MeditationesA. IIl.

Paratur via menſa etlectꝰ dilectiijciatur hinc oīs ſpurciciaflagello pn̄ie. ſpargat̉ vndiqꝫ cū ſuis floribꝰ grata⁊ viridis herba ꝟtutū Ponat̉ mēſa ſobrietatis. ſternatur caſtitatislectꝰ Ingrede̓ pr̄ dulciſſime ingredere hoſpitium puſille tue atqꝫ humilis ancille pauꝑis adoleſcētuletue. ſuſcipe gratant̓ q̄ apd̓ illā inueneris. ſimul in cena nr̄a diſcūbamꝰ. Ne q̄ſo reſpexeris ad meā pauꝑtatē. ſcio qͥdē qꝛ nulliꝰ hoꝝ egesq̄ apud me ſūt Apud te ſunt oīa.ſufficit tibi bonꝰ affectꝰ Ierū dulciſſime pr̄ hͦ ē qd̓ a te p̄cipue ꝯſeqͥdeſidero. vt mea tibi placeat volūtas. qd̓qꝫ ex tua clemētia de tuisſuꝑabūdātibꝰ diuitijs ad meā ſb̓leuādā ac ſuſtētādā pauꝑtatē velpaꝝ aliqͥd impertiri digneris. vthinc ſuſtentata/ fame ſiti ve malenon pereā in carce̓ huiꝰ corꝑis inV qͦ ad p̄ſens incluſa ſū¶Euertē dn̄e. reuertere ad hoſpitiū tue hūilis ancille Greuem nimiū ibi traxiſti morā Heu qͣꝫ durahuiꝰ hoſpitis receſſio formidabāvtiqꝫ aliqͥd in me eē. qd̓ ocl̓os tuemaieſtatis offendēt Heu me miſerā. q̄ nō aliā adhibeo diligētiamad talē ꝯẜuādū hoſpitē. a qͦ mihiꝓuenire pn̄t oīa bōa voluptatesatqꝫ diuicie Quid itaqꝫ ad pn̄s faciā? Quo medio illū a me ſic elongatuꝫ ad me reuo cabo; Mādaboomnibꝰ que intra me ſunt vt illum

⁊ orationeIvtiqꝫ īceſſant̉ reqͥrāt. donec inuētꝰreuertat̉ Exurgite fides ſpes ⁊ cāritas. exꝑgiſcimini ⁊ vos ad curſūlūbos accingite. diligēt̓ q̄rētes patrē meū donec illū inueneritis atꝫad hoſpitiū meū reduxeritisIſcurre tu or̄o ꝑ magnā celeſtē ciuitate ꝑ vicos ⁊ plateas acꝑ domos ſingulas ita vt nullumſc̄oꝝ p̄tereas quē tu nō cū fletu ⁊gēitu reqͥras ad eoꝝ pedes ꝓcūbēs nec hinc diſcedas donec inſil̓oēs vl̓ eoꝝ aliqͥ glorioſi pr̄is meitibi demōſtrauerint māſionē. teqꝫad deū deduxerint ac eiꝰ pn̄tauerit ꝯſpectibꝰ Illos exora vt illū mͥplacatū faciat mͥqꝫ de ml̓tis meisexorbitātijs impetrēt veniā. atqꝫita ſue gr̄e reſtituar. ꝙqꝫ rurſusd̓clinae̓ dignet̉ ad hͦ ſuū hūile hoſpitiū qd̓ tā cito deſeruit. mea fateor indignitate exigēte Ueꝝ ſuamagna benignitas atqꝫ clemētiaꝑte ex vna. ſuoꝝqꝫ ſc̄oꝝ dep̄catioꝑte ex alterā. ⁊ rurſꝰ mee ꝑuitatispauꝑtatis impotētie atqꝫ inſtabilitatis ꝯſideratio. ad reditū poterūt eū inclinareOratio mictitur ad celeſtē hirl̓m ꝓ gr̄a impetrāda repellit̉ a rigoroſa iuſtitia.Uid dicis or̄o. q̄ noua refers Multū nimis demiſſaeſt ac verecūdā facies tuaO ſcio qͦs tibi hͦ fecerit. rigoroſavidelicꝫ illa iuſticia q̄ ſe ꝯtra te etme ingerit vehement̓ allegās menō eē audiendā imo ꝙ ex nūc in-