De moncecontemplationis
De moxyQūo quidā deficiūt¶ A. Ellll. in forti ꝑſeuerantia ⁊in ꝯtemplatōne modicū ꝓficiūt.Lures aūt minꝰ bn̄ auiſati ſt̓ circa ꝑſeuerātie fortitudinē ſeu circa ꝯtēplationis fructū ac ꝑ hͦ ad iſta ꝯſequendū multū remoti Renuūt enim ſeip̄os dare or̄oni aut meditationiincūbere niſi ſe deuotione ſentiātaffectos ad illa. ac niſi cū eos iſtadelē̄ant veniantqꝫ ad cor ſuū Iident̉ enī rl̓ibꝰ alias dc̄a nil ꝓdeſſeSꝫ hmōi ꝯꝑant̉ huic qͥ frigore nimiū cruciat̉. recuſat tn̄ accedē adignē niſi pͥus habeat calorē. Autcerte eqͥꝑant̉ alicui fame pereuti.nolētiqꝫ q̄rere ad māducādū niſiātea ſaturatꝰ ſit Quare eī aliqͥs ſedat in or̄oneꝫ vel meditationē niſi vt calefiat dīni amoris igne velvt ſaturet̉ donis aūt gr̄a dei Tales in hͦ deficiūt ſeū errāt putātesſe tēpꝰ ꝑde̓ cū poſiti in or̄one velmeditatiōe nō mox deuotiōis imbre irrigant̉ Ad qd̓ reſpondeo ꝙſi nitant̉ qͣꝫtū in ſe ē ad hͦ atqꝫ faciunt labore ſuū. ſintqꝫ in bello ⁊ pugna ꝯtinua con ſuas cogitatiōescū diſplicētia qꝛ nō abſcēdūt necpacē hr̄e ꝑmittūt. tales ꝓ tūc maius reportat meritum qͣꝫ ſepe ſi eisadueniret deuotio ſubito ſine taliꝯflictū Rō qꝛ militāt deo ⁊ ẜuiūtſuis expēſis ꝓprijs ⁊ ſūptibꝰ atqꝫcū labore maiori ⁊ pena. Ueꝝ tn̄ē ꝙ volēs ad exēplū p̄narrate ꝑſone ſuꝑiꝰ ſe ip̄m exerce̓/ oꝑtet adhͦ hr̄e ip̄m magnū tꝑis ſpātiū. re-
contemplationisiecto etiā oī onē aliaꝝ occupationū tā ex ꝑte ſua qͣꝫ alioꝝ. ſeqꝫ arce̓ad ꝑmanēdū in vno loco fixū lōgo tꝑe ſiue ꝯſolatio ſubſeqͣtur aliqͣ ſiue nulla. ꝙ tn̄ ad eandē hn̄dālaborare nō ceſſet atqꝫ ſit ꝯtinuꝰCūqꝫ ſe nimio ſēſe̓it tedio affectūſibi ip̄i dicat ꝙ adhuc expectꝫ admedie hore ſpātiū ac hore faciēdopn̄iaꝫ ſuā. expectās diuine gr̄e elemoſinā Pꝰ horā ꝟo elapſā adhucſe ꝯmoneat ad ꝑſiſtēduꝫ talit̉ adalterā horā Et ſepe in poſtremadimidie hore ꝑte talis in ſua ꝯtēplatiōe āpliꝰ ꝓficiet qͣꝫ oī tꝑe preterito. ⁊ qͣꝫ alijs decem diebꝰ autcerte in vno mēſe. Ꝙ ſi a caſu ī ſuoregreſſu ⁊ iterato acceſſu reperitſe qͣſi refutatum ſic ſcꝫ ꝙ elemoſyna ei d̓neget̉ puta nō ꝯſecutꝰ gratiaꝫ deuotiōis. tūc hūilit̓ ei ꝯuenitcōuerti ad deū ꝯfitēdo indignuꝫſe fore tāte gr̄e. imo ꝙ plꝰ meruiſſet ꝟba ⁊ flagella atqꝫ tribulationes qͣꝫ hmōi cōſolatiōes Et ſic dicat O dn̄e deꝰ tue cōſolatōes laudes ⁊ gl̓a tibi ſint ſꝑ. mͥ autē vt dignū ē ⁊ iuſtū ꝯfuſio. niſi oppoſituꝫꝓueniat mͥ de tua mīa Per talemmodū vincet deū. faciēs ei ſacrificiū de cordis ſui duritia Et certedeꝰ eiꝰ nō obliuiſcit̉. cōferēs mīaꝫſuā cū cognouerit horā atꝫ pūctūexpediēte ẜm ſuū bn̄placituꝫ Necetiaꝫ debet aliquis huiuſmodi cōſolatōes nimis affectare ī lachrymis atqꝫ deuotione ꝓ ſuā delectatione ⁊ ad ſuā placētiā ſꝫ vt ꝑ talēꝯſolationeꝫ amore ardētiori deo