝰ qͥ ex ſnīa dicet cū ꝓph̓a. Uiā mandatoꝝ tuoꝝcucurri cū dilataſti cor meū. Quāle ſalomon d̓r habuiſſe latū nimisQuanto ampliꝰ illa btōꝝ btiſſimacui ꝯueniebat illud Iſaie Tunc videbis et afflues et mirabit̉ et dilatabit̉ cor tuū. q̄ in om̄ibꝰ et ſuꝑ oīavidebat ⁊ audiebat cantante filiūſuū dei verbū. ¶Inuenimꝰ p̄terearōes alias in pueris cur ad eccleſiaſtica cātica mancipant̉. ꝙͣuis nōdū plenꝰ ſit in eis vſus rōis. pͥmoqꝛ tollit̉ ociū iners qd̓ multa maladocet. dehinc habitꝰ tonꝰ faciliꝰ adqͦrit̉. Recondit inſuꝑ memoria ſibicātica q̄ poſtmodū meliꝰ intelligēt̉dū qͣi ruminanda deducta fuerintaddētes pie meditatōis et iudicijrōis. Iidemꝰ ita fieri circa diſciplinas alias vt in grāmatica pue̓i cōmēdātꝰ donatū cuiꝰ nulla ē in ip̄istūc intelligētia. Addē ꝙ aſſiſtētes
magni recipiūt hmō cantica pueroꝝ ad eleuatōeꝫ mētis in deū. Faciūt inſuꝑ illa cātica ſua eſſe dū ē avel p̄cipiūt vel inſtituunt vel approbāt vel ip̄is ſemet afficiūt. qͣꝫuis nōē om̄ino tollēdū qͣlecūqꝫ me̓itū abip̄is pueris qͥ gr̄aꝫ baptiſmalē habēt et qͦꝝ āgeli ſꝑ vidēt faciē pr̄isQui deniqꝫ ꝑui. nō ꝑuo qn̄qꝫ affectu ferūt̉ ī deū. ſic̄ de ſe refert auglNō euenit ibi eſſe plꝰ affectōis vbiminꝰ ꝯgnitōis naturalis poſitū eſtPtꝫ in aīalibꝰ et feminis ¶ Cadēret hec q̄rimonia nullis ꝓ ſua indignitate ꝟbis explicāda d̓ peſſimisſeductōibꝰ pueroꝝ qͦꝝ puritas vtangelica venerari ſeruariqꝫ debētqͦs ad cantica modeſta ſc̄a qꝫ iuxͣetiā ph̓i traditōnē oꝑtebat inſtituiSꝫ ve et ve carni et ſāguini qm̄ p̄ter ⁊ vltra corruptōeꝫ naturalē ꝑuerſe originis gaudet malignansflagitioſitas maioꝝ demergē collo tenꝰ ꝑuulos in ſcenoꝝ gurgiteꝫꝟboꝝ factoꝝ et canticoꝝ. Cōſolatur tn̄ apl̓s electos dei qͥbꝰ dic̄. oīacooꝑari in bonū miris ꝓrſus ⁊ inꝯp̄henſibilibꝰ modis. Et ꝙͣ admodū de veneno ꝯponit̉ tyriaca ſic̄ ꝑditio maloꝝ ſaluatio fit electoꝝ.Fit demū oꝑatio eadē vtputa canticū oris puerilis vni ad vitā alte̓iad mortē. ac ꝑinde diuerſis reſpectibꝰ. idē cāticū vitā et mors nōiat̉¶ Surgit alia dubitatio ponēdodr̄as cantici cordis et oris. Dictūeſt canticū cordis eſſe libeꝝ et int̓nſece. ac ꝑinde laudabile ⁊ in noſtra
pZ