De caticoꝝ origialiꝰ ll. i..
De caticoꝝ origialiꝓbatio et repudiatio. Nihil pͥmocātico meliꝰ. iocundiꝰ beatiꝰ. Nihilſcd̓o deteriꝰ. inſuauiꝰ. infeliciꝰ reꝑit̉Primū cecinit Salomon in canticꝭ.et dauid pluribꝰ pſalmis. AlteruꝫIheremias in trenis. et Iſaias ibiCātabo dilecto meo vt d̓ repudiocanit̉ ſynagoge. Nūc aſcēdat theologia ſupͣ ph̓iaꝫ nō inchoās ꝓceſſu ab infimis inſtar ph̓ie ſꝫ a d̓o pͥºoīm pͥncipio. ad qd̓ attingit vtiqꝫꝓceſſus pͥor ph̓ie. Et dicamꝰ vltraph̓iaꝫ ꝙ deꝰ ip̄e tanta pietatis dignatōe. tāta caritatis bonitatisqꝫdilatatōe hūanā dilexit naturā vteā formaret ad imaginē et ſil̓itudinē ſuā qͣtinꝰ ſui ꝑticeps eſſe poſſet.et ita ꝑticeps ꝙ eidē iūgeret̉ feliciſſimo fede̓ nuptiali ſic̄ ſpōſa ſponſoſuo. qͣ dilectōe et charitate nullā diligibiliorē. nullā cariorē eſtimae̓ p̄tcor hūanū/ Poſuer̄t nec negamꝰaliqͥ ph̓antiū magis eleuati et diuinitꝰ illuſtrati ſic̄ Ariſtꝭ. ꝙ vltima felicitas hōis ꝯſiſtit in dei ꝯtēplatōenec vt arbitror ſequeſtraſſꝫ amorēeiꝰ. nihilominꝰ cū ꝯgnouiſſent deūnō ſic̄. deū glorificauer̄t neqꝫ gratias egerūt. et qͥd inde ſecutū fuerit pudet r̄cordari qd̓ apl̓s aꝑiatAmabāt dei virtutē illuſtrātē intellectū. ſꝫ ip̄aꝫ q̄ ſanaret. q̄ corrigēt.q̄ rep̄hēde̓t affectū d̓t Augl. nō amabāt Ampliꝰ ip̄i ph̓i qͣꝫuis aliquē hōis amorē ad deū ponerēt ⁊debitū ſcirent nullo pacto tn̄ valuerūt attingē vel ſuſpicari ꝙ mutuaeſſet amicicia p̄ſertim ſpōſalis deiad hōieꝫ. et ecōtra. qualē nobis re
fie Thomꝰ terriꝰtuelauit theologia fūdata in caritate de qͣ ē illud. Caritate ꝑpetua dilexi te. Pō em̄ qͥlibet amor dici meret̉ amicicia ẜꝫ ph̓m. ſꝫ ille quo ſibimutuo cōicāt et ꝯuiuūt et ꝯgratulāt̉ et conniūt̉ amātes. quale aliudneqꝫ plato dicens deū nō miſererihōibꝰ. nec Ariſtꝭ. redēptōnis ignorās myſteriū nec aliud om̄ino fashabuit ſine fide Tēptemꝰ nūc decāticis exultatōis et lamētationisaliqͥd dice̓ qd̓ ſit ſupͣ n̄ ꝯtra ph̓iaꝫq̄ duo cātica notās qͥ dixit Mīaꝫ ⁊iudiciū cātabo tibi dn̄e. Hec āt eēiā tetigimꝰ. vnū nuptiale qd̓ epitalamiū nōiat̉. aliud repudiatōes reꝓbe qd̓ infernale dici poterat Oꝑtet igit̉ vt a nuptijs carnalibꝰ figurā accipiāꝰ nō diſſonant̉ ad apl̓mqͥ loques d̓ corꝑali mr̄imonio Sacramētū inqͥt hͦ magnū ē. in xp̄o dicō et ecc̄ia Sūt ꝟo lr̄aliter tresmodi deſpōſatōis. vnꝰ viri cū libēaaliꝰ viri cū ancilla. tertiꝰ viri cū dn̄aUltimū hūc modū tenuiſſe videt̉ſolꝰ Ioſeph vir iuſtꝰ cū vxorē ſuaMaria. Primū legimꝰ in abraaꝫ cūſara qd̓ qͦtidianū ē. Alteꝝ ip̄iꝰ eiuſdē cū Agar ancilla. ſic̄ in Iacob duplicē hūc modū reꝑies reſpc̄u lyeet rachel liberaꝝ. qͥbꝰ additū eſt ancillaꝝ vtriuſqꝫ ꝯnubiū. Ueniamꝰad myſteriū. figuauit nāqꝫ mr̄imoniū Ade cū eua ꝯſorte et libera cūadhuc nō peccaſſēt. coniūctionemdei cū aīa ſācta. etiā ſi nō fuiſſet incarnatio filij dei ſubſecuta. Figurauit inſuꝑ ẜm apl̓m ꝯiūctionē xp̄i incarnati cū ecc̄ia cꝰ caput ē ⁊ ꝯſors