lxxxjanimedeuote
lxxxj
verſutia q̄cūqꝫ valeat p̄ualē̓ In triſticia q̄ nō eſt ẜm deū afferte cōſolationē. in deſolatiōe me ꝯfortatede errore me reuocate Emollitecor durū/ deuotōnis aridum lacrimis rigate. mentis illuminate tenebras In laudibꝰ dei mͥ ſitis cōmites. in exceſſu me repͥmite. in bn̄ factis roborate. aduerſꝰ oēs aduerſarios meos adiuuate. humiliateme in proſꝑis. extollite in aduerẜin mea pauꝑtate ꝓ me q̄ſtuate. ininfirmitate ſanate. in hora mortisme viſitate. auiſate. excuſate. liberate. ſaluate Sunt hec vr̄a officiaẜm veritatem hiſtorie ac ſcriptureſacre Spēalit̓ tu raphael ſc̄e. deduc me ꝑ viam bonā. ſicut duxiſtitobiā iuniorē. et ꝑ te tal̓ mihi accedat ꝓfectꝰ. qͣlis ꝑ tuū ſapiētiſſiᵐ cōſiliū acceſſit pr̄i eiꝰ ⁊ vxori ſue ſarePratio. ad omnes ſanctos Cōtinet plures ꝑtesOn poterit q̄ſo īuenire ſb̓ſidiū refugium aut mīamhec pauꝑculā miſē̓abilis aīa apd̓tot pͥncipes opulentiſſimos ac potentiſſimos. in felici patria. in vrbebeata. ī loco totiꝰ amenitatis ⁊ ſuꝑabūdātie. ī tēplo pietatꝭ. ⁊ charitatis regnantes; Quādiu q̄ſo clamabo ⁊ eiulabo ad eoruꝫ oſtia petēs pauꝑi panē ꝓpter deum. et nemo aduertet; Quādiu viciſſim diſcurrā et ꝓcūbā ad pedes eoꝝ. etnemo ſuccurret? O pauꝑcula deſolata vbi ꝓ dei reuerētia ꝓficies.ſi h̓ repulſā paſſa es ſi h̓ mīam nō
es ꝯſecuta. Si hic el̓iaꝫ gr̄e ⁊ indulgētie nō impetres. qͦs alibi te ſuſcipiet; O felices o gl̓oſi ſc̄i ⁊ ſācte deioēs. totiēs audiui magnū illū amorem ac fauorē ꝯmēdari/ quē geritis ad pauꝑes ⁊ miſeros atqꝫ indigētes pcc̄ores. inſuꝑ ⁊ illā vr̄oꝝdonoꝝ largitatē et ſuꝑabūdātiaelemoſynaꝝ Heu ero ego oībusalijs infelicior. deſpectior. indignior. magisqꝫ reiecta; Deficiet hecꝓpter me vr̄a ꝯmēdatio. Teſſabitfons ille vr̄e clementie manare. neſola ego bibā; Claudent̉ mihi vr̄eſupplici manꝰ vr̄e. q̄ ceteris oībusaꝑte ſūt. Ueſter ꝓfecto theſaurꝓpter me mime decreſce̓t Nō aderit qͦſqͣꝫ ex vobis qͥ ſuſcipiat hancpauꝑculā alienā ſb̓ ſuo ſaluo ꝯductu q̄ dietim periclitari minat̉? Nōerit qͥ ex ꝯpaſſiōe vel hoſpitē colligat. ⁊ velut vnā ex minimis ācillis ſue familie dignet̉ aſcribere Satis profecto mihi eſſꝫ ſi ex his velvnꝰ me benigne ſuſciꝑet. ⁊ int̓ ſuosvltimā ſtatuēt Ꝙ ſi in ceteris inuēta ſim viliſſima indigniſſima infeliciſſima grauiꝰqꝫ cetēis exceſſerim.eo magis veſtram meis precibusinclinabitis mīaꝫ. ſciētes ꝙ his nōopꝰ ē mīa qͥ carēt miſeria Scio qͥppe ab altero vr̄m eē dc̄m. ꝙ vbi abūdauit delictū ſuꝑabundauit etgra Si me a pedibꝰ vr̄is indignāter abijcitꝭ. aīaduertite q̄ me velitꝭ.eē facturā. inſtruite me qͣ ꝓficiſcarmīaꝫ repertura Scio veraciter nōalibi hoc futurū Quo igit̉ diuertāIncidam in deſperationeꝫ? Abſit