Meditationes⁊ orōnes
p̄miū Fiat itaqꝫ volūtas tuaMeditatio aīe ad recognoſcendū dei bn̄ficia. et ad ſe excitandū. ad gr̄as reddēdas deo.Laceat tibi dn̄e deꝰ omp̄s ⁊pat̓ gl̓ioſe. placeat tibi vt eaꝯgnoſcā et ꝯmemorē bōa. que mͥqͦtidie tribuis Ingratitudo eī atꝫincōſideratio bn̄ficioꝝ tibi ſummediſplicēt. optimoqꝫ iure nob̓ qͥdeꝫvis tuoꝝ bonorū vtilitatē afferritibi aūt honorē et gl̓iam Ita igit̉ſit dn̄e p̄ſerua me ab illa tā rep̄hēſibili ābitione qua tuā volui furaigl̓aꝫ illāqꝫ mͥ aſcribe̓. Hoc enī faciens. dū gl̓iam q̄ in tuā cedit ſortem mͥ velleꝫ tollere atꝫ vſurpare.iuſta viciſſitudine vtilitatē oēm q̄ī meā ꝑteꝫ accede̓t amitterē Lucifer ille de altiſſimis cadēs ad ima.mihi exēplo eſt ne ita p̄ſumā. ſil̓r etſuꝑbus ille ph̓iſeus Heu miſe̓a qͥdhr̄e valeo. quod ex te non accipiāCur igit̉ hinc me ip̄am gl̓ificaboCur hinc honorari deſiderabo.Cur cetēos qͥbus hmōi dona nōaſſūt ꝯtemns Mufer dn̄e hāc a meſtultā ac teme̓ariā arrogantiā Sititaqꝫ tua gl̓ia. tota tua Sed adtua me ꝯuerto bn̄ficia atꝫ ī pͥmishec in nat̉a ꝯſidero. vbi aīaduētoꝙ ſi celū tale ſolē talē ac lunam actale vniueriū qͣle ē hͦ in qͦ nūc poſita ſū ꝓpter me ſolā ac meū amorēinſtituiſſes in ſtuporē duceret̉ oīscreatura hͦ audiēs atꝫ dice̓t. hec ēilla a deo p̄cipue dilecta ꝓpt̓ quaꝫtā magna ac p̄cioſa dona iſta creauit. ꝯſtat nihilominꝰ ꝙ etiā in hͦ
caſu mallē alioꝝ qͦrūlibꝫ mͥ adeſſeꝯſortiū qͣꝫ in ſolitudīe relinqui necetiā ſi in mea foret optione velleꝫalios homines aliasqꝫ beſtias etaues huic mūdo deeſſe. in eoqꝫ nōviue̓. eoqꝫ mecū nō vti. dū illoꝝ carētia mͥ nulli eſſet ꝓfectui qm̄ abſqꝫꝯſortio minꝰ iocunda minꝰ qꝫ gͣtaeſt cuiuſlibet boni poſſeſſio. vn̄ metibi hinc magꝭ. obſtrictā ꝯcipio ꝙſic me in hͦ mūdo ſtatuiſti. qͣꝫ ſi mͥſoli illuꝫ deẜuire feciſſes Apparetigit̉ qͣntū me dilexeris talē mͥ mundū tribuēs ac meo deputans vſuiInſuꝑ ſi euētu aliqͦ rōne atꝫ intelligētia ꝓrſus eſſē deſtituta. et hecin me tā p̄cioſa nat̉e dona ſuffragio medicine aut alio qͦlibet mō.qͥs in integrū reꝑaret Nōne hincme felicē multū reputarē necnō ⁊illi qui hͦ mihi impēdiſſet bn̄ficiuꝫme cenſerē vehement̓ obligatā Ettn̄ lōge p̄clarior ac melior eſt meaꝯditio duꝫ hec tuo dono ſuſceptaintegra ꝯſeruo. qͣꝫ ſi deꝑdita aliūde recupero. Ideꝫ de cet̓is om̄ibꝰmei corꝑis mēbris ſentio Et generaliter de oībꝰ in me bōis ex donocreatiōis acceptis At ꝟo gr̄e dona lōge his maiora ſūt ac potiora. qͣꝫuis ea q̄ nūeraui. nature dona mer eant̉ abūdanter tibi gr̄asreddi. te a nob̓ diligi. te a nob̓ honorari in hoc tibi reddēdo quodtuū ē Nō ꝙ bonoꝝ noſtrorū egeas. ſed qͥa ſic fieri voluiſti et diſpōſuiſti. ad nr̄am vtilitatē. et ad tuagloriam. Super hec tamen omniamihi tales ſuper addidiſti gratiasvt te poſſim habere in patrem