De mēdicitate ſpirituali ſiue colloquid
De mēdicitate ſpiriamicis ſuis tradēdo qͣtenꝰ ei ꝓ vtviderint oportunum fidelit̓ adminiſtrēt Et hͦ fit plerūqꝫ dum talisp̄ſumit̉ ꝑceptis donis nō bn̄ vſurus ſꝫ vel ad faſtū ꝯuerſurꝰ vel advoluptatē Poteſt ⁊ hmōi dilatiodiſpēſatiōe dina ꝯtinge̓ q̄ maioraet largiora p̄mia reẜuat ſuo tēpore ꝯferēdā ad modū qͦ pr̄ filio nōſtatim hereditatē ſuā largit̉ ſed eſvſqꝫ ad annos pubertatis legitimā ordinatiōe reẜuat Tardat ec̄aliqn̄ deꝰ petita largiri qꝛ cuꝫ ſintnimis exigua q̄ petunt̉ vult congruo tꝑe maiora tribuē̓ ad inſtarregꝭ. magnifici qͥ ſuū aliquē p̄dilectū ſeruitorē hūile aliqd̓ officiumputa cliētele petētē. non audit. volens et intēdēs eū ad altiora ꝓmouere Cōtingit p̄te̓a ideo ec̄ aliqn̄nō exaudiri petētē qꝛ ꝓpt̓ ingratitudinem p̄teriti bn̄ficij ſe indignūfetit ad ꝑceptionē futuri ſic̄ ſi pauper aliqͥs mox dū elemoſynā acceperit ſe ⁊ donāte auertat nullamviciſſitudineꝫ honoris aut gratiarū actiōis ei retribuēs qͥ tn̄ āteqͣꝫacciꝑet ſūmā hūilitatē fingebatSed ⁊ fraudat̉ aliquando qͦs ſuepetitionis effectu quia mes petendo cogitatione vel locutōne auertit̉ a deo. ad terrena penitꝰ diſtracta. velut deo exhibēs manum adrecipiēdū. et ad mūdū facieꝫ ꝯuertens. qd̓ vtiqꝫ ꝑmaxime diſconuenit pauꝑi mēdicāti vl̓ reo criminiselemoſynā aūt gr̄am reqͥrēti Cōtingit inſuꝑ aliqn̄ qꝛ talē orātē hꝫ
deꝰ velut ꝓphanū ⁊ excōicatū. autnolēte audire ip̄m loquētē in ſuisẜmonibꝰ ⁊ ſcripturis. ſicqꝫ nimirūdeꝰ talē ſpernit in ſuis petitiōibusCōtingit deniqꝫ hͦ aliqn̄ qꝛ talētūcreditū recōdit̉ et nō multiplicat̉ad intētionē donātis ꝑ bonū vſūilliꝰ quēadmodū pr̄ minime daretfilio. C. libras ad yſū negotiationis. quem non ſperaret negociando alias cētū ſuꝑlucraturum Eſtitaqꝫ nob̓ ſpūal̓ negotlatō cū deovidelicer donis ſuis bn̄ vti et vigilant̓ oꝑari ¶Aīa Sūt vt ex te audio o hō iudicia dei pl̓imū admirabilia ⁊ circa meas petitiōes iuſtiſſima Aladuerto enī ꝙ frequenter deꝰ mͥ petita mea ꝯcede̓t iratꝰmultū ⁊ indignatꝰ qm̄ hec ꝯceſſioplerūqꝫ eſſet mͥ nociua et dānabil̓Magis itaqꝫ mͥ ꝯuenit ſepiꝰ tardāre ⁊ dilationē ferre. nec ideo ml̓tūaīo exultare ⁊ ꝯfidē ſi qn̄qꝫ me ꝑpendo exauditā. ne forſan hec ſitmea merces et illa futura et̓na iuſto dei iuditio deneget̉. Nec ec̄ iōparte ex altera nimiū deijci ⁊ ꝯtriſtari ſi nō ſtatim me ꝯtingat exaudiri ſꝫ potiꝰ hinc ꝯſolari ⁊ ſperareqm̄ hͦ nouit deꝰ ad ſalutē meam expedire Cōprehēdo itaqꝫ ex cauẜqͣs expoſuiſti plures ꝯditiōes inor̄one mea obẜuādas Puta ꝙ fiat ſtudioſe fructuoſe ⁊ veracit̉ abſqꝫ fictōne. ꝓteſtādo ⁊ recognoſcēdo ꝓpriaꝫ pauꝑtatē et miſeriā more paupeꝝ mendicoꝝ qͥ plene detegunt et declarant omnē ſuā im-