ſdneset OrA. ō
Meditoco inqͣꝫ. audi me Tuos nūc paululū aꝑias oculos. ⁊ intuere vbiiaces Cōſidera vbi tu es qͣꝫ ꝓpinqua ſis inferis. qͣꝫ a celis elōgataCogita quē deſeris quē deſpiciscui ſurdā aurē p̄bes Et tu dulciſſime ieſu aīaꝝ medice clemētiſſimefons oīs dulcedis: ſi humana miſeria te valeat ad miẜicordiā inclinare. reſpice oculis pietatꝭ. ac conpaſſionis ad hanc aīaꝫ miſerabilē Nūc exurgit. nūc exꝑgiſcit̉ ⁊ cūſuā nuditatē ⁊ ſtatū miſerabilē aduertit magnā hinc ꝯcipit diſplicētiam ꝯfuſionē ⁊ abomīationē ⁊ deſua tā diutina ſtulticia admoduꝫadmiratur ⁊ dolet. tanqͣꝫ miſerapeccatrix q̄ ampliꝰ indigna eſt tuavocari ſponſa tua amica/ demiſſovultū flebili/ facie ad te ſuſpiraterubeſcēs nec loqͥ p̄ſumēs ¶ Dulciſſime ieſu hāc clemēt̓ ꝓſpice. brachia ⁊ manꝰ ad te extēdit. vt te trahente de ꝓfūdo lacū pcc̄i ⁊ d̓ ſtercore in qͦ taꝫ diu proſtrata iacuiterecta ꝓſiliat Tu qui ſolꝰ es ſaluator. ꝓpte̓a. ⁊ ei manū porrigēs eāſb̓leuā. eāqꝫ ꝑire ne ꝑmittas Totvides pcc̄ores qͥ te minime deprecant̉. imo te ꝑſequūt̉ Cōuertē igit̉⁊ iuſtifica tuā hanc paupere aīaꝫtuaꝫ ancillaꝫ hūilē tuam puſillampediſſequam. quaꝫ aliqn̄ pͥus dilexiſti ſicut ⁊ ipſa te dilexit que nuncin magnis ſuſpirijs ⁊ in amaritudine cordis te dep̄cat̉ Poſſes nehanc nō exaudire. poſſes ne eaꝫ n̄ſuſcipē. Profecto minime imo magnaꝫ hinc ſpē ꝯcipio ꝙ tuā in me
ioneexꝑior gr̄aꝫ in qͣ nūc adeſt mͥ hecvolūtas ad te reuertēdi. ꝙ tibi ſūmo medico doloroſa illa vulnera aīe mee te inſpirante de tego acdemōſtro Olim ſiqͥdē ꝑ os tuiꝓph̓e ꝓmiſiſti ꝙ in qͣcūqͣꝫ hora ingemuerit pcc̄or ⁊ pn̄iaꝫ egerit aboībꝰ pcc̄is ſuis q̄ oꝑatꝰ ē. oīm iniqͥtatū eiꝰ nō recordaberis Et reuera paucos habuiſſes iuſtos. niſipcc̄ores miſe̓icordit̓ recepiſſes Iōqꝫ ſaluator ieſu xp̄e. aduocate ⁊mediator nr̄ ſil̓ imperator ⁊ fr̄ quiſolꝰ noſti meā miſeriaꝫ ac fragilitatē. ſi vera ſūt q̄ video audio ⁊credo de tua dulcedine pietate ⁊mīa et vtiqꝫ vera ſūt. ideo te finalit̓ dep̄cor. vt meas oēs deleas iniquitātes ſincerā ⁊ mūdaꝫ ꝯtritionem tribuēs ⁊ integraꝫ pn̄iaꝫ Facvt ꝑ bonā patiētiaꝫ oēs tribulatiōes aduerſitates ⁊ labores qͦsdietim ſuſtineo ad purgationē deẜuiāt. ⁊ ad pene/ qͣm mea pcc̄a demeruerūt remiſſionē. vt ſic in hocmundo meum ſit purgatoriū facitaqꝫ meam huius mortalis mundi peregrinationem tibi acceptāTribue mihi baculum firme fideiſtolam charitatis ⁊ ſcalam ſancteſpei Confunde per tuam potentiam quicquid mihi impedimēto eēpoteſt ita vt in via nulla me retineat delectatio. nulla me confundat aduerſitas Genera in me corhūile piū clemēs erga ꝓximū ſinerixa. ſine inuidia. ſine indignatiōe.ſine ſuꝑbia in̄ oīm detractōe Tuoamore inflāma cor meū Uulnēs