Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
CXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

De canticordoThomꝰ primꝰ

De canticordo Cāticū oris de ſe indifferēs ē adbonitatē vel maliciā de gene̓ moris dat̉ ratio. qm̄ de ſe et intrinſece eſt actꝰ liber. ꝓpte̓a ſi dicit̉ bonꝰmoralit̓ aūt malꝰ laudabilis aut vituꝑabilis oꝑtet hoc recipiat aliunde. et hec dr̄a ſequit̉ ad p̄cedētēSꝫ cātico cordis damꝰ laudē autvituꝑiū tanqͣꝫ ſit a libero arbitrioelicitiue et ꝑinde eſſentialit̓ et int̓nſece libeꝝ eſt hmōi canticordū. Nolumꝰ tn̄ ab actibꝰ hūanis extrinſecis tollere laudē vel meritū. ſꝫ hochabent ex ꝑticipatiōe et origineme libertatis Canticū oris p̄t violent̓ elici ſcꝫ ab extrinſecō ꝯferente vim paſſo. et ſaltē diuina virtute. Secꝰ inuenies in nr̄o cāticordo ad qd̓ volūtas cogi neqͥt. Implicat em̄ actus cordis hūani ſitelicitꝰ libere et reſpectu eiuſdē ſit violentꝰ volūtas patiēs vim ꝯferret nec ꝯferret in actu ſuo qd̓ implicat. Tāticū oris eſt ſubiectiue inre materiali et extēſa ſiue ſit ſiueſit organicā. Subiectū vero nr̄iticordi eſt in ſolo corde rōnis. ſiueſit portio ſuꝑior et quaſi vir. ſiue inferior qͣi mulier. ſiue in quadā ſcintilla et apice intelligētie pure quaꝫmentē aūt ſinderiſim qͥdaꝫ appellātSꝫ vbiqꝫ ſuū elicit canticū ſine vſucorꝑalis organi reqͥſitio qͣꝫuis adfātaſmata pͥus aſpexerit. et ex illisſpēs intelligibiles abſtraxerit. Ethoc ſi fit ex alto virtute ꝟbi deicolluſtrātis immediata reuelatio Cāticū oris ſpectat ad veterem

Thomꝰ primꝰhōieꝫ. cāticordū ꝟo nr̄m ꝑtinet adnouū. ẜm deū creatꝰ eſt ad imaginē et ſil̓itudinē ſua dūtaxat inveſtigio. Seqͥmur hoc loco ꝯſide̓ationē apl̓i de biꝑtito hōie in qͦlibetviatorē. cuiꝰ intelligentiā et myſteriū nūc et hic ſupponimꝰ dicentesꝯſequēter tot eſſe dr̄as aſſignabiles inter canticū oris et nr̄m canticordū quot et qͣntas apl̓s aſſignauit inter nr̄ os hōies hunc veteremiſtū nouū ſub vna et ī vna hōis naturali ꝑſona vt vetus tinniſat̉ lege carnis et pcc̄i obuiat et difſonat rōni. legi dei ſubiectꝰ ē. captiuat nos ſb̓ iugo pcc̄i. itade reliquis. At nouus agit̉. ducit̉regit̉ ſpiritu libertatis et iuſtitie. etadoptionis filioꝝ dei. et ſpe hereditatis eternē / Collocato tenoredicendoꝝ ꝯſequēter notulemꝰ nūcreſpōdendo obiectionibꝰ. nūc nr̄aponēdo. habēt in pͥmis dubitatio ea dicta ſūt de cantico cordisqd̓ diſtinguit̉ a cantico oris. qꝛ p̄tfieri ſine eo. Cum dixerit xp̄s exabundātia cordis os loquit̉. Cuꝫp̄terea certū ſit nullā vocē eſt ſonus ab ore aīalis ꝓlatus fieri ſinecorde qd̓ eſt pͥncipiū vite et motꝰ.Reſpōdemꝰ vbi ſūt in aliqͣ diſciplina ſeu ꝟitatis ꝯgnitione diuerſitermini qͦꝝ qͥlibꝫ hꝫ acceptōes ml̓tiplices ſeu analogiā ſeu eqͥuocatōeꝫ reſtrictio vel limitatio p̄t etdꝫ pͥmitꝰ fieri vel ſupponi ad certualiqd̓ ſignificatū: alioqͥn incideretſtatiꝫ ꝯfuſio. et ex ꝯfuliōe deceptō