De ca̓ticoꝝ origīalirōe Thomꝰ primꝰ
De ca̓ticoꝝ origīaliverbū ſolatij multiplex in ſe dirigitper particulas quinquaginta. Etita iuncti ſimul hi duo thomi centilogiū ꝯſtituūt¶ Primꝰ tractatꝰ de canticoꝝ originali rōneEcinimus vobis nec ſaltaſtis. lamentauimus ⁊nō plāxiſtis. Precentornoſter xp̄s amator innocentie voluit exemplis innocentuꝫpueroꝝ ꝓ noſtra eruditōe pluriesvti. nūc ad humiliationē. nunc adſimplicitatē vt eſſemꝰ paruuli nonſenſibꝰ ſed malicia. Nunc vero nosꝯmonet ad ſpiritualē canticoꝝ exercitationē ponens corā oculis pueros cātātes in foro. Neqꝫ em̄ parū refert pueros ſic vel ſic aſſuefieri in muſicis et cantibꝰ ꝓut Ariſtꝭ.politiſans docuit et in bene inſtituta cōitate cōuenit obſeruari. Dosaūt quos in dn̄o pueros vel infantes nouiter genitos effecit noua regeneratio. ſic decet et expedit in foro preſentis exilij frequentare canticū nūc exultationis ad ſaltādumſpūaliter. nūc lamentationis penitentialis ad plangendū. Habemꝰin exemplū ſacre ſcripture libruꝫ inquo ſūt iuxta viſione Ezechielis lamentationes carmen et ve. Cōcordat illud apoſtoli. Gaudere cumgaudentibꝰ. flere cū flentibꝰ. quiatempꝰ flendi et tempꝰ ridēdi. Subdit̉ conſone verbo ꝓpoſito tempꝰplangendi et tempꝰ ſaltandi. Cumaūt iuxta poſteriꝰ elucidanda ſit ali-
rōe Thomꝰ primꝰquod canticū ſenſuale vel animaleſit canticū rationale vel morale. ſitcāticū mentale et diuinale. Deſcribemꝰ ſub triplici tono naturam etoriginē canticoꝝ cū ſuis habitudinibus Docebit primū hiſtoria. ſecundū queret ph̓ia tertium theologia declarabit7Marrat hiſtoriaſacra ꝓpe Geneſis initiū cui ratioſuppoſita fide cōcordat ꝙ Tubal̓fuit pater canentiū in cithara et organo. Quo tꝑe vtpote ante diluuium cōſtat illos nō fuiſſe quos gentiliū littere tradunt carminū et organoꝝ primos inuētores. ſic hiſtoria capit verā canticoꝝ notitiaꝫ etcauſaꝫ primitꝰ ex fide qua credimꝰaptata eſſe ſecula verbo vite. et ꝙformato Adam cōmunicata eſt eiplenitudo ſcientie quantū cōueniebat illi quo totius humani genēisprincipiū velut in ſuo ſeminario refidebat nedum in eſſe nature ſed inbene eſſe morum et doctrine. Cōij.cimꝰ hoc ideo ꝙ poſt ſoporeꝫ adductis ad ſe cunctis animātibꝰ impoſuit cunctis nominā ſue ꝓprietati naturali cōſona. Neqꝫ tale aliqͥdfacere potuiſſet ſine cognitione q̄.tamnen a ſenſibus participata nonerat. Oportuit igitur ꝙ ex alto idatqꝫ a ſūmo ſumpſiſſet Modus alter ſumendi canticoꝝ originē fuitductrice experiētia. nūc in illis regionibꝰ. nunc in iſtis quibꝰ muſica etnunqͣꝫ fuerat vl̓ ẜm Ariſtꝭ. et ſe quaces de eternitatis errore fuerat infinities variata et abſqꝫ numero de-