hōis cōtēplatiui cūlxxiiiAq. ud
lxxiii
ceſſiōibus ꝯfidē p̄ẜtim qꝛ meo iudicio in pn̄ti exilio nēo eſt qͥ ſuperabundet et nō ſatis opꝰ heat hisq̄ poſſidet. vix qꝫ ſibi ſufficiat vnꝰ/qͥſqꝫ vt ꝙ ſat oret ꝓ ſe ip̄o. 7HōTā grata tā dilc̄a deo ē charitasmutua fratrū o aīa. vt eis mādatū dede̓it ꝓ inuicē orare Et cōtingit ꝙ vnꝰ exaudiat̉ orās ꝓ alteroqͥ nō exaudiret̉ orās ꝓ ſe ip̄o. hacni fallor rōne qꝛ is alt̓ ꝓ qͦ orat eſtin caritate. cū tn̄ ip̄e qͥ orat ſit peccato moͣri obnoxiꝰ ⁊ gr̄a pͥuatusSꝫ ⁊ optimo iure volēs vt ex oreinfantiū tua dep̄catio dirigat̉ ī cōſpectu dn̄i etiā ſi qd̓ dicāt penitusignorēt. dicēdo pr̄ nr̄ pro te ⁊ adtuā inſtātiā Facti enī ſt̓ ꝑ regene̓atiōis lauacrū filij adoptiōis ⁊ regni. ac ꝑ hͦ deo in ſuis or̄onibꝰ accepti. ſic̄ ſi filiꝰ regis nōdū ānos ītelligētie attingēs offerat pr̄i ſuꝑplicationē alicuiꝰ male factoris. nōvtiqꝫ repellet̉ a pr̄e vacuꝰ. et ſi neſciat qͥd ip̄a res importet Quā ꝓfecto ſupplicationē ſi ꝑ ſe malefc̄orporrexiſſꝫ mox a facie regis eiectꝰgrauiore forſan indignationeꝫ incurriſſet Hac ꝯſideratiōe mota ꝑſona q̄da mͥ nota ꝑ pueros innocētes pro ſe orari ⁊ dici pr̄ nr̄ diſponebat Et licꝫ vt dicis vix ſatisqͥlibet ſibi ſufficiat. nihil tn̄ iuſto acuilibꝫ alteri deperit dū pro alijsorat. qͦnimo ex charitate hͦ faciensapud deū abundant̉ in merito ꝓficit Cōſidera etiā qͥs aditꝰ eſt iuſtis apud deū exorādū. ꝑ miracl̓a
aīa ſulxxque legimꝰ vicibꝰ innumēis ad eorū p̄ces fc̄a Cōſide̓a inſuꝑ ꝙ qͣntūcunqꝫ gͣuis pcc̄or ſi id boni faceret qd̓ iuſtꝰ qͥlibꝫ etiāſi tm̄ ad horā fecerit. ita moriēs indubie ſaluaret̉ Quātū ergo valebit dep̄catio iuſti aſſidua. qͥ xxx vel xl vl̓ pluribꝰ ānis in bona vita ꝑſeuerauit⁊ profecitꝰ Aīa Bene mͥ prorſushec q̄ dicis placent o hō atꝫ tecūſentio. ꝙ frequent̓ miſēicors deusalicui ſb̓uenit nō ad ſuas ſꝫ alterip̄ces. qͣꝫuis hͦ ita fieri is qͥ iuuaturignoret Ita inqͣm ſentio ⁊ ſentiredebeo indeqꝫ maiorē hūilitatē cōciꝑe Sꝫ ⁊ ꝓpter hͦ iā ꝯgnoſco pl̓imū ad ſalutē ꝓdeſſe pro inuicemorare. idqꝫ fieri ab inuicē expoſcē̓.p̄ẜtim qꝛ ſtabit aliquē ad horā eēin gr̄a altero nō exn̄te Ꝙ ſi vterqꝫſit in gra. tāto cēſebit̉ or̄o āpliusvndiqꝫ valitura Hoc enī ꝯſideroin elemoſynā dū ꝑ aliū fieri madātur q̄ vtiqꝫ fructuoſa erit ſi alt̓ eorū fuerit in gr̄a ſcꝫ vel mādās velexequēs. fructuoſior tn̄ ſi vt̓qꝫ Sꝫ⁊ oculuꝫ cōuerto ad illos q̄ſtuarios ⁊ ꝓcuratores hoſpitaliū ⁊ captiuoꝝ qͥbꝰ ſatis abūde qꝫ dat̉ eorū intuitu pro qͥbꝰ petūt. cū tn̄ nihil eis pro ſe petentibꝰ daret̉ imoforſitan turpit̉ abigerent̉ Et nihilominꝰ hi q̄ſtuarij ꝑtē diſtributionis accipiūt Ita ſane cōcipio multū vtile ac tutū eē ꝓ alio ⁊ ꝓ inuicēorare Sic̄ ec̄ in corꝑe mēbra ſe inuicē iuuat ⁊ mutuo t̓buūt alimētūdū ſanguis ⁊ ſpūs ab vno defert̉