Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
LXXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Meditationes orōnes

p̄miū Fiat itaqꝫ volūtas tuaMeditatio aīe ad recognoſcendū dei bn̄ficia. et ad ſe excitandū. ad gr̄as reddēdas deo.Laceat tibi dn̄e deꝰ omp̄spat̓ gl̓ioſe. placeat tibi vt eaꝯgnoſcā et ꝯmemorē bōa. queqͦtidie tribuis Ingratitudo atꝫincōſideratio bn̄ficioꝝ tibi ſummediſplicēt. optimoqꝫ iure nob̓ qͥdeꝫvis tuoꝝ bonorū vtilitatē afferritibi aūt honorē et gl̓iam Ita igit̉ſit dn̄e p̄ſerua me ab illa rep̄hēſibili ābitione qua tuā volui furaigl̓aꝫ illāqꝫ aſcribe̓. Hoc enī faciens. gl̓iam in tuā cedit ſortem velleꝫ tollere atꝫ vſurpare.iuſta viciſſitudine vtilitatē oēmī meā ꝑteꝫ accede̓t amitterē Lucifer ille de altiſſimis cadēs ad ima.mihi exēplo eſt ne ita p̄ſumā. ſil̓r etſuꝑbus ille ph̓iſeus Heu miſe̓a qͥdhr̄e valeo. quod ex te non accipiāCur igit̉ hinc me ip̄am gl̓ificaboCur hinc honorari deſiderabo.Cur cetēos qͥbus hmōi donaaſſūt ꝯtemns Mufer dn̄e hāc a meſtultā ac teme̓ariā arrogantiā Sititaqꝫ tua gl̓ia. tota tua Sed adtua me ꝯuerto bn̄ficia atꝫ ī pͥmishec in nat̉a ꝯſidero. vbi aīaduēto ſi celū tale ſolē talē ac lunam actale vniueriū qͣle ē in nūc poſita ſū ꝓpter me ſolā ac meū amorēinſtituiſſes in ſtuporē duceret̉ oīscreatura audiēs atꝫ dice̓t. hec ēilla a deo p̄cipue dilecta ꝓpt̓ quaꝫ magna ac p̄cioſa dona iſta creauit. ꝯſtat nihilominꝰ etiā in

caſu mallē alioꝝ qͦrūlibꝫ adeſſeꝯſortiū qͣꝫ in ſolitudīe relinqui necetiā ſi in mea foret optione velleꝫalios homines aliasqꝫ beſtias etaues huic mūdo deeſſe. in eoqꝫviue̓. eoqꝫ mecū vti. illoꝝ carētia nulli eſſet ꝓfectui qm̄ abſqꝫꝯſortio minꝰ iocunda minꝰ qꝫ gͣtaeſt cuiuſlibet boni poſſeſſio. vn̄ metibi hinc magꝭ. obſtrictā ꝯcipioſic me in mūdo ſtatuiſti. qͣꝫ ſiſoli illuꝫ deẜuire feciſſes Apparetigit̉ qͣntū me dilexeris talē mun tribuēs ac meo deputans vſuiInſuꝑ ſi euētu aliqͦ rōne atꝫ intelligētia ꝓrſus eſſē deſtituta. et hecin me p̄cioſa nat̉e dona ſuffragio medicine aut alio qͦlibet.qͥs in integrū reꝑaret Nōne hincme felicē multū reputarē necnōilli qui mihi impēdiſſet bn̄ficiuꝫme cenſerē vehement̓ obligatā Ettn̄ lōge p̄clarior ac melior eſt meaꝯditio duꝫ hec tuo dono ſuſceptaintegra ꝯſeruo. qͣꝫ ſi deꝑdita aliūde recupero. Ideꝫ de cet̓is om̄ibꝰmei corꝑis mēbris ſentio Et generaliter de oībꝰ in me bōis ex donocreatiōis acceptis At ꝟo gr̄e dona lōge his maiora ſūt ac potiora. qͣꝫuis ea nūeraui. nature dona mer eant̉ abūdanter tibi gr̄asreddi. te a nob̓ diligi. te a nob̓ honorari in hoc tibi reddēdo quodtuū ē bonoꝝ noſtrorū egeas. ſed qͥa ſic fieri voluiſti et diſpōſuiſti. ad nr̄am vtilitatē. et ad tuagloriam. Super hec tamen omniamihi tales ſuper addidiſti gratiasvt te poſſim habere in patrem