ſpirituali

lxxiti

et ſuſpirijs in plāctu in lacrimis inmanuū torſiōe in ſublimatiōe oculoꝝ in tūſiōe pectoris in clamoribus doloroſis abſqꝫ tn̄ diſcretiōeẜmōis. eo pacto qͦ beſtie ⁊ infātesſuos dolores inſinuāt Aliqn̄ ꝟovocal̓ expͥmit̉ or̄o ꝑ aliquē aliū facta. ſic̄ magnꝰ ille magr̄ ⁊ miniſtermagni hꝰ hoſpitalis de qͦ ẜmo habitꝰ eſt. nos orare docuit ⁊ dice̓ pr̄nr̄ ⁊cͣ In̄ hec erit p̄cipua ⁊ ſpecialior nr̄a or̄o vtpote oīm a d̓o legitime petēdoꝝ cōp̄hēſiua. eiqꝫ qͥillā inſtituit acceptior ac ꝑ hͦ exaudibilior Aliqͦtiēs aūt intromittendꝰ eſt luctꝰ ⁊ dolor et animi ſobriatn̄ et hūilis letitia ſuſcipiēda. in qͣaīa ſue pauꝑtatis aliqͣntulū oblita ſuſpēdit̉ in dīnas laudes ⁊ meditabit̉ magnalia dei et ſanctoꝝſuoꝝ Hꝰ vides exēplū in magnisſolennitatibꝰ domoꝝ curialiuꝫ. q̄dū celebrant̉ aſſūt et pauꝑes exteriꝰ nō vtiqꝫ ꝯtinue ꝓ elemoſynaq̄ruloſe ꝓclamātes. imo in ianuismorā faciētes ſtudioſe q̄ illic fiuntocul̓ atꝫ auribꝰ explorāt de qͥbusinuicē ꝯferūt nihilominꝰ poſt hecelemoſynā ꝑcipiūt Inſuꝑ videaset alios aliqͦs in ſua pauꝑtate cūmuſicis inſtrum̄tis ludētes aut canētes nūc cū muſa nūc cū vigellanūc cū cymbalo ⁊cͣ. qͥbꝰ ꝯgratulātur diuites ⁊ dn̄i ꝑ hͦ eoꝝ ꝯmēdabilē patiētiā conijciētes dū eos inſua ſimplicitate et hūilitate vidēteqͣnimes et iocūdos nec eoꝝ inuidētes imo ꝯgaudētes fortunis. ſic̄

et in natiuitate filij regis oēs debēt exultare oēsqꝫ ꝯflue̓ Sꝫ ⁊ aliqn̄ adueniūt pauꝑes gr̄as ꝓ ſuſceptis elemoſynis reddituri. qͥbꝰnihilominꝰ eqͣ vl̓ abūdātior elemoſyna tribuit̉ vt ceteris petentibusQuibuſdā ec̄ aliqͣndo ſufficit vt ſeip̄os tm̄ mō pn̄tes exhibeant et ſuas detegāt plagas Sed et timpanū aliqn̄ vl̓ ſonoꝝ qd̓libꝫ aliud inſtrumētū ꝑferūt. vt hinc vel defectū clamoris ſuppleāt. vel maiorēꝓuocēt cōpaſſionē Sūt ⁊ alij quimaioreꝫ ſimulāt pauꝑtate ſe ip̄o?vel verberādo vel lacerādo. ſic̄ etqͥdā deuoti ſibi inferūt vel inferrfaciūt diſciplinas ⁊ correctionesqͥbꝰ emolliat̉ duricia cordis eorūet ꝓuocent̉ ad deuotione et pietatē Ex his ſatis aꝑte potes intellige̓ qͣꝫvarij ſunt modi ſe apud deū⁊ ſc̄os q̄ſtuandi nūc in dolore ⁊ timore dine iuſticie nūc in letitia etcōſolatiōe ſpei ſue. nūc inſuꝑ et ingr̄aꝝ actiōe laude veneratiōe atꝫdilc̄iōe ſue bonitatis et largitatisEt hͦ fit non mō voce hūana imoec̄ alijs ſonis qͥbꝰ vtit̉ ecc̄ia putacāpanaꝝ a̓ organoꝝ. nihil qͥppe ēqd̓ nō legitime poſſis ad tua vtilitatē cōuerte̓. et ꝑ hͦ te reddē idoneā ad ſuſceptionē ſpūalis elemoſyne dīne gr̄e Sꝫ circa hͦ diligent̓caue tibi ne deſꝑes ex pōdē triſticie. ne ve in ſb̓limitate leticie ſuperbias Uerū vt ſb̓ vno colligā omnia. is orat aſſidue qͥ bonum qd̓libet opꝰ bene facit ſcꝫ ad gloriam