Meditationes⁊ orōnes
ferre vales Si leuis etiā aliqua febris te languidā atqꝫ impatientēreddit Que tua q̄ſo virtus eē poterit ad ferēdos illos ardoēs nōquidē leues nō momētaneos autad horā tranſeūtes imo vero ſupͣqͣꝫ dici poſſit duriſſimos ac ſempiternos; ꝯfer ad illa tormēta tuosquos hic aliqn̄ pati cogeris dolores et vl̓ aliqn̄ tui miſerere et tuepelli ꝓſpiceHic ſe hortat̉ vt vigilet circa horā deſceſſus ſui¶ Equeſo de illoꝝſis numeroaīa mea de qͥbus cōe loquit̉ꝓuerbiū gallicanū foil ne troit dece quil prent Quod latine dici p̄tStulto ſēꝑ ꝯtingit p̄ter id qd̓ credit Tales vtiqꝫ fuerunt illi quibꝰloth ad receſſū de zodomis ſuadēbat ne ꝑirent cū cet̓is. rui nō credētes ſꝫ tanqͣꝫ deliramēta ꝟba eiusreputātes. die ſequenti cū tota pētapoli abſorpti ſūt Sic et illis cōtigit qͥbus noe dū arcā face̓t iraꝫdn̄i denūciabat. imo etiā illis quiſibi comites erāt in fabricatiōe arce Quibus ſil̓es hodierni nr̄i vident̉ p̄dicatores Ne igit̉ ſic crede̓differas et tibi con hoc tā incōꝑabile ꝑiculū cōſulere donec in illudincideris tūc enī ſera nimis eſſꝫ ꝓuiſio Audi qͥd dicat deꝰ diuiti illipetēti vt mortuū aliꝙͣ ſuſcitaret qͥſuos qͥnqꝫ fr̄es āmoneret ne ſecūin illū locū tormētoꝝ venirēt Habent inqͥt dn̄s moyſē et ꝓph̓as ill̓credant ſi voluerint. Tu itaqꝫ aīahabes ſcpͥturas et exempla pl̓ima
tibi nimirū hec ſufficiēt ad iſta credendū Tibi igit̉ caue. et fac vt ſisꝑata circa horā tui deceſſus Stultus enim eſt qui ſibi nō ꝓuidet intꝑe. ita repelle a tuo cōſortio mortale pcc̄m ꝓ tuis viribꝰ vt tunc tibi nō ſit nc̄e ad eius expulſionē vacare Libera te cito de manibꝰ hominū. ſi in eas incideris ꝑ debitaaut rapinas aut furta aut odia aalia q̄libet hmōi atqꝫ tunc te d̓inemīe ꝯmitte Dū tꝑūs ē ne differasdonec ip̄e veniat ad te. nō quideꝫvt pr̄ nō vt benefactor. ſꝫ vt iuderſeueriſſimꝰ et deus vltiōis. qm̄ tūcnulla erit redemptio ¶ Si te exꝑiris in eo ſtatu eſſe in quo nō auderes a corꝑe decede̓ cur nō ſtatimabſqꝫ mora te ad illū reuocas. frequēter euenit vt qui nō vult dū p̄tnō poſſit dū vellet Dat tibi deusſpaciū pn̄ie. quo ſi abuteris. ac deteriꝰ hinc facias. q̄ tibi ſpes adēitVt tibi alio tꝑe deꝰ hoc ſpaciū inVulgeat. Taue ne ſi nūc dei fuerisimmemor et ip̄e tui obliuiſcat̉ dūopus hēbis ¶ Nō igit̉ tibi aīa refugiuꝫ aliud eſt. niſi vt indilate pacem habeas ad deū. fructꝰ agensdignos pn̄ie. ac de te ip̄a iuſtā expetēs vltionē Si enī noſip̄os iudicauerimꝰ. deꝰ nos nō iudicabit Ꝙſi in tuis maleficijs non erubeſcasq̄ totiēs ꝯtra talē pr̄em ac tantubn̄factorē ad miſiſti formidare debes te incurſurā atqꝫ exꝑturam inte ſuā potētiā ac dn̄ationē. hūiliabis te igit̉ ſemꝑ in cōſpectu maieſtatis eiꝰ vultumqꝫ demittens interram. facie lachrymabili ſuam