Druckschrift 
3 (1483)
Entstehung
Seite
LXXXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

animelxxxitqdeuote

qui tuti in gl̓ia reſidētis. etiāvr̄a recuſātibus ac ſꝑnētibus p̄ſidia. vos qͣꝫ atrociter inſequentibꝰvoluiſtꝭ. adeſſe ꝓpicij Recedite ame recedite inimici. et vobis ſilentiū indicite Dicitis enī qͥa fruſtraſc̄os imploro fruſtra leuo in eosoculos meos qm̄ de numero ſumreꝓboꝝ. et et̓no dei iudicio/ damnationi obnoxia. atqꝫ ob id ſc̄i deioēs d̓inā ſuꝑ volūtatē ꝯgnoſcētes nulliꝰ momēti me reputant. etmeas p̄ces aure ſurda ſuſcipiūt Omēdaces atꝫ infideles hoſtes. qͥsvos ſuꝑ hoc certiores fecit. Terta quidē eſt hec de vobis ſn̄ia qm̄irreuocabiliter dānationi traditieſtis Circa me certe ita eſt qm̄ſi me damnare deus voluiſſet iamdudū id facere potuiſſet. ſiquideꝫid dudū demerui. niſi mīa eiꝰ p̄ueniſſet me Si etiaꝫ me damnationitradendū decreuiſſet. mime ſuomunere hoc tam vehemēs adeſſetpenitēdi deſi deriū. ſuūqꝫ patrociniū medijs ſāctoꝝ ſuorū int̓ceſſionibus implorā di Scio ꝓfecto qͥcquid vos hoſtes iniqui dixeritis.me nūc in ea adhuc vitā ſubſiſterein qua mihi facultas eſt meā deoIpicio ſaluteꝫ oꝑari Nec id dubito futurū ſi in toto corde ſcrutata fuero mādata eiꝰ Scio inſuperid me ſuo mune̓ et ſuoꝝ ſc̄orū p̄ſidijs hoc poſſe adimplere Siniteigit̉ hoſtes neqͦſſimi apl̓ius ita mead deſꝑationē ꝓſequi qͦa minimep̄ualebitis Et qd̓ ampliꝰ eſt quicquid in futuꝝ circa me facē diſpoſuerit. ſua enī ſū. qua ſuo vti pōt

libito. inſtitui nihilominꝰ quandiugr̄a tꝑūs et facultas ad hoc aderūt ip̄m diligere optimū qꝫ ac iuſtiſſimū iudicare qd̓ vos ip̄i om̄esinimici vr̄a in malo impediēte obſtinatione mīme facere valetis inquo vtiqꝫ vr̄i ſtatꝰ deterior extatꝯditio ille vobis odio ſit cuipriij eſt eſſe ſūmū bonū. illūqꝫ iniuſtū ac crudeliſſimū cēſeatis quēſtat eſſe iuſtiſſimū ac pijſſimū Abſitigit̉ vt vob̓ ſil̓is fiam Tur ei ſaluifieri valetis. niſi qꝛ indulgētiāpoſtulare vultis Non itaqꝫ ſicfaciā imo inceſſant̓ indulgētia petam et requirā Ip̄e etiā mihi mandatū dedit vt ſpem in ſuo reponāauxilio qd̓ mīme facet ſi me ſtatuiſſet cōdēnare Cur q̄ſo mihi bonevoluntatis p̄beret initiū cui cōplementū dare vellet. Cur me admeditationē ſui inſuꝑ et ad ſui cultus deſideriū ꝯmone̓t. ſi id meſꝑ viqꝫ in finē vellet eſſe facturaꝫ:Idcirco Scitote fallaces inimiciilli potiꝰ qͣꝫ vobis fidē adhibebo.nec ab inuocatione ſui pr̄ocinij vllatenꝰ deficiā Diſcedite itaqꝫ hincet mala vr̄a hora huc veneritisad vr̄am confuſionē. me ſinite meeorōni dare finē. Nec enī a ꝯſpectuſc̄oꝝ qͥbꝰ aſſiſto nūc abibo donecſigno aliqͦ certo innotuēit me fore exauditā Qd̓ vtiqꝫ ſīgᵐ aliunde certiꝰ ſumēdū arbitror qͣꝫ ſiin ꝓfūda hūilitate. meos defectusmeāqꝫ pauꝑtatē recognoſcā. extoto corde illis int̓cedētibꝰ in dn̄ohabuero fiduciā ſi milleſies me

l 2