hōis ꝯtēplatiui cūaīa ſuaxx 2

lxxvj.

humilitatē Surgit et aliqn̄ in affectiōe motꝰ vehementis anguſtieatqꝫ anxietatis nimie. dū ſe qͦs ꝑpendēs vndiqꝫ diſcriminibꝰ inuolutū et circūductum remanet in ſeip̄o ſtupidꝰ. neſciēs qͦ diuertat ⁊ qͣlit̓ effugiat Erūpit etiaꝫ aliqn̄ inaffectu cordis motꝰ qͥdā languoris qͥ ẜmōe expͥmi neqͥt. ſꝫ ſuſpirijsgemitibꝰ ꝯtinuisqꝫ planctibꝰ autetiā ſubitis ⁊ grauibꝰ clamoribꝰ innoteſcit. ſicut de pueris ⁊ beſtijs intedio ꝯſtitutis ſuꝑiꝰ exēplificatuꝫeſt Ingerit̉ qn̄qꝫ affectui motꝰ ruboris et verecūdie. dū in mētē venit turpitudo et feditas ſui peccati. inſuꝑ ⁊ ſua ingratitudo apud celeſtē pr̄eꝫ et dn̄m. a qͦ tot et tantabn̄ficia ꝑcepta ſūt ¶ Cōcipit etiāaliqn̄ affectꝰ/ odiū qd̓dā ſui ipſiusdū qͥs ſuos miſerabiles defectꝰ etcaſus ꝯſiderās ſibi ipſi diſplicet. ſeqꝫ abominat̉ ⁊ deteſtatur. adeo ꝙad inſtar fetidi cadaueris ſibi ipſifiat intolerabil̓ Format ⁊ aliqn̄in ſe ip̄o affectꝰ zelū quēdā et indignationē laudabilē aduerſus peccata ſua aut alioꝝ. et ob id ſe ip̄mꝑ pn̄iaꝫ ꝑſeqͥtur ⁊ punit Eſt ⁊ affectio qn̄qꝫ zelotypa circa ſe ⁊ alios. ex qͦ fit vt ſtudioſe pcc̄oruꝫ diſcrimina ⁊ oportunitates deuitareconetur et q̄libꝫ ſalutis ſue aut aliene detrimētā repellē̓. ſic̄ vir zelāsvxorē cautā adhibet cuſtodiā neturpe aut ſuſpectū admittat ꝯſortiū ¶ Cōmouet̉ aliqn̄ animꝰ affectū qͦdā pietatis et ꝯpaſſionis ſeu

miſericordie ad ſe vel ad alios. qͥſurgit plerūqꝫ ex ꝯmēoratiōe hūane fragilitatis ꝑte ex vna. ⁊ ꝑiculorū qͥbꝰ oēs incūbimꝰ ꝑte ex alteravbi nihilominꝰ pauca vel nulla exnobis ꝑata ſūt remedia Suſpēdit̉ aliqn̄ affectꝰ in admirationemgrandē. dū videlꝫ altitudinē diuitiaꝝ ſapīe ⁊ ſcīe dei vel inꝯp̄hēſibiliū iudicioꝝ eiꝰ ad mētē reuocat.in tantūqꝫ aliqͦtiēs hec meditationētē ad ſe aduocat et ſurſū rapitvt ſenſū ⁊ memoriā delinqͣt et fiatvelut deſipiēs ⁊ inſana. ¶Cōcipit̉aliqn̄ in affectu motꝰ ſc̄e ꝯſciētie etbone ſpei in deū ⁊ ſc̓os. dū ea p̄cipue bn̄ficia ſue largitatꝭ. recogitātur qͥbꝰ nos adiuuat et tuent̉. Accedit aliqn̄ eiuſdē ex ſuoꝝ maleficiorū ꝯmemoratiōe pn̄ie et cōtritionis affectio Suꝑuenit etiā qn̄qꝫin affectu motꝰ cuiuſdā bone deſperatiōis dū ꝯſiderās ꝙ vana ſpēsē hoīs. in ſolū deū ſe ꝓijcit. eiqꝫ ſolifinalit̓ ⁊ pͥncipalit̓ inhe̓t Prit̉ qn̄qꝫ in affectu motꝰ horroris et abominationis ſurgens ex conſideratione vilitatis ⁊ turpitudinis pcc̄iquā turpitudinē facit hec affectioꝑ os euomere ꝑ ſincerā ꝯfeſſionē¶ Subintrat qn̄qꝫ affectum motꝰſc̄i deſiderij vel ſc̄e cupiditatis veniēs ex ꝯſideratōe diuine pulcritudīs ⁊ excellētie gl̓e celeſtis. ad qͣmvidēdā ⁊ habēdam totis aſpiratconacibꝰ Ingredit̉ aliqn̄ mēteꝫaffectio q̄daꝫ letitie ſpūal̓ ⁊ ſobriecuiuſdā ꝯplacētie qͣm ſibi legitime

k i